Veda
Sözler tükendi
Mor hüzünler zamanı
derin kanattı kimsesizlik
eski, açık bir yarayı
kıyısında akan rüzgarın
dinledim kendi yankımı.
YEŞİL BİR BAHAR DALIYDI GENÇLİK, NAZLICA YİTİP GİTTİ.
Artık gitme zamanı.
Ne yeni gün umudu süsler
paslı kokusuz yaşamımı
ne de bir sevinç besler
bendeki son kıpırdanışları
UÇTU SON IŞIKLARLA O CANLI RENKLER
tümü de sevdalarımın
ihanetlerle kirletildi
duygularımın hatırı için
aklım ne hataları affetti
YERLEŞTİ YÜREĞİME KORKUSU ÇÜRÜMÜŞLÜKLERİN
Artık gitme zamanı
Uyandıracak kimsem kalmasa da
Kapıyı sessizce kapatmalı
vurmalıyım kendimi bir yolun ortasında
ve tek damla kan akmamalı
ARDIMDA BİRKAÇ KAHROLASI ANI SESSİZLİK KADAR BOYNU BÜKÜK.
Artık gitme zamanı.
Aday
şiirlerin daha önce hiç bir yerde yayınlanmamış olmaları gerekmektedir.
Daha önce başka bir sitede, dergide, gazete v.b yerlerde yayınlanmış
olduğu belirlenen şiirler, dereceye girmiş dahi olsalar, yarışmadan
eleneceklerdir.
Yazıyaz Dergi yönetimi, katılım şartlarında değişiklik yapma hakkına
sahiptir.