Tartışmayı ne kadar biliyoruz?

[lachesis]

Tartışmak;insanların karşılıklı inandığı fikirleri savunmasıdır. Tartışılan konuda taraflar görüşlerini söylerler ve neden o görüşü savunduğunu gerekçeleriyle anlatırlar. En önemlisi de karşıdaki kişiyi de saygıyla dinlemek, karşı tarafın görüşleri benimsenmese de güzel bir dille karşı çıktığı noktaları anlatabilmektir.
Sizce tartışmayı ne kadar biliyoruz? Çoğu zaman fikir ayrılığı çıktığında tartışmalar hemen kavgaya dönüyor ve karşılıklı taraflar birbirlerine kendi düşüncelerini empoze etmeye çalışıyorlar. Sizce bu doğru bir yöntem mi, bu şekilde birinin düşüncelerini değiştirip, kendi bakış açımızdan baktırabilir miyiz yada bu gerekli midir? Neden insanlar hep kendi bildiklerinin doğru olduklarına inanır ve en küçük bir tartışma bile güç savalşına dönüşür? Bu konudaki görüşlerinizi paylaşırsanız sevinirim.
Saygılar...

[merih]

Benim bu konuya bir ornegim var,cogumuzun lise yillarinda bir siyasi gorusu olmustur.Benim kültürümün ve az biraz bilgilerimin bulustugu bir dusuncem vardi,birde benim dusuncelerimin tam tersini savunan bir arkadasim.Tam üc sene bunlari tartistik,sonunda birimiz vazgecti.Sonuc olarak ikimizde su an iyi bir dunya fikrini savunuyoruz(kardesligi).Yalniz cok sasirdigimiz bir konu var ki yillardir koca koca adamlarin tartisirken,birbirlerine soyledikleri igneleyici sozler,tavirlar, bizim o kucuk bedenlerimizde ve kucuk captaki fikirlerimizde olmadi.Biz sadece fikirlerimizi tartistik.Bir cok insanin dustugu bir durumdur bu,bizler fikirleri bir noktada birakip,karsimizdaki insani zorluyoruz, bizim gibi dusunsun diye.Bunu basaramyincada cirkin bir konusma basliyor.
Edepsizligin basladigi yerde,edebiyat biter diye bu yuzden soylemisler.

Bence tartisirken onemli olan savundugumuz herneyse sadece onu konusmaliyiz,bunun icin guzel bir soz vardir;

Catabilirsen,
once fikrime cat,sonra bana.
Montaigne

[lachesis]

Teşekkürler Sayın Merih
çok doğru bir konudan söz ediyorsunuz. Asıl yanlış fikirlere değil de, karşısındakinin kişiliğine saldırıda bulunmaktır. Çoğu tartışma hepimizin şahit olduğu gibi konunun dışına taşarak bireysel saldırıya dönüşüyor. Oysa keşke birbirimize karşı daha saygılı olabilmeyi öğrenebilsek ve farklı insanların farklı fikirlere sahip olabileceğini kabul edebilsek.

[melnur]

Bir tartışmada şiddet, sözün bitmesinden kaynaklanır diye düşünüyorum. Şiddet sözün bittiği yerdir. Söz neden biter? Ya yeterli değildir; ya karşınızdakine yeterli gelmez. Bu da her tartışmanın bir şiddet gösterisine dönmesine yeterlidir. Çünkü ikisi de bizde var. Hem sözümüz yeterli değildir.Hem karşımızdaki ne söylediğimizi dinlememektedir. İki kişinin yürüttüğü monolog da hep karanlıkta koşmaya benzer.

Ve önünde sonunda bir duvar çıkar karşımıza!

[ahmetseyit]

Aslında insanoğlu doğrunun tek olduğuna inanır.Böyle olmazsa zaten tartışmaz.Tartışmalar ve karşılıklı istişare ile o tek olan doğruya varılmaya çalışılır.Meseleyi bu yönüyle ele aldığımızda tartışmanın kelime manasının bile yaptığımız şeyin karşılığı olmadığını anlıyoruz.
Biz kesin doğru sonuca varmak istiyoruz.Buraya varmada kendimizi eksik hissedersek (ki asıl erdem budur) farklı düşünen beyinlere ve onların fikirlerine ihtiyacımız olduğunu daha iyi kavrarız.Tüm fikirler doğrunun ortaya çıkmasında faydalıdır.Çünkü doğruya varmak için yanlışları bilmek gerekir.
Böyle düşündüğümüzde hertürlü fikre ihtiyacımız olduğu çok açıktır.
İhtiyaç duyduğumuz insanlarada hakaretla değil iltifatla yaklaşmalıyız.saygılar

[rojda]

tartışmak bir konu hakkında karşılıklı fikir alışverişi düşünce savunmasıdır.ama biz bu kelimeyi hep olumsuz yönüyle ele alırızki buda sonucu tartışmalara ,kavgalara götürür.bunun da cahaletten kaynaklandıgını düşünüyorum.bu enformasyon anlamındaki cehalet degil,ahlaki anlamdaki cehalettir.en büyük erdem insanları dinlemek ve düşüncelerine saygı göstermektir.
ünlü bir söz vardır insanlar az konuşsun diye bir dilimiz,çok dinlesin diye iki kulagımız vardır iyi bir örnek mesela....

[dipLoit]

tartismanin amaci taraflarin bilgilerini ortaya dokmeleri ve bu fikirleri dogrulariyla yanlislariyla ele alarak tartistiklari konuda ortak bir sonuca ulasmalaridir.

ama ne yazikki insanlarin buyuk bir cogunlugu tartismaya fikir alis verisi icin degil 'dusuncelerini koru korune savunmak' icin giriyor. karsidaki anlatirken bunlari fikirleriyle kiyaslayip dogrusunu yanlisini tartmiyor insanlar, bunlara nasil cevap verecegini dusunuyor. tvlerde orada burada gordugumuz tartismalarin %90 i bu formatta yapiliyor. ve nitekim iki taraf da hic bir sey kazanmiyor, bir sonuca da varilmiyor.

bence insanlar bir konu hakkinda tartisirken, kuracaklari her cumlenin oncesinde 'ben neden bu konuyu tartisiyorum, amacim ne, ne elde etmek istiyorum' gibi sorular sormali kendi kendine. ve eger bu sorularin cevaplari dusuncelere degil sahsi tatminlere dayaniyorsa birakmali o olayi.

[lachesis]

Bazı tartışmalar gereksiz olabiliyor. Bazı konularda insanların tartışmasını da doğru bulmuyorum. İki farklı inanca sahip insanın karşısındakini dinlemeden körü körüne kendi fikrini savunması, karşısındakine saygı duymaması hem iki kişiyi de bir sonuca götürmez hem de tartışmanın boyutunu büyütür bence. Bu tür tartışmaları çevremde çok görmüşümdür. Ne bir sonuca ulaşır ne de bir yerden sonra saygı kalır.

[counsel]

Tartışmalarda bir noktadan sonra saldırıların olması, bilginin yetersizliği yanında kişinin karşısındakine kendini kabul ettirme bunun da temelinde kabul görme ihtiyacından kaynaklanır..Ayrıca kişi kendisini bu durumda zayıf ve çaresiz hissettiğindendir..

[muqy]

ben tartışma sorunlarından birini de şu olarak görüyorum :
kaynak belirtmeden kafamızdan başka insanların sözlerinini değiştirip yazıyoruz hiç hoş olmuyor.