Futbol halkı uyutuyor mu?

[Antioksidan]

Futbolun bir “uyutma” aracı oluğunu öngörenlerin sayısı hiç de azımsanacak kadar değil. Aslında biraz resmin arka planı incelendiğinde bu görüşün oldukça yerinde bir saptama olduğu dahi söylenebilir.

İnsanın aklına ister istemez İspanya’yı uzun dönemler yöneten diktatör Franco’nun o meşhur sözleri akla geliyor:

“Futbol Olmasaydı, Kitleleri Yönetmek Zor Olurdu”

Görüldüğü gibi, aynı yöntem İspanya’da da halkı siyasetten uzak tutup sisteme karşı olası bir isyanı yıllar boyu önlemiş. Bir görüş de aynen şöyle der:

“Sadece Mexico şehrinde 3 milyon insanın evsiz olduğu Meksika’da 1986’da yapılan Dünya Kupası kitleleri pasifize etmede kullanıldı. Brezilya’da ise futbol öyle ileri düzeye götürüldü ki; ardı ardına üç kez (1958-1962-1970) şampiyon yapıldı. Pele vb. efsaneler, yaratıldı. Özlemler ve duygular futbol takımlarının başarılarıyla özdeşleştirildi.”

Biz de ise, 1980 sonrasında futbolda fanatizm hız kazanmış, kitleler futbolu bir mutlu olma aracı olarak benimsemişlerdir. Bir takıma mensup olmak da çoğu insan için bir topluluğa aidiyet duyguları açısından çok önemliydi. Bir anlamda 80 öncesi gençliğin siyaset ile kapadığı bu açık, 80 sonrası kısmen futbola kaymıştır.

Ayrıca kitlelere, uluslar arası bir maçtan sonra “Viyana’ya 3. kuşatma”, “Avrupa kapılarına dayandık” gibi milliyetçi duygular pompalanmak suretiyle, siyasette ve ekonomide gelişmiş ülkelere karşı olan aşağılık kompleksi halk nazarında yenilmeye çalışılmıştır. Böylelikle halk, dolayısıyla gençlik da bu tür suni zaferlerden mutlu olmuş ve ülkede sisteme karşı aşırı bir muhalefet geniş halk kitleleri tarafından dile getirilmemiştir.

Kısacası bence futbol halkı gizliden gizliye uyutuyor, peki sizce?

Bu özelliğini özellikle Rahmet Özal kullanırdı.

Zamları Galatasaray'ın Avrupa başarılarının ertesi günü yapardı. :61

[Antioksidan]

Cebindeki son parasını bandrollü Fenerbahçe formasına harcayan insanlar var. Bu da işin ayrı bir boyutu ne yazık ki.

[ışık]

Futbolu oldukça seven birisi olarak burada işim zor gözüküyor :61

Futbolun kitleleri bir şekilde uyuttuğu doğru. Bir FB-GS maçından sonra 1 hafta yapılan programlara bakıldığında insan bazen gerçekten şu soruyu sormadan edemiyor: "Acaba ülkenin bütçesi, borçları, eğitimi, sağlık sorunları da bu kadar tartışılsa bu sorunlar devam eder mi?" Bir hakemin yaptığı ufacık bir hata 3 eski hakem, 10 program sunucusu, 20 yorumcu, 100 gazeteci tarafından eleştiriliyor, yerden yere vuruluyor; ancak açık veren bütçeler, alınan milyarlarca dolar borç bu kadar sorgulanmıyor.

Ama işte gene de seyrediyorum ben napayım? :66

[kehleti]

slm.
Uyuşturucu etkisi olduğu doğru. Ama bir bakıma da insanların Deşarj aracı. Bu yüzden fazla yargılamayalım.

İyi oynayan kazansın.

[Antioksidan]

Uyuşturucu da insanı sinir ve stresinden uzaklaştırır. İnsanlar rahatlar ve deşarj olurlar ama bu sırada çevrelerindeki birçok olaydan habersiz kopuk insanlar olurlar.

Arada ne kadar da yakın bir bağlantı var öyle değil mi?

[Antioksidan]

Bu arada hem futbol hem bilinçlenme süreci bir arada yürümez diye bir şey elbette olamaz, bu yüzden futbol seyircisi bilinçli insanları tenzih ederim. Ama futbol bence insanların gelişimine konan büyük bir engel, özellikle iş aidiyet duygusu olan "takım sevdası" ve fanatizme döküldüğü zaman...

[ışık]

Türker Bey,

Yazılı savunmamı yarın sunacağım. :D

[Antioksidan]

Işık Hocam, futbolu nasıl savunacağınızı merakla bekliyorum. Ama unutmayın, sizin gibi bilinçli futbol severleri tenzih ettim, önemli olan sokaktaki vatandaşa etkileri.

[ışık]

Her ne kadar fanatik olmasam da, gene de bazen kendi kendime futbola çok vakit ayırdığımı düşünürüm. Ondan kendimi de bazen sizin tarif ettiğiniz grup içinde görüyorum. Savunmamdır: :D

Avrupa'da ve Amerika'da bilindiği gibi eğitim tam gün. Bu da okulun sadece bir öğrenim yeri olmasından öteye bir anlam taşımasını sağlıyor. Okul aynı zamanda çocuğun kendi akranlarıyla birlikte sosyalleştiği bir ortam. Ve bu sosyal ortamda çocuk çesitli sportif, sanatsal, bilimsel faaliyetlerde bulunup kendisini geliştirebiliyor. Dolayısıyla kendisini topluma kabul ettirebilmek için çeşitli olanaklara sahip. Halbuki ülkemizde bu olanaklar ne yazik ki çok fazla değil-bu belki de bilinçli olarak yapılıyor-; dolayısıyla kendisini topluma kabul ettirmeye çalisan çocuk-özellikle erkek çocuklar- büyük ihtimalle futbola merak salıyor; takımın başarıss çocuğun başarısı oluyor, çocuk futbol takımıyla özdeşleşiyor, futbol takımı çocuğun totemi oluyor. Halbuki bu çocuk küçük yaşlardan itibaren kendisini topluma kabul ettirebileceği başka şeyler bulsa, bu kadar fanatik olmaz.

Diğer tarafa gelince, futbol biraz da günah keçisi gibi oluyor. Çünkü futbolla ilgilenmeyen kesime baktiğiniz zaman da onlar da pek bu sorunlarla ilgilenmiyorlar.

Bence temel sorun insanlarin bazı konularla hiç ilgilenmemeleri. Yani özetle şunu demeye çalışıyorum: Futbol olsa da olmasa da insanlar bir şekilde sorunlarına çare aramazlarsa değişen birşey olmaz. Evet, savunma mı oldu yoksa saldırı mı bilmiyorum ama fikirlerim böyle.