Enternasyonal ölçekte mücadele mi, ulusal ölçekte mücadele mi?

[melnur]

Kapitalizmin ülkemizde geliþememesinin temel nedeni kapitalist sürecin Batý'dakinden 250-300 yýl sonra baþlamýþ olmasýdýr. Kapitalizm emperyalist aþamaya girmiþken devlet eliyle emeklemeye baþlayan bir kapitalizmin bugünkünden daha iyi bir durumda olma imkaný var mý?

[melnur]

Ulus devletlerin ortaya çýkýþý ve geliþimi kapitalizmin geliþimiyle paralellik gösterir; bir baþka deyiþle ulus devletlerin ortaya çýkýþý kapitalizmin tarih sahnesinde ortaya çýkýþýyla birliktedir. Bu birliktelik kapitalizmin pazar ihtiyacýný karþýlama yolunda siyasi ve ekonomik gücü tek bir merkezde birleþtirme çabasýnýn zorunlu sonucudur.

Ulus devletlerin varlýðý kapitalizm için dün ne kadar gereklilik ve zorunluluk ise bugün de farklý deðildir. Bu anlamda SSCB'nin çözülüþü ve sermayenin küreselleþmesi nedeniyle ulus devletlerin öneminin azaldýðý savlarý doðru deðildir. Tam tersine, ulus devletlerin varlýðý bugün kapitalizm açýsýndan çok daha önemli bir hale gelmiþtir. Her ne kadar yeni dünya siyaseti IMF, Dünya Bankasý, BM, Nato, ve AB gibi sermayenin uluslararasý çýkarlarýný koruyan örgütlenmeler olmadan sürdürülemez ise de, bu kurumlar tarafýndan dayatýlan emperyalist siyaset de ulus devletlerin katkýsý ve onayý olmadan uygulanamaz.

Ulus devletler üzerinde yürütülen tartýþma ve baskýlarýn her zamankinden fazla olmasýnýn bir nedeni de budur. Ulus devletler bir þekilde çözülmek ve uluslarasý emperyalizmin çýkarlarý doðrultusunda yeniden yapýlandýrýlmak istenmektedir. (Bu plan doðrultusunda ülkemize biçilen rol ise ýlýmlý islam projesidir.) Bu nedenle kapitalizmin sürekliliðini saðlayan kurumlarýn baþýnda yine ulus devletler gelmektedir. Çünkü ulus devletler kapitalist sýnýfýn uzun vadeli çýkarlarýný örgütleyen ve kapitalist üretim biçiminin uluslararasý sürekliliðine sürekli katkýda bulunan kurumlardýr.

Kýsaca söyleyecek olursak, ulus devletler dün olduðu gibi bugün de kapitalist üretim biçiminin uluslarasý sürekliliðini saðlayan temel kurumlardýr ve bu nedenle de, sisteme yönelik yürütülecek olan örgütlü sosyalist mücadelenin ölçeði de ulus devlettir.

[M.nostrum]

Kuþkusuz yapýlacak mücadele enternasyonal bir sýnýf için, enternasyonal bir hedef doðrusunda enternasyonal bir ideolojik doðrultu da ulusal iktidar mücadelesidir. Ulusal iktidarý hedeflemeyen marksist olmaz, manifesto çarpar

[Toplumcu]

Sayın baykus demiş ki;

bizimgibi yarý sömürge ülkeler ne demek oluyor bu cümleler 1980 öncesi duyuyorduk hala kurtulmadýmý bu ülke sömürge olmaktan
kýbrýs gibi bir ülkenin siyasetini belirleyen kürtlerin birtakým sorunlarýný çözemeyen ve bölgenin en güçlü devletlerinin içinde sayýlan ve dünyanýn 16 ýncý büyük ekonomisini yönettiðini iddia
eden bir ülke hala sömürge (yarý sömürge) nasýl olabilir
eðer böyle ise bu ülkede devrimden (sosyalist)basetmek doðru olamaz önce sömürge olmaktan kurtulmasý gerekmezmi

Hayýr gerekmez. Çünkü dünya eski dünya deðil. Modasý geçmiþ MDD tezleri sadece zaman kaybý. Söylediðim þeyler onlarýnkine ucundan kýyýsýndan benziyor diye onlarla ayný minvalde düþündüðüm sanýlmasýn.

Bu ülke, elbette, güçlü bir ülkedir. Bu G-7'lerin (sayýlarý bilmiyorum þimdi kaç) ardýndan gelen ülkelerdendir. Ancak benim yarý sömürge diye kastettiðim bunlar deðil. Türkiye'de yerli burjuvazi adý altýndan deðerlendirilebilecek bir burjuvazi yok. Bu ülkenin zenginleri, yabancý þirketlerin Türkiye bayiileri yani onlara baðýmlýlar, her yönleriyle. Mesela bizim arabamýz yoktur ama Japon'un arabasýnýn distiribütörlüðünü, bizim büyük sanayici zannettiðimiz Sabancý yapar...gibi. Bugün dünya zaten, geliþmiþ ülkelerin kontrolü altýnda ve onlarýn dümen suyuna gitmek zorunda olan bir dünya ve bunun çözümü de bu koþullarda yok. Ha, ülke kapitalizmle geliþmez mi? Geliþmez olur mu geliþir elbet. 85 Türkiye'si ile 2009 Türkiye'si arasýnda çok açýk bir geliþmiþlik farký var, müspet anlamda. Ama bu geliþim sýrasýnda, ülkenin büyük sanayicisi zannetiklerin hep dýþ egemenlere çalýþýr ve onlarý zenginleþtirmekle meþgul olurlar. Yani bu ne demek, yýllar ilerledikçe dev sanayi ülkelerinin hep en büyük; Türkiye gibi geliþmekte sayýlan ülkelerin de hep geliþmekte sayýlmasý demektir. �þte yarý sömürgelikten kastým budur. Ha, bu düzende bir de, adalet yok elbette.

Bu kaçýnýlmaz gerçekten ötürü, Türkiye'de bir devrim yapýlacaksa bu sosyalist devrim olacaktýr. Tabii bu iþ geçen yüzyýlýn baþýnda kadar kolay deðil. Türkiye sanayisi dediðin þeyin yarýya yakýný (tam emin deðilim ama belki de fazlasý) yabancýlara ait. Yani Çin'in, Rusya'nýn falan yediði baskýnýn yüz katýný yemek demektir bu. Bunlara hazýrlýklý olmak ve enternasyonalist baðlantýlarý sýký tutmak da icap ediyor elbette.

[baykus]

sn toplumcu özellikle þunu belirteyim alýntýda -kürdlerin birtakým sorununu çözemiyen -
cümlesi bana ait deyildir sað olsun yöneticimiz böyle bir ilave yapmak gereði duymuþ ama buna raðmen bu ðörüþü kürdlern sorununu çözmeyen diyebilirim
sömürge anlatýmý benim anladýðým geliþmiþlik düzeyiyle ilgili yanlýþ anlamadýysam
bu konuda çok haklýsýn elbette dünya ayný geliþmiþlikle gitmiyor
bir ABD strateji uzmaný þöyle söylüyor bu günün dünyasýný anlatmak için ABD-Avrupa tüketmeye devam etmeli Çin Hindistan Diðer asya ülkeleri Birezilya Arzantin ve Türkiye gibi
ülkeler üretmeli diyor yani kapitalizm,in ayakta kalabilmesi bunlar gibi planlamaya baðlýymþ
ama sizinde bahsettiðiniz gibi artýk düyada üretim küreselleþmiþtir bir otomobil bir ülkede deyil çok ülkede oluþuyor bütün üretim böyle
þimdi bu stareji uzmanlarý afkanistan pakistan gibi ülkeleri üretim yapar hale sokup küresel
sisteme dahil etmek için planlar yapýyorlar
çünkü onlara artý deðer gerekir artý deðer olmadan kapitalizm,in ateþi söner
marx kapitalde þöyle der kapitalizm sadece meta üretimi deyildir bir deðer(artý deðer) üretimidir
bunlar tabi onlarýn planlarý olabilirmi bence zor çünkü makina çok çabuk geliyor kapitalistler sabýrsýz
türkiye ile geliþmiþ (soyan)ülkeler arasýnda elbet farklar vardýr hatta geliþmekte olan ülkelerin patronlarý
bile sermaye kaybetmekte o soygunculara
bence artýk devrim (komünist) ulusal sýnýr tanýmýyacak bütün dünya devrim alanýdýr o geliþmiþ ülkelerde dahil
bu devrimin nasýl olacaðý ayrý bir tartýþma konusu

[Kibitzer]

Sayın melnur demiş ki;

Kapitalizmin ülkemizde geliþememesinin temel nedeni kapitalist sürecin Batý'dakinden 250-300 yýl sonra baþlamýþ olmasýdýr. Kapitalizm emperyalist aþamaya girmiþken devlet eliyle emeklemeye baþlayan bir kapitalizmin bugünkünden daha iyi bir durumda olma imkaný var mý?

Sayýn Melnur,

Kapitalizmin geliþimi ve büyümesi, mekanik bir düzlemde gerçekleþmemiþtir. Avrupa'da feodal yapý, kolonicilikten elde edilen artýk deðer ve bilgi birikimi sayesinde 16.yy'dan itibaren deðiþime uðramaya baþlamýþ, ve Avrupa'nýn karþýsýna rakip olarak çýkabilecek Osmanlý Türkiyesi, �ran, Çin, Hindistan gibi Asyalý devletler, 17.yy'dan itibaren genel olarak güç kaybetmeye baþlamýþtýr. Modern anlamda kapitalizmin baþlangýç noktasýný tam olarak belirlemek mümkün olmasa da, Endüstri Devrimi (yani 1780'ler) sonrasýdýr demek, pekala mümkündür. Bu dönem, sadece Fransýz Burjuva Devrimi nedeniyle deðil, ayný zamanda, Osmanlý'nýn ilk büyük toprak kaybýna (Kýrým, Kafkasya ve Ukrayna'da) karþýlýk gelmesi açýsýndan da, ilginçtir.

Benzer biçimde, 1850'lerden sonra baþ gösteren Osmanlý düþüþünü, �ran, Hindistan, ve Çin gibi ülkelerde de gözlemlemek mümkündür. �stisna, uzak bir ada konumunda kalmýþ olan Japonya'dýr. Bugün Japonya, dünyanýn en ileri sanayi güçlerinden biridir, ve bu ülkenin sanayileþmesi veya kapitalistleþmesi asýrlar almamýþtýr, tam tersi 19.yy'ýn ikinci yasýrýndan itibaren devlet eliyle geliþtirilmiþ, ve serpiltilmiþtir. Bugün sanayileþmiþ bir ülke olan Kore için bu süreç, II. Dünya Savaþýndan sonra baþlamýþtýr. Kýsacasý, Türkiye'de kolonicilik ve endüstri devrimi sürecine katýlmamýþ olsa bile, bugünkünden daha ileri bir kapitalist güç olabilirdi demek, pekala mümkündür.

[M.nostrum]

Sayýn Kibitzer,

Hiç evinizden çýkýp Türkiye'nin gerçek sanayileþmesine bir göz atýýnýz mý bilmiyorum fakat �zmit'deki sanayileri Avrupa'nýn bir çok ülkesinde de(Buna �spanya gibi büyük ülkelerde dahil) göremeyeceðinizi belirtmek isterim. Türkiye kapitalizm geliþmesi açýsýndan ABD'den sonra gelen 7-8 ülkeden biridir. Fakat Türkiye emperyal bir güç olamadýðý için ve 91 öncesi çok önemli ve farklý bir durumun içinde olduðu ve evrensel kapitalizm-emperyalizmle iliþkiye ancak 1981'den geçmesinden dolayý ekonomik büyüklüðü dünyanýn ilk 10'nun deðildir buna raðmen ekonomik büyüklük bakýmýnda ilk 20'de yer almaktadýr. Ülkenin asýl sorunu ise iþçi sýnýfnýn 1980'den itibaren durmaksýzýn her yönden bastýrýlmasý sendikalýlýk oranýnýn yüzde 10'lara kadar düþmesiyle demokrasi ve sosyal adaletten eser kalmamasýdýr. Zaten ekonmik büyüklükte ilk 20'de olan Türkiye'den gelri daðýlýmýnda yanlýþ hatýrlamýyorsam ilk 100'ün dýþýnda )içinde olsa bile ilk 20'den çok çok uzak olmasý bu tezi doðrulamaktýr.

Ayrýca belirtmek gerekir ki bir halkýn yaþam standartý kapitalizmin geliþmiþliðiyle ölçülemez. Kapitalizmin çok geliþtiði ülkeleren de refah düzeyinin artmasý küresel artý deðerin getirisidir. Diðer ülkelerin demokratikleþmesi ise iþçi sýnýfýnýn içerden ya da iþçi sýnýfý iktidarý olan bir ülkenin dýþardan baský ile gerçekleþir.

[Kibitzer]

Sayın M.nostrum demiş ki;

Sayýn Kibitzer,

Hiç evinizden çýkýp Türkiye'nin gerçek sanayileþmesine bir göz atýýnýz mý bilmiyorum fakat �zmit'deki sanayileri Avrupa'nýn bir çok ülkesinde de(Buna �spanya gibi büyük ülkelerde dahil) göremeyeceðinizi belirtmek isterim. Türkiye kapitalizm geliþmesi açýsýndan ABD'den sonra gelen 7-8 ülkeden biridir. Fakat Türkiye emperyal bir güç olamadýðý için ve 91 öncesi çok önemli ve farklý bir durumun içinde olduðu ve evrensel kapitalizm-emperyalizmle iliþkiye ancak 1981'den geçmesinden dolayý ekonomik büyüklüðü dünyanýn ilk 10'nun deðildir buna raðmen ekonomik büyüklük bakýmýnda ilk 20'de yer almaktadýr. Ülkenin asýl sorunu ise iþçi sýnýfnýn 1980'den itibaren durmaksýzýn her yönden bastýrýlmasý sendikalýlýk oranýnýn yüzde 10'lara kadar düþmesiyle demokrasi ve sosyal adaletten eser kalmamasýdýr. Zaten ekonmik büyüklükte ilk 20'de olan Türkiye'den gelri daðýlýmýnda yanlýþ hatýrlamýyorsam ilk 100'ün dýþýnda )içinde olsa bile ilk 20'den çok çok uzak olmasý bu tezi doðrulamaktýr.

Ayrýca belirtmek gerekir ki bir halkýn yaþam standartý kapitalizmin geliþmiþliðiyle ölçülemez. Kapitalizmin çok geliþtiði ülkeleren de refah düzeyinin artmasý küresel artý deðerin getirisidir. Diðer ülkelerin demokratikleþmesi ise iþçi sýnýfýnýn içerden ya da iþçi sýnýfý iktidarý olan bir ülkenin dýþardan baský ile gerçekleþir.

Sayýn M.nostrum;

Öncelikle evimden çýkýp, Türkiye sanayisini incelediðimi belirtmek isterim.

Kapitalizmin geliþmiþ olmasý, bir ülke sanayisinin dünya metropollerini yöneten küresel sermaye için parça üretimi yapýyor olmasýna, karþýlýk gelmez. Çünkü, parça üretiminin katma deðeri, yani parça baþýna elde edilen artýk deðer sömürüsü, üretimi yapan küçük ölçekli firma açýsýndan düþüktür. Asýl kar, parçanýn müþterisi olan global gücün kontrolündedir. Bu yüzden, eðer taþeron istenilen fiyatta üretim yapmazsa, o zaman makina parký baþka bir ülkede kurulur ve parçanýn üretimi, sömürünün daha yüksek olduðu yerde yapýlýr.

Bu anlamda, Türkiye sanayi üretimi açýsýndan önemli derecede geliþmiþ kabul edilse bile, kapitalist sermaye birikimi yaratma açýsýndan geri kalmýþtýr, denilebilir. Türkiye'de kronikleþmiþ cari açýk probleminin temel nedeni de, bir anlamda budur. Sermaye birikimi yoksa, tasarrufun olmasý mümkün deðildir. Tasarruf yoksa, yatýrým için gerekli artýk deðer, dýþarýdan ithal edilmek zorundadýr. Tabi bu durum için ödenecek bir bedel, yani faiz (ve enflasyon) vardýr. Yüksek faiz ve enflasyon, iþçi ücretlerinin ve haklarýnýn baský altýnda tutulmasý için ideal araçlardýr. Zaten, sizin 1981 sonrasý olarak tanýmladýðýnýz sürecin, yaþanma nedeni de budur.

Refah düzeyinin artmasý, kapitalist metropolün periferiyi ne kadar sömürdüðüyle alakalýdýr. Bu baðlamda da, kapitalist düzenin hakim olduðu bir dünyada, herhangi bir ülkenin yaþam standartýnýn artmasý, o ülkede kapitalizmin geliþimiyle doðrudan alakalýdýr, denilebilir. Türkiye'de global ölçekte kapitalist sömürü yapan, yani yerellikten küresel güce evrilmiþ bir tek sanayi devi yoktur. Oysa ki, ilk 20'nin dýþýnda kalmýþ kimi ülkede bile, bu tür þirketlere rastlamak mümkündür. Bu durumun temel nedeni, Türkiye'yi yöneten kesimlerin geç kapitalizmi, 12 Eylül sonrasýnda dýþarýdan yapýlandýrýlmýþ liberal ekonomik programlar üzerinden kucaklamýþ olmalarýndan kaynaklanmaktadýr.

[libertario]

"Enternasyonal ölçekte mücadele mi, ulusal ölçekte mücadele mi?" sorusu, Sn melnur'unda belirttiði gibi "Marksist sol için hiç bir anlamý olmayan bir soru". Ülkemiz solunun bu tarz dinazorlaþmýþ konularla ilgilenmesi, üstüne üstlük bunlardan dolayý kafasýnýn karýþmasý diðer devrimci hareketlerden ne kadar geri kaldýðýmýzýn göstergesidir. Bu konuda Latin Amerika neo-liberalizm karþýtý hareketlerin incelenmesinde fayda görüyorum. �þsizler Hareketi'nden tutunda yerli hareketlerine kadar birçok pratik incelenmelidir. Latin Amerika devrimci hareketi içerisinde bu konuda Zapatista Ulusal Kurtuluþ Ordusu'nu (EZLN) özne olarak almakta çok doðru bir tercih olacaktýr. Sadece bizlerin deðil, diðer birçok ülkelerin devrimci hareketlerinin onlar-dan öðreneceði çok þey olduðunu düþünüyorum. Her þeyden önce isyan ruhunu, konformizm karþýtlýðýný, yerleþik düzenle uzlaþmaz muhalefetin ne demek olduðunu iyice düþünmeli ve dersler çýkarmalýyýz. Konuyla ilgili olarak EZLN'nin büyük katkýlarýndan biri olan yerel unsurun, ulusal unsurun ve uluslarasý unsurun birbirine eklemlenmesi araþtýrýlmalýdýr.

Yerel unsur: Chiapas'ýn yerli halkýnýn özerklik için mücadelesi.
Ulusal unsur: Meksika'da demokrasi için ve emperyalizmin egemenliðine karþý mücadele.
Enternasyonal unsur: Neo-liberalizm karþýtlýðý ve insanlýk için mücadele.

Yanýlmýyorsam, Türkiye'de bu konuda en mantýklý adýmlarý Halkevleri çizgisi yapýyor. Yerel çalýþmalarýnda MST'den tutunda EZLN'ye kadar birçok Latin Amerika örgütlenme ve mücadele hattý çizgisi görmek mümkün. Tabi buradan þablonculuk anlamý çýkarýlmamalý. Aksine her ülkenin devrimi, kendine özgü olacaktýr. Anlatmak istediðim sadece, Latin Amerika'daki birçok neo-liberalizm karþýtý muhalif/devrimci hareketin doðru bir hat-ta mücadele yürüttüðü gerçeði.

[kgurleyen]

Deðerli büyük teorisyenlerimiz kapitalist dünya düzenini ve Latin Amerika sol pratiklerini iyi biliyorlar....

Ama bilmedikleri tek þey ''Türkiye'de Devrim Stratejisi...''

Arkalarýna takýp sosyalizm rotasýna sokacaklarý halkla... devrimin dilini buluþturamadýklarý sürece de, bu stratejiyi kesinlikle oluþturamayacaklardýr...

Çünkü;çok basittir ve herkes bilir ki: halksýz devrim olmaz....

Teorisyenlerimiz ''kapitalizm'' plaðýna takýlmýþ gidiyorlar...

Çünkü teorinin emrine girmiþ...mozale muhafýzlarýndan bir farklarý yok...Emek sermaye çeliþmesinin üzerinde onlarca yýldýr volta atýp duruyorlar...

Oysa emperyalist çaðý yaþadýðýmýzý...ve Türkiye'de sosyalizme giden yolun...antiemperyalist pratiklerden geçeceðini...halkla devrimi buluþturmanýn biricik yolunun ve sýnýfsal bilincin oluþmasýnýn ancak böyle gerçekleþeceðini görmeleri gerekiyor...

Bilimsel sosyalizmin klavuzluðunda... ülkelerine özgü devrimci pratiklerden yeni teoriler çýkarmaktan ödleri patlýyor...

Kendilerini dinden(sosyalizmden) çýkmýþ sayýyorlar...Bu ne baðnazlýk yahu...

Bu ülkede emekçiler üzerinde.... kapitalizm tarafýndan isterse en büyük sömürü çarklarý döndürülsün...emekçilerimizin ''yarabbi þükür'' diyeceklerini bilmiyorlar mý?...

Emekçi kitleleri anti-kapitalist nutuklarla devrim rotasýna sokamayacaklarýný bu kadar yýldan sonra hala anlamadýlar mý?...

Bu kendisine yabancýlaþtýrýlmýþ halkýn...Küçük burjuva solcularýnýn söylemleriyle...onlarýn peþine takýlýp sosyalist devrim rotasýna girmeyeceðini hala öðrenemediler mi?...

Oysa kapitalizmin ve emperyalizmin yarattýðý þu koþullara bir bakýn;

�þsizlik diz boyu...yoksulluk korkunç boyutlarda...sosyal ve siyasal ortam alabildiðine bozuk...faþizm benzeri baskýlar almýþ baþýný gidiyor...ulus devlet parçalanýyor...terör tehditi sürüyor...

Nerede... sözü ''mek parmak'' dinlenecek bir solcu lider? Nerede kulaklarýn çevrileceði bir Marksist parti...

Oysa baþka ülkeler de... desteklenmese bile bütün önemli konular da ''KP'' ne diyor diye bütün baþlar ''SOL'' a döndürülür....

''Biz 40 kiþiyiz birbirimizi tanýrýz'' dan baþka elde bir þey yok...

Ve ne yazýk ki 40 kiþiyle devrim yapýlmýyor...