Orhan Veli’de bir masada… / Ergün ŞAHİN
Karanlık çöktüğünde
Bu uzak kente
Öyle derin
Öyle paslı…
Öyle buhran amansız
Öyle yalnız, kimsesiz
Sensiz biçimsiz
Bir garip akşam olur gözlerin
Zamansız.
Bir garip hüzün olur,
Gece olur gözlerin
Kahreder yalnızlığımda
Yeşil olur gözlerin yayılır alanlara
Yağmur olur dağılır ırmaklara
Gece olur gün batımında
Sen olur.
Hüzün olur yalnızlığımda
Yıldız olur saçın karasında
Ay olur.
Ay doğar gecede ben olur.
Zaman durur ben olduğumda
An olur.
Gün olur kayboluşumda
Dünya kudurur.
Mevsim olur uzaklığında
Çiçekler kabarır.
Dağ olur yabanlığında
Gül olur.
Ah olur avazımda
Bülbül olur.
Bal olur özünde,
Aşk olur.
Dal olur ağaçta meyveye durur.
Gel olur dualar az olur
Sen olur dünya
Coş olur
Hüzün olur yalnızlığımda.
Yas olur sonunda
Yok olur.
Sessiz(lik) \ Ergün ŞAHİN
Sessizlik…
Sessizlik,
Sonsuza dek sessizlik…
Ölmemecesine sessizlik…
İşçilerin emeğince sessizlik…
Toprağın verimliliğince sessizlik.
Sessizlik
Yalnızca sessizlik!
ve yalnız
Yapayalnız bir tutsağın
Esaretince sessizlik.
Onlar konuşuncaya dek sessizlik!
Şimdi sıra onlarda
Siz değilsiniz artık tek hakim!
Onun için;
Sonsuza dek sessizlik!

2006/11 |