Aynadaki ölü

[mousa06]

AYNADAKİ ÖLÜ
-Ölüler ülkesinin sessiz kahramanları…
Bir annenin gözlerinde
Ziyaretinize geldim…
Ölüler ülkesi, Karşıyaka Mezarlığı…
Önce senden başlayalım küçük kaleci,nusretim, biricik arkadaşım. Henüz oniksindeydin buraya geldiğinde, sabah uyandığında aynaya bakmıştın,sıkılmıştın besbelli,gitmek istiyordun…Ama yine de giydin mavi üniformanı,anladım ki gitsen de onlarla gidecektin…
Bir iki saat geçti,bedbahttın,okulun tuvaletindeki kirli aynaya baktın..Bir nevi alınmış bir biletin pişmanlığı vardı aynadaki gözlerde,lakin artık çok geçti;zira atı alan Üsküdar’ı geçmişti..Gözlerinden akan iki damla yaşı sezdim aynanın içinden,tam çıkıp silecektim ki yere yığıldı küçücük bir beden,”nereye kaleci nereye!!!!!!!”diye haykırdım duymadın…”Kalk ayağa kaleci yoksa yenilmek mi istiyorsun!!!!!” diye haykırdım duymadın….Neden sonra ağzından boşalan köpükleri fark edince,deliye döndüm, aynayı yumrukladıysam da yol vermedi, gelemedim yanına…Ben aynanın ardında hıçkırıklara boğulmuş ağlarken bir kalabalık kapladı etrafını ”Çekilin de nefes alsın çocuk!” dedimse de dinletemedim,çaresiz yine ağladım…Derken iri cüsseli bir adam girdi içeriye,müdür bu olsa gerek dedim kendi kendime…Gözleri kan çanağına dönmüştü adeta,seni kucağına aldığı gibi “Nerde bu ambulans!!!”diye öylesine kuvvetli bağırdı ki,onca çırpınışıma dayanan ayna bile dayanamamış,çatlamıştı.İçimde acıyla yoğrulmuş buruk bir sevinç baygın bedenine baka baka ilerliyordum…
Hastaneye varmıştık, artık sadece iki silahımız vardı; sabır ve dua. Hüznü gözlerimizde ıslatmış, bedenimizde sarartmış bir şekilde yalvarıyorduk, seni almaması için O’na yalvarıyorduk. Zira o almak isterse elimizdeki silahların su tabancasından farkı kalmayacaktı..
Nitekim öyle de oldu, daha annen bile gelmemişti ki aldı seni, Karşıyaka mezarlığında bindirdik otobüse… Ellerde mendil, gözlerde yaş, haydi güle güle arkadaş…
Ben kim miyim? Ben aynanın ardındaki senim… Ben aynadaki ölüyüm… Sen öldüğün gün çıktım aynadan… Şimdi annenin gözlerindeyim… Biliyorum her an her baktığı şeyde seni görmesini istemediğini… Biliyorum onu daha fazla üzmek istemediğini… Ama napayım gidecek başka bir yer bulamadım… Aynada ölüydüm ama şimdi annenin gözlerinde yaşıyorum!
İşte şimdi Karşıyaka mezarlığındayım,ölüler ülkesinde…Annenin gözlerinde etrafı seyrediyorum…Gözler yine yaşlı…Hiç bana kızma boş yere suçlusu sensin,içmeseydin o hapları,isyan edip gitmeseydin,ne ben şimdi annenin gözlerinde olurdum,ne de yaş..Her şey o musalla taşında bitmiyor işte,bitmiyor arkadaşşş!!!

[mousa06]

Bu kendi çalışmalarımdan biri hala üzerinde kafa yormaktayım siz değerli arkadaşlarımın yorumlarıyla daha iyi bir yazı ortaya çıkaracağım ümidiyle yazılarınızı bekliyorum...

[SİBYLLA]

"Aynadaki ölü",etkileyici bir başlık.
ruh ve beden ikilemi için iyi bir örnek çalışma.Ancak kimi yerlerde standart yaklaşımlar var,bu benim bakış açımla ilgili bir yorum.Bunu bilinçli olarak da yapmış olabilirsiniz.İlgi uyandıracak bir çalışma olabilir.Bir öneri olarak:aynadaki ölü yeni dünyasını anlatabilir bundan sonrası..??
ve son olarak aynadaki ölü bu dünyanın ölüsü. Yeni dünyası için ne denilebilir?

[turuncu]

ölüler ülkesinin sessiz kahramanları kendilerini konuşacak diller arıyor besbelli
o dillerden biride sensin arkadaşım hiç durma devam et onlarla konuşmaya onların yaşayan dili olmaya
konuşki sen
onların öldükten sonra bile ölmedikleri artık anlaşılsın
sağol varol