Yalnızlığım Kanar Yokluğunda / Gökçe ŞAİR

 

 

 

Yokluğun kanatır yalnızlığımı

Düşerim içine

Çıkamam karanlıklardan

Yıldızım kaybolmuş

Bu terkedilmiş gecemleyin

Gölgeye dokunur

Görünmez yüzün

Şavkıyan sularında yakamozlar

şu mavi istanbulun….

Yokluğunda kanar yalnızlığım

Yırtıp geçerken mavi yüzünü

Biçimsiz bir gemi boğazın

İkindide içilen

Kesme şekere hasret

Bir çay muhabbetinle

Yan yana olmak vardı seninleyin

Şimdi bu  yalnız kalmışlığımda

Alır, beni uzaklarına götürür sevdam

Şu mavi gecesinde istanbulun…

Yalnızlığım kanıyor yokluğunda

Sönmeye yüz tutmuş mumlar gibi

Sessizce eriyor ruhum

Nasıl ki son damlasını toprağa

Titrek bırakıverir ya mum

İşte öyle

Sessizce bitiverecek bu oyun

Islak kaldırımlarında bir gün

Şu mavi istanbulun…

sensizleyin

yalnızlayın

mavileyin…

Nasıl ki dışıma vurur sensizliğim

yokluğunda kanar yalnızlığım….

Gökçe ŞAİR