Garip2'den şiirler

[garip2]

Hayatı unutmaya çalışan sarhoş insanlar.
Şimdi her derenin başında vıyaklamadalar.
Kurbağa görünümlü suratlar.
Bedenlerde zil çıkarmadalar.

Sorunları akılarıyla çözmek yerine.
Bilinçsiz zıncık atmadalar.
Her ağacın altında kurbağa suratlar.
Şimdi uzanıp yatmakda veya bağırmakdalar.

Bilmem yaşanacak hayatı.
Neden karartmakdalar.

[garip2]

Uzayın sonsuzluğunda bir zere tanesiyim.
Bedende deriler yıpratım.
Ellerimi çalışa çalışa kabartım.

Deriden eldiven yaptım.
Çelikten ayaklar.
Yıkamadım bu kaderi,alın yazısını.

Elimi semaya açtım.
Göz yaşlarımı kurutp.
Kalbime paslı kapıları astım.

Dualarımı engellesede.
şeytani vesveseler,cinler ve kötü gözler.
Ben umutluyum ,beni bekliyor mutlu günler.

Uzay sonsuzluğunda bir zere tanesiyim.
Hemde bedenen engelliyim.
Takılsamda engellere.
Biliyorum şükretmesini bende öğrenmeliyim.

[garip2]

Tekerlekli sandalyeye hapis edilene sevmek yasak.
Mutluluk,gülümsemek,düşünmek yasak.
Kaldır at kendini diyorlar.


Ey yaşayan ölüler.
Bu nasıl sınav demeyin.
Sakın ola taviz verip gülümsemeyin.


Unuttunuzmu yoksa.
Tekerlekli sandalyey hapis edilene sevmek yasak.
Mutluluk,sevgi yasak

Siz gideceğiniz günleri sayın.
Siz güleceğiniz günleri sayın.
Özgür bırakılacağınız günleri sayın.

Kendinizi kandırıp.
Engelleri bedende aşdım,bir şeyler başardım demeyin.
Oturduğunuz yer beli.
Ben engelliyim deyip kabullenelim.

[garip2]

Kayıp gitti sevdalar.
Bu beyaz örtü altından
Şimdi kimseler sormaz.
Dört duvar arasından.

Ne sevdalar yaşadık.
Ne de aşklara kandık.
Bir daha uğramayacak.
Yalan umutlara bağlandık.

Kayıp gitti sevdalar.
Bu iki el arasından.

[garip2]

Bir tabut yürür.
Toprağın üstünde.
Kimseler bilmez, neden toprağın üstünde.
İçinde kefenlenmiş bir sevda.

Bir tabut yürür.
Gecenin karanliğında.
Beyaz güvercinler ay ışığında.
İçinde kefenlenmiş bir sevgiyle.

Bir tabut yürür.
Gün batımında.
Dost bildiği insan yığınlarıyla.
İçinde kefenlenmiş özgürlük ve duygular.

Bir tabut yürür.
Bitmeyen yılar içinde.
İçinde kefenlenmiş benimle ben,bir arada.