Arkadaş

[hhesen]

İnternette bir dostun gönderdiği aşağıdaki mail'i okuduğum da çok etkilendim.Bazı arkadaşların maillerine de gönderdim. Ancak Forum'daki
diğer arkadaşları bundan mahrum etmeyi içime sindiremedim.

Sevgi ve saygılarımla
H.Hikmet Esen

************************************************** **
İki liseli arkadaş, liseyi bitirdiklerindeyurt dışında eğitimlerine devam
etmek üzere yıllardır harçlıklarını biriktirmişler.
Bu birikimlerini yıllarca herşeyden mahrum kalarak, fedakarlıklar
göstererek yapmışlar.
Liseyi beraber bitirdiklerinde Milli Eğitim Bakanını ziyarete gidip,
yurtdışında okumaya gönderilmelerini talep etmişler.
Ancak, Bakan gençlerden birini dışarı çıkartmış ve içerdekine,

- Seni gönderebilirim, ama arkadaşını gönderirsem dedikodu olur 'oğlunu
gönderdi derler' onun için onu gönderemem der.

Bu durum dışarıdaki öğrenciye de söylendiğinde, durumu algılamasının
ardından arkadaşına,

- Madem öyle benim biriktirdiğim parayı da sen al, hiç olmazsa biriktirme
amacımı kısmen gerçekleştireyim, der
ve yıllardır fedakarlıklarla biriktirdiği tüm parayı arkadaşına verir.

Evet, bu Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali YÜCEL dir. Dedikodu olmasın diye
göndermediği oğlu ise, bugünün unutulmayan şairi,şairlerin "Can Babası" Can YÜCEL dir.

Bu gerçek hikaye henüz bitmedi.

Arkadaşı, İsviçre'ye gider ve burada tıp eğitimi alır. O kadar başarılı
olur, o kadar başarılı olur ki, dünyada O'nun adını duymayan bir tıp adamı
kalmamıştır.

Bu profesör Türk olduğunu her fırsatta haykırmış, kendi icat ettiği,
tasarladığı ameliyat aletlerine;
Ayşe, Ceylan, Leyla, Eşek Semeri gibi Türkçe isimler vermiş ve konusundaki
her tıp adamı bu isimleri kullanmaya başlamıştır.

Tahmin edeceğiniz üzere bu kişi Türkiye de bir hastane açmak istemiş ama
Türk Bürokrasi duvarını aşamamış ve halen bunu gerçekleştirememiştir.

Oysa İsviçre; ülkede 60 yaşını aşan doktorlara ameliyat izni verilmemesine
karşılık iki sene üstüste yasalarını değiştirerek ona bu hakkı
tanımıştır.

Evet arkadaşlar bu hikayeyi hiç unutmayacağım.
Bu ünlü cerrah sonunda Türkiye de tüm üniversitelerimizden takdir edildi
ve Cumhuriyet tarihinde ilk kez, TBMM tarafından "Onur Madalyası" aldı.

Bu kişi; Profesörlerin Profesörü, Profesör GAZİ YAŞARGİL di.

Hikaye hala bitmedi,

Ünlü şairimiz Can YÜCEL'in oğlu, Yeni Can YÜCEL doktor olarak mezun oldu
ve babası onu can arkadaşı Gazi Yaşargil'e gönderdi.
O da onu beyin cerrahı olarak yetiştiriyor. Şu an Doç. Dr. Yeni Can
YÜCEL.....

[songül]

çok etkileyici bi olay bu...dogrusu şaşırdım ..bravooo.

[melnur]

Evet, sn.songül'e katılıyorum.

Gerçekten çok güzel. Hasan Ali Yücel ve Can Baba'yı da anmış olduk.

Ellerine sağlık arkadaşım.

[melnur]

Arkadaş dedik, Can Baba dedik, O'nun bir şiirini okumadan olur mu?

4 aralık,1973 günlü Cumhuriyet'te
Descartes'ın ünlü sözüne atfiye
DÜŞÜNÜYORUM, O HALDE YOKUM diye
Bir karikatürü çıktı Ali Ulvi dostumuzun.
Ama aslı, yani latincesi ve doğrusu:
CAGİTO ERGO mahpuSUM
olacak bunun.

Düşün adamlarımızın çilesi, sanıyorum, bu ülkenin ne denli çilelerden geçtiğinin de bir göstergesi...
Ya da tersi...

[ugurozaltn]

Böyle bir babadan böyle bir evlat.helal olsun hepsinede.

iyilik yap denize at diye bpşuna dememişler

[canugur]

Uyumayan Umut

Uyumayan bir yatak...
İçine uyuyanlardan önce
Tut ki uyandı bulut...
Ve sonra koynunda uyuyanlar
..........

Can Yücel

[koçero]

Ben Hayatta En Çok Babamı Sevdim

Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim

Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici-hep, hep acele işi! -
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezberledim gurbeti

Sevinçten uçardım hasta oldum mu
40'ı geçerse ateş, çağrırlar İstanbul'a
Bir helalleşmek ister elbet, diğ'mi, oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oyununu
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu

En son teftişine çıkana değin
Koştururken ardından o uçmaktaki devin
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için
Açıldı nefesim, fikrim, canevim
Hayatta ben en çok babamı sevdim

Can Yücel

[küçükkarabalık]

"öyle sıcaktı ki çöpçülerin elleri
çöpçülerin elleriyle okşardın beni"

Can Yücel - Sevgi Duvarı

[beysim]

Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif
Kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakinin gördüğüdür rengin
Yaşadıklarını kar sayma:
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;
Ne kadar yaşarsan yaşa,
Sevdiğin kadardır ömrün
Gülebildiğin kadar mutlusun
üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi,
Sevdiğin kadar sevileceksin.

Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer
Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın
Bir gün yalan söyleyeceksen eğer
Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.
Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın

Unutma yagmurun yağdığı kadar ıslaksın
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.
Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin
işte budur hayat!
işte budur yaşamak
Bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
çiçek sulandığı kadar güzeldir
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve herşeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,

Sevdiğin
Kadar
Sevilirsin
CAN YÜCEL


Madem CAN YÜCEL üstadımızı anıyoruz çorbada benimde tuzum bulunsun...

[Sürgün]

Harika bir şiirini yazmışsınız sayın beysim. Muhteşem bir diyalektik ve sosyalist gerçekçilik.