Efsane Açı

[Godot]

...bazen hayatın düpedüz bir efsane olduğunu hissediyorum, aslında biz dünde yaşıyoruz, aslında biz yarına çoktan geçtik fakat algılarımız bugünde kalıyor devamlı, bunu hissedemiyoruz, bu bir efsane...

-"ne gördün benim günah süslü oğlum ?"

-"çok yüksek bir yerde oturuyordum efendim,
bir ağaca tersten bakmaya çalışan bir çocuk gördüm,
tepedeki düzlükte pamuktan,küçük koyunlar gördüm,
ellerine bakan ihtiyarın gözündeki yaşları gördüm,
şarkı söylerken öksürüp boğulan bir kalabalık gördüm,
bir kadının suya ayağını değdirip kaçtığını gördüm,
tanımadığım bir yaratık gördüm,beyaz ve haşin,
evet efendim,
onun denize ağzını dayadığını gördüm,
bulutlara ağzını dayadığını gördüm,
seksensekiz turna kuşu ve otuzaltı kır kaplumbağası gördüm,
korktuğumda yanıma gelip omzuma dokunan bir gölge gördüm,
korktuğumda gök aynada rüyada olduğumu gördüm,
tek gözümü kapatıp baktığımda korkunç canavarlar gördüm,
kuyruğu kapıya sıkışan insanların kader parçalarını gördüm,
yorulan insanların gözlerindeki o nefreti gördüm,
güzel bakan gözlerdeki sıcak sevgiyi gördüm,
bir kaç kez beni bir kapıya davet eden aşkı gördüm,
hep aynıydı...ve hep de hazin,
bir zamanlar bu yalancı aynaya bakıp hiçbir şey görememiştim,
benim uzaklardan seslenen babacığım,
seni de gördüm beni dünyaya atıp giderken,
gözlerine bakmaya cesaret edememiştim..."

[Godot]

özür dilerim yanlışlıkla karmakarışık yazmışım şimdi düzelttim... en sevdiğim şiirim benim... :)

[mayıs]

Sevmekte de haklı olduğunuz bir şiir. Hem resim gibi. Resmettiğinizi rahatlıkla görebiliyor insan. Hem de sanki tiyatro eseri gibi. Kendimi koltuklara kurulmuş, sahnede izliyormuşum gibi hissettim. Bir de müziği eksik sanki. Yoksa her şey tas tamam.

Benim de bir aynam vardı sırma kenarlı. Sarkıtırdım gözlerimi kenarından, bakıp da göreyim derdim, güzel miyim, en güzel ben miyim diye değil, güzel olmaktan çoktan sıyrıldım. Göster derdim geleceğimi, göreyim de hazırlayayım kendimi. Bileyim uzanacak elleri, itip düşürecekleri. Çok yalvardım da göstermedi. O yüzden düşüp durdum böyle. Kurtaramadım kendimi yazgı denen büyücünün elinden. Kırdım aynamı artık. Bakmıyorum. Yarınımı o göstermese de artık biliyorum.

Efsane mi demiştiniz, buna inanıyorum...

[Godot]

çok teşekkür ederim eleştiriniz için... :)
müzik eksik derseniz doğrudur, cümlelere, hatta kelimelere ne kadar çok anlam yükleyebilirim diye bu şekilde yazdım, hepsi sembolik ögeler arasında bir hayat özeti yazmak istemiştim...
çok teşekkürler...

[mayıs]

Evet, bazı yazılanlar öyle farklı bir etki yaratır ki, başka yazılanlardan ayrıdır o, daha okurken kulakta bir müziği arttırır, bir yanınını eksik hissedersiniz, o an sanki zorlasanız,kulağı kelimelere dayasanız onu da duyacaksınız, işte sizin yazdığınız da onlardan. Yükleyebileceğiniz her şeyi yüklemişsiniz. Hayata dair iyi kötü, güzel çirkin her şeyden koymuşsunuz da müziği unutmuşsunuz işte!!

Ben henüz doğru müziği bulamadım, kulağımın ucunda olması gerekenin hissi var ama bir türlü bulamıyorum. Sanırım en doğrusu sahibinin bulması. Bu efsanenin bir müziği, efsanelerin mistik müziklerinden olmalı. Tamam işte, şimdi kulağıma bir ezgi geldi. Belki fado olabilir. Belki marizanın hüzünlü müziği yakışabilir. Bir ara onunla okumalı, bakalım yakışacak mı... yine de siz sahibi olarak kendi müziğinizi kendiniz seçin, o benimkisi...

Ben teşekkür ederim.