Suskunluk / Gülşah TEZCAN

İnceden inceye,
yağıyor
yağmur.Narin damlalar,
iniyor
sönüp giden yeşillere Kurşuni bir akşam
çökmüş;
gürültülü bi şehrin
gri
sahillerine… Dönüp baktım,
Gökyüzü sessiz,
Sen yorgun,
Ben maviydim. Duyumsamalar
ve tüm sanrılar
farkındalıklarla
anlatıyor kendini;
yitik kalan
yüreklere…

Susup kaldım,
Deniz durgun,
Annem engin,
Sen bendeydin. Bir mırıldanma
belli belirsiz…
Öylesine dökülen
melodiler…
Anlatılmışlıklar;
kendi kendini
kuşatan… Korkulardan sıyrılıp
usulca
sessizce
ilişen
dizelere.. Dönüp gittin,
Dilim vurgun,
Elim suskun,

Ben sendeydim…