Giden mi? Kalan mı?

[ASYA]

Bu duyguyu iyi bilirim. Acimtrak bir tat birakir insanin agzinda.. Hic giden
olmadim ben. Bu kalislar cesaretsizlikten, yureksizlikten yada korkudan degildi.
Öylesine deli oylesine ucariydimki aslinda, ama yetmiyordu iste bunlar. Deli
olmak umarsiz olmak hep kalan olmanin onune gecemiyordu bir turlu.. Gidenmi?
Kalanmi? hangisi daha mutluydu acaba? Hayatim boyunca soru sormaktan cekindim.
Istemedigim cevaplari duymaktansa susmayi tercih ettim hep. Belki cesaretimi
toplayip o soruyu sorsaydim, benimle butunlesmis olan bu kalislarada bir son
verecektim. Cok kolaydi soru.. "gidiyorsun.. peki mutlumusun?" DUyacagim
cevaptan korktugum icin soruyu hic sormadim. Soruyu hic sormadim ve hic giden
olmadim ben. Simdi bir tren istasyonunda, ceketinin yakalarini kaldirmis,
soguktan büzülmüs bir halde tren camina bakiyorum. Iste yine ayni durum..
Birazdan kulaklari yirtan bir düdük sesi duyulacak ve ben ona el sallayacagim.
Hareket eden o, duran ise benim.. Aslinda alismis olmam lazim artik bu duruma.
Insanoglu o kadar gucluymuski aciya bile alisirmis zamanla. Cunku olan yikilip
yikilip yeniden ayaga kalkmakmis. Iste zaman geldi.. Istasyonlardan, trenlerden
ve bu kahrolasi düdük sesinden nefret ediyorum. Elim yavasca havaya kalkiyor,
suratimda anlamsiz bir gulumseme.. Hala vakit var. Hadi sor ona.. Aklimdan
defalarca geciyor soru "gidiyorsun.. sahi mutlumusun?" Cevabini duymaktan
korktugum sorulari sormaktan nefret ederim.. Ben nefret duygusuyla bogusurken
tren coktan gitmis! Hic giden olmadim ben.. Yureksizlikten, cesaretsizlikten
yada korkudan degildi bu kalislar. Simdi soguk bir subat aksami ellerim
ceplerimde eve dönüyorum. Artik dokunmuyor bu vedalar. Biliyorum cunku olan
yikilip yikilip yeniden ayaga kalkmak.. Eve dönus yolunda sadece hafifce canimi
acitiyorum. Hala hissedebildigimi anlamak icin!

[lamira]

''Asıl terkeden kalandır.''

Bu cümleyi hep düşünmüşümdür ama bir cevabım olmadı tam anlamıyla.
Gitmek ya da kalmak evet çok önemli gözüküyor belki insana, gidenlerden olmak ya da terkedenlerden sayılmak ama zamanla fark ediyor ki insan aslında gitmek ya da kalmak arasında bir fark olmadığını giden olmakla acı çekmekten kurtulunamayacağını.

[sosyologgg]

Yine de giden 1-0 yeniktir bu oyunda.Kalansa yetim yalnızlıklara sahip çıkmalıdır.Tüm sorumluluk ve tüm vicdan muhasebesini yapması gereken giden de olsa aslında bunu yapabilen yalnızca kalandır aslında.Hesaplaşmalar,sorgulamalar,yargılamalar ve kendi kendine kurduğun tüm idam sehpaları...Hepsi kalana aittir ve ona biçilmiştir.Giden gitmiştir nasılsa.Gitmek unutmaktır birazda ve nedense gidenlerin hafızaları güçsüzdür ve acı çeker bu yüzden.Kalansa unutamadığı için acı çeker bir farkla...

[Anadolu]

Giden hatırlayacaklarını götürür sadece,geridekine ise tamamı kalmıştır.Bunu terk eden veya terk eden şekline indirgemek meseleyi farklılaştırsa bile,geridekinin payına biraz fazlası düşer.

[Elenorin]

Kaç giden oldu hayatımda? Ya da onların yerini doldurmaya calışan ve beraberinde hiç de gideninkine benzemeyen duygular getiren kaç insan oldu?

Bilmiyorum. Ama gidenler her zaman üzdü beni. Gelenlerin onlar kadar etkileyici olmaması ve geride bıarktıkları hep üzdü beni. Üzüntü sanki bedenimden aşağıya çoşkun sular gibi akarken hep aynı düşünceler tırmaladı aklımı: Acaba benim yolculuğum ne zaman olacak?

[ASYA]

Sayın Anadolu şöyle demiş:

Giden hatırlayacaklarını götürür sadece..

Giden hatırlamak istediklerini, hatırlayacaklarını ve kalandan kocaman bir parça götürür yanında. Ama bilmezki bu kadar ağır yükle fazla uzağa gidilemez..

[doğançay]

Gitmeye karar veren daha acımasızdır.Kalan sabırlıdır.
Bazan acımasızlık her iki tarafı da bir yükten kurtarır.Giden kalanı cezalandırdığını sanır.Bazan kendisini de cezalandırdığını da sanır , ancak bazan kendisini ödüllendirdiğini düşünerek yapar bunu...
Gitmeye karar vermek ani çıkış değilse zordur.Zor olana karar verilirse de dönüş olmaz.Dönülürse tadı çıkmaz.
Gidenin arkasından ağlamak üzülmek gibi algılansa bile bu ağlamak naif bir mutluluğu da içinde barındırır.Birinin arkasından ağlayabilecek kadar seviyorsanız ,gözyaşları da mutluluğun bir başka biçimidir.
Sadece bu mutluluğun şiddeti derinlerde saklıdır.

Giden için yaşam hızla akmaya başlar.Bıraktığı yer ,zaman,mekan,kişi,kurum ne olursa olsun;terkedilmiş bir ev gibidir.Orası hep vardır;yerinde durur, bırakılan yeri canlı olarak solumadıkça orada yaşam durağandır.Hep aynı döngüyü tekrar eder.

Gidilen yerin hızına ise yetişmekte güçlük bile çekildiği olur.Bırakılan yer içi görünen ama hep aynı olan kapalı bir zarf gibidir.

Kağıt aynı zamanın kendisi gibidir.
Zaman ilerledikçe zarf soluklaşır;zarf soluklaştıkça anılar da soluklaşır..
Kalan ise gideni bilinmeze uğurlar.Her türlü iyi ve kötü hayali anılarla bezenebilir..
Velhasıl gidenin anıları ile kalanın anıları aynıdır.

Gidenin anıları soluklaşırken istisnasız her şey soluklaşır.
Kalanın anılarında ise sadece gidenin yüzü,bedeni,yaptıkları soluklaşır.
Mekan aynıdır;sadece anlamını yitirir.

Saygılar,
doğançay

[ASYA]

Gitmek marifet değildir..
Kalıp meydan okumak, savaşmaktır aslolan..
Ama bir gerçek daha varki..
"Gideceğim" diyene kal denmez asla..
Giden mutludur.. oyuncak zafer onundur..
Ama kalandır zoru başaran, Aşk onunladır ilelebet..

[che_za]

Yalnızlık mı doğurur sence gidişin bende?Yoo değil billahi...
Gideceksin belki ama kalacaksın bende,onun için gitsende olur.. gitmek mi lazım? Sen git öyleyse... gidip,bıraktığıma yanmaktansa..kalıp,gideni özlemeyi yeğlerim....sen git...beni anlamaksa gitmek,git....seni bulmaksa kalmak,git bence..

[gül umut]

terk etmek aslında büyük tutkulardan kaçıştır belkide,kendisinde o cesareti bulamayan korkakların tek çıkar noktasıdır terk etmek bana sorarsanız ne terk eden nede edilen suçludur tek suçlu böylesi ucuz bir aşkı başlatandır.