PDA

Orijinalini görmek için tıklayınız : Sisifos Söyleni


Sayfa : [1] 2 3 4 5

Anadolu
11-05-07, 23:17
Tanrılar Sisyphos'u bir kayayı durmamacasına bir dağın tepesine kadar yuvarlayıp çıkarmaya mahkum etmişlerdi;Sisyphos kayayı dağın tepesine kadar getirecek,kaya tepeye gelince kendi ağırlığıyla yeniden aşağıya düşecekti hep.Yararsız ve umutsuz çabadan daha korkunç bir ceza olmadığını düşünmüşlerdi,o kadar da haksız sayılmazlardı.
Tahsin Yücel'in nefis çevirisiyle,Albert Camus'un Sisifos Söyleni bu şekilde başlıyor.Sisyphos'u bu şekilde davranmaya iten,o taşın tekrar aşağıya düşeceğini bile bile uğraşından vazgeçmeme sebepleri neler olabilir?Sisyphos bu eylemi gerçekleştiriken mutlu olabilir mi?

ASYA
12-05-07, 12:56
Tanrılar Sisyphos'u bir kayayı durmamacasına bir dağın tepesine kadar yuvarlayıp çıkarmaya mahkum etmişlerdi;Sisyphos kayayı dağın tepesine kadar getirecek,kaya tepeye gelince kendi ağırlığıyla yeniden aşağıya düşecekti hep.Yararsız ve umutsuz çabadan daha korkunç bir ceza olmadığını düşünmüşlerdi,o kadar da haksız sayılmazlardı.
Tahsin Yücel'in nefis çevirisiyle,Albert Camus'un Sisifos Söyleni bu şekilde başlıyor.Sisyphos'u bu şekilde davranmaya iten,o taşın tekrar aşağıya düşeceğini bile bile uğraşından vazgeçmeme sebepleri neler olabilir?Sisyphos bu eylemi gerçekleştiriken mutlu olabilir mi?

Sisifos çok mu inançlıydı acaba? Tanrıların bir gün bu cezayı kaldıracaklarına ve yukarı çıkardığı taşı aşağıya yuvarlamayacaklarına inanmış olabilir miydi?

Umutsuzluğun tek ilacı inançtır..

Elenorin
12-05-07, 23:13
Sisifos çok mu inançlıydı acaba? Tanrıların bir gün bu cezayı kaldıracaklarına ve yukarı çıkardığı taşı aşağıya yuvarlamayacaklarına inanmış olabilir miydi?

Umutsuzluğun tek ilacı inançtır..



Belki de Sisifos Tanrı'lardan bile daha iyimserdir. Bir şeyleri düzültme istegi Tanrılar'dan bile daha üstündür. Ya da sayın Asya'nın dediği gibi inancı umutluzluğunu çürütücü bir güçtür..

Ya da Sisifos iyilik perilerinden bile daha temiz duygulara sahiptir. Düzeltme umuduyla, belki de içinde Tanrı'lara beslediği sevgiyle cezanın kalkacagını ummaktadır. Belki de yer yüzünde ki umudun tamamı insanlara ondan geçmektedir.

Belki de bizim umutlarımız da onun yüregine birer inanç olarak dolmaktadır.

Ulukoca
13-05-07, 00:36
sisifos mu ne işte o, bence şeriatın kestiği parmak acımaz kuralınca çabalıyordu. Mesela eski filmlerde mahkumlara verilen ceza taş kırmaktır. (bkz. red kit ve daltonlar) :) vakit geçirecek ve kişiyi meşgul edecek bişey lazım, dünya da taş kırdırıyorlar, sisifosa da taş yuvarlatıyorlar yani çok da bir farkı yok...

mayıs
13-05-07, 00:50
Adı üstünde, mahkûmiyet. Verilen cezayı reddetme, imkânsız diye yapmama şansı, hakkı var mı? Daha çok korkak, mutsuz ve ümitsiz insanlara özgü bir algılayışın ürünü olabilir. Mantığını bile sorgulayamayacağını biliyordur. Başlangıçta zorla yaptırılan, yapılmak zorunda bırakılan beyhude bir çaba, başaramayacağını, kurtulamayacağını bile bile, zamanla başararak kurtulma mutluluğuna erişme hülyasına dönüşmüştür. Ya da başarısızlık kamçılayıp mantığını arkaya atmasına neden olmuştur. Normal mantıkla herkesin açıklayamayacağı şeylerden. Asla kurtulamayacağını, kaçamayacağını, sonunu bile bile, yapmak istemediği bir şeyden, yine de aptalca, ümitsiz bir mücadeleyle kurtulmaya çalışmaz mı insan? Belki de öylesine bir refleks…