Platonik Tanrıça / Ali Barış KURT

 

 

 

Yine sevişmelerdeydim.. En zevk alıcı yönleri yakalamanın merakı, tüm farklı pozisyonları deneyerek farklılığın farkını fark edebilmek, ardından gelen galibiyetin bir bakıma verdiği ukalalığı ve o anların en kutsallığı..Aşık olmanın gerekliğine olan inancım, O’na sahip olduğumda kazandığım mutluluğun kesinliği, hümanizme adanmış yüreğimin mastürbasyonu ve beynimin defalarca kötülüğe savurduğu o eksik küfürler..

O’nu takip ediyordum son günler hep, eminim aşkı yakalamaktı amacım, yinelense de acılarım, göz yaşlarımdan kanlarda aksa saatlerce, yakalayacaktım o lanet ve bir o kadar temiz duyguyu, seni eyy aşk..

Barış ve sevginin gücünden bahsediyordu satırları, haricimdekilerin kavrayamayacağı ve çünkü alakasız bir belirme ile tanımladığım bütünü, O’nu..

Kimsin sen? Beynim ile duygularımın zıtlığını tazelemeye ne hakkın vardı? Günlerdir saatlerimi senin satırlarını okumak ile yitiriyorum, bunu nasıl sağladın? Güç müsün sen, öfkeni mi kusansın yoksa ?

Ne oluyor? Neden kapattın ışıkları? Aydınlığıma da mı göz diktin, çaldıktan sonra içtiğim hisleri.. Yağmurun mu o sesler, ağlıyor musun yoksa?

Yarattığın o resimler.. Sen en kutsalsın NIRVANA.. Nefesin barış kokuyor hep, sevginin tözüsün sen, en değerli parçacıklar ile tasarlayansın ruhunu.. Bir gülümseyişe sebep olabilensin, kalbimin kahkahalarını yineletensin, bu ne büyük bir ihtiyaç, oyy NIRVANA..

Penceredeki güvercinin sen olduğunu biliyorum. Utanıyor muyum acaba, neden yanaşamıyorum halen sana.. Lanet olsun, ve sen; kızar mısın yoksa bana?

Beni ağlatabilmeni göze alarak yaklaşıyorum narin vücuduna.. Oyy NIRVANA.. Göz göze geliyoruz, ve dokunmak istiyorum kanadına.. Özgürlüğünü kucaklayanı koklamak istiyorum heyecanla, ve bir masum öpücükle ayrılıyorum; dudaklarım yaşamı boyunca hissedemeyeceği mutluluğun adresi oluyor, gözlerim takip ediyor onları, yüreğim ise.. Oyy NIRVANA..

Sloganım oluyorsun birden, ve felsefeme kopyalıyorum seni, sevgiyi, fakir çocukların gülümseyişlerini yarattığına, senin onların güneşi olduğuna, Güneşin Çocukları’na inanıyorum NIRVANA..

İnandığım değerlerin ardından aşkımı hiç haykırmayacağıma söz vermiştim. Kısa sürede yok olacak bedenim ve ruhum üzerinden oynamak istemiyordum kimseyle.. Ben haklıydım, ama haksız olan O değildi ki..

Kusarak her defasında düzene, ve lanet okurken Güneşin Çocukları’nı karartan savaşa; yokluğuma koşuyorum mutluca…

Ve alkışlıyorum senliğini; oyy NIRVANA..