Güzel Kadın / Selma ULUSOY

 

 

 

Hüzünlü bir kadın duruyor pencerenin yanında. Bahar gelmiş erguvanları seyrediyor. Bahar yenilenme zamanıdır ya kadının canı sıkılmış öylece duruyor yalnızca. Yenilenmek, tazelenmek umrunda bile değil. Çayından bir yudum alıyor sakince. Bu bahar gereğinden fazlaca erken geldi diye düşünüyor sonra. Telaşlı ve huzursuzca ve hatta pervasızca… Öyle dalıverdi hayatın orta yerine. Yine yazmak istiyor, klavyenin üzerinde geziyor narin parmakları sıkkınca. Sürekli birileri arıyor, hadi gel hayata karış diyor. Ama direniyor genç kadın. Çünkü o eski bir kışta kalmak niyetinde. Yüreğinin baharını arıyor ve henüz bulamamış da üstelik. Öyleyse durup beklemek en iyisi, hayatı askıya almak gerek bazen. Yoruyor hayat, yaralıyor, hırpalıyor ve savaşıyor. Bize yalnızca yaralarımızı seyretmek düşüyor. Bir kitap okumak istiyor ama kitapların yarısından bile başlamak canını yakacak gibi. Hiçbir şeyin, hiçbir yerinden başlamak istemiyor. Başlangıçlar taze bir umut barındırıyor ve umut yalnızca yaralarımızı derinleştirmeye yarıyor. Anılarına dalıyor sonra. Kimi hüzünlü, kimi mutlu hikâyeler denizi… Birazı berrak gerisi karanlık… Korkutuyor bu karanlık kadını. Sularda boğulmak zamanı değildir şimdi. Modern insanın en büyük hastalığıydı yalnızlık kalabalıklar içinde ıssızlıklar… Derin bir boşluk, süreksizlik ve kopuş duygusu. Samimiyetsiz yürekler, paramparça insan yüzleri var bir de soluksuz ve tekinsiz hayatlarda. Bir kara kutuya saplanıp kalmış obsesif-kompulsifler… Keskin ve kulakları yırtarcasına bir ses, derin uğultu kıvamında bir ses duyuyor birden. Algılamak da güçlük çekiyor sonra gencecik bir kızın kanla yıkanmış bileklerini görüyor pencereden. Steril hayatlarımızın içine sızmış kandamlaları bozuveriyor büyüyü. Derin bir hüzün dalgası davetsizce giriveriyor perdeleri havalandırarak içeri. Bizlere verilmiş hayatı nasıl da sonlandırıyoruz bir anda. Seçme şansımız var mı?

Yağmur başladı. Damlara yağıyor yağmur, steril hayatlarımızın içine sızamıyor bile. Bir gülümseme oluşuyor güzel kadının güzel yüzünde, aynaya bakıyor sonra ve şimdi yeniden başlamak zamanıdır diyor, dalıyor sokaklara. Kulağında yağmur sesi, saçlarında yağmur damlaları ve yağmur… İşte yenilenme zamanı. Bahar geldi. İyi ki doğmuşum, iyi ki doğdun güzel kadın…

Yağmur unutturuyor tüm yaşananları. Siliyor belleğini güzel kadının bir an için. Alıştırıyor hayata, yaşamamız için bir şans daha veriyor her şeye rağmen. Bir mucizeyi anımsatmaya çalışıyor gibi. Sonra aklına bir film repliği geliyor. Tanrı yağmurdadır…

Selma ULUSOY