Günah Çıkartma

[barış]

Katolikler'de bir odaya girer ve yaptığınız hatayı rahibe anlatır ve bir daha o hatayı yapmayacağınızı söyleyince rahib sizin günahınızı affeder.

Müslümanlar'da kutsal yerlere gider tövbe eder, bir daha aynı hataları yapmayacaksanız günahlarınız affedilir.

Diğer dinlerde günah çıkartma nasıl bilmiyorum; söylerseniz öğreneceğim ve bu konudaki düşüncelerinizi ilgiyle okuyacağım.

[Ulukoca]

Arkadaşım günah çıkarma ile affetme farklı şeyler. Birinde papaz affeder ötekinde Tanrı (bilimsel anlamda) o nedenle ankete belirtmelisin, daha belirgin olursa o zaman bir hata kalmaz.

Saygılarımla

[elektron]

Hristiyanlarda rahip'e veya rahibe'ye anlatıp parası verilerek günah çıkartılıyor. Öyle olmasaydı bile ben imama günahımı söyleyip beni söyleyiverde affetsin demek biraz garibime gider akılcı değildir.

Müslümanlarda ise tövbe bir daha yapılmamak üzere edilir. Tabi yapan yine tövbe etmezmi eder. Fakat gerçekten içtenlikle etmesi gereklidir. Yani adam öldürcek Allahım affet beni sonra yine öldürcek Allahım affet beni dicek ve yeni bir tane öldürürken nede olsa tövbe ederim Allah affeder derse işi yaş. Bir fıkra vardı İblis en son geliyordu yapıp yapıp suçu üstüme atıyorsun diye adama kızıyordu. Mevzu-u bahis ona dönmemeli sonra

Bu sebeplerdeki karşıtlıktan dolayı ankete katılamıyorum üzgünüm.

[barış]

Sayın Ulukoca şöyle demiş:

Arkadaşım günah çıkarma ile affetme farklı şeyler. Birinde papaz affeder ötekinde Tanrı (bilimsel anlamda) o nedenle ankete belirtmelisin, daha belirgin olursa o zaman bir hata kalmaz.

Saygılarımla

Aradaki fark(lar) neler ?

[elektron]

Sayın barış akar şöyle demiş:

Aradaki fark(lar) neler ?

Ben yazdım. Yukarıda

Saygılarımla

[Ulukoca]

Biri yaratıcı, öteki ise yaratılmış. (İslam açısından ele alırsak) Allah kul hakkı dışında bütün günahları affedebileceğini bildirir. Çünkü kul hakkı kişiye karşı yapılmış bir haksızlık ve ancak o kişi affedebilir. Allah bile tüm günahları affetmez, bazılarını kişisel hakkın ihlali olduğu için kişye bırakır.

Ancak papaz konusu farklı, papazların affetmesi insana da mantıklı gelmiyor. Kendisi hata yapabilen bir kişnin başkalarının günahlarını affetmesi, haliyle uygun değil.

Umarım açıklayıcı anlatabilmişimdir.

Saygıalrımla

[esselam]

Sayın barış akar acaba çok hevesli ve öğrenme çabasında olan birimi.
Yoksa sorularda kasıtlarmı var?

kasıt öğrenmekse ,bildiklerimizi paylaşırız yok kafa bulandırmaksa biz yokuz..

[elektron]

Sayın esselam şöyle demiş:

Sayın barış akar acaba çok hevesli ve öğrenme çabasında olan birimi.
Yoksa sorularda kasıtlarmı var?

kasıt öğrenmekse ,bildiklerimizi paylaşırız yok kafa bulandırmaksa biz yokuz..

Sanırım arkadaşımız hatasını farketti sayın Esselam üstüne gitmeyiniz. Gönderilen mesajları inceleyiniz...

Saygılarımla...

[ReMaT]

Çok saçma.

Papaza git çıkar,şeyhe elini ver arın.İkisi de mantıksız.

[esitlik]

Sayın elektron şöyle demiş:

Hristiyanlarda rahip'e veya rahibe'ye anlatıp parası verilerek günah çıkartılıyor. Öyle olmasaydı bile ben imama günahımı söyleyip beni söyleyiverde affetsin demek biraz garibime gider akılcı değildir.

din adamlarına anlatıp para vererek günah çıkartma işlemine nerede veya hangi kilisede rastladınız söylerseniz iyi olur. kulaktan dolma bilgilerle ve ortaçağ avrupası'nda yaşananları şimdi de yaşanıyormuş gibi göstermek doğru bir davranış değildir.

aşağıdaki yazı http://incilturk.com/MAKALELER/vaftiz_nedir.htm adresinden alınmıştır:


Vaftiz Bizler İçin Ne Anlam İfade Ediyor

1 Mesih’le Birleşmenin İlanı

“Vaftizde Mesih'le birleşenlerinizin hepsi Mesih'i giyindi.”
Galatyalılar 3.27

Evlilik ile iki insan tanıklar önünde Tanrısal bir onay ve bereket alarak birleşirler. Böylece iki insan bir olurlar. İki kişi, kadın ve erkek yaptıkları bu antlaşmanın neticesinde birbirlerine yüzük verirler. Bu yüzükler Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’ta yaptıkları antlaşmanın simgesidir. Bu yüzükler, çiftlere birbirleriyle yaptıkla antlaşmayı hatırlatır. Bu anlamda yüzükler bir süs eşyası olmaktan öte, bir insanın diğer bir insana verdiği bir antlaşma sözünün sembolüdür. Vaftiz ise; insan ile Tanrı’nın diri Sözü olan Mesih arasındaki birleşmeyi ifade eder. Giydiğimiz giysiler bazen zevkimizi ve karakterimizi, bazen işimizi, bazen sosyal konumumuzu doğrudan veya dolaylı olarak yansıtır. Vaftizde Mesih ile olan bu birleşme sonucunda kişi, hayatında Mesih’i yansıtacaktır. Tanrı ile olan birliktelik geliştikçe Mesih’in kendiside o kişide parlayacaktır. Vaftiz üzerimizdeki elbise gibi Mesih’i dışarı yansıtmaya başladığımız bir yaşam değişikliğinin işaretidir (öyle olmasına çalışmalıyız).

2 Tövbe

“Yahya, vaftiz olmak için kendisine akın eden kalabalıklara şöyle seslendi: ‘Ey engerekler soyu! Gelecek olan gazaptan kaçmanız için sizi kim uyardı? 8Bundan böyle tövbeye yaraşır meyveler verin! Kendi kendinize, `Biz İbrahim'in soyundanız' demeye kalkmayın. Ben size şunu söyleyeyim: Tanrı, İbrahim'e şu taşlardan çocuk yaratacak güçtedir. 9Balta daha şimdiden ağaçların köküne dayanmıştır. İyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılacak.’
10Halk ona, ‘Öyleyse biz ne yapalım?’ diye sordu.
11Yahya onlara, ‘İki mintanı olan, birini hiç mintanı olmayana versin; yiyeceği olan da bunu hiç yiyeceği olmayanla paylaşsın’ cevabını verdi.
12Bazı vergi görevlileri de vaftiz olmaya gelerek ona, ‘Öğretmenimiz, biz ne yapalım?’ dediler.
13Yahya onlara, ‘Size buyurulandan daha çok vergi almayın’ dedi.
14Bazı askerler de ona, ‘Ya biz ne yapalım?’ diye sordular.O da onlara şöyle dedi: ‘Kaba kuvvetle ya da yalan suçlamalarla kimseden para koparmayın, ücretinizle yetinin.’” Luka 3.714
Mesih ile olan bu birleşme sonucunda kişi bundan böyle Mesih’e ait olduğunu ifade eden bir yaşama çağrılmış olur. Vaftizci Yahya’nın hizmetinde vaftiz çağrısı kadar etkin olan diğer bir şey ise tövbe çağrısıydı. Bu anlamda vaftiz tövbekar bir yaşam için Mesihsel bir kutsama almak demektir. Tövbekar bir yaşamı yaşayacak gücü ve desteği Mesih’te aramak demektir. Vaftiz olan kişi artık yaşantısını değiştirmiştir.[12][12] Evlilik andının işareti yüzükler olduğu gibi, tövbe dolu bir yaşam andının da işareti ve mührü vaftizdir. Yahya vaftiz için tövbe çağrısında bulunduğunda şu konulara dikkatimizi çeker :
a) “tövbeye yaraşır meyveler verin” İnsanlar gelecek olan bir yargıdan kaçmak istemektedir. Diğer yandan vaftizin temsil ettiği bereketlerin getirdiği sorumlulukları yerine getirmek istemezler. Yahya “tövbe edin” dediği zaman anlatmak istediği şey hayatımızı değiştirmemiz gerektiğidir. Burada tövbe olarak çevrilen kelime “Metanoeo” orjinal metinde “Aklını ve amacını değiştirmek yönünü değiştirmek” anlamını içermektedir. Görülüyor ki ruhsal meyve üzülüp ağlamakla çıkmıyor. Bütün aklımızla ve bütün yüreğimizle dönmek, kendimizi Tanrıya vermekle oluyor.

b)“Biz İbrahim’in soyundanız demeye kalkmayın”[13] diyen ayette tövbe eden kişinin gururdan uzak kalması gerektiğine dikkat çekilir. O devirde Yahudiler kendilerini diğer uluslardan üstün görürlerdi. İbrahim soyundan oldukları için diğer ulusları aşağı bir millet olarak görürlerdi. Oysa Tanrı kişileri İbrahim’in adından dolayı değil, kendi lütfundan dolayı bağışlayacaktır. Kişiler kurtuluş güvencesini başka kişilerin adından değil Tanrı’nın kutsal merhametinden almalıdırlar. Dolayısıyla Yahya Peygamber tövbeden bahsederken Tanrı’dan başka şeylere güvenmekten dönmeyi, kendisini başka ırk ve milletlerden üstün görmekten dönmeyi bahsetmekteydi. Kişi gururdan dönerek, kendisini insanlık ailesinin bir ferdi olarak görmeli ve alçakgönüllülüğü giyinmelidir. Kurtuluş kalıtsal olarak aileden çocuklara geçen bir şey olmadığı için, İbrahim’in soyundan olmanın yeterli olacağını düşünenlere Yahya’nın cevabı Şeria nehrinin taşlarını göstermek olur. “Tanrı İbrahim’e şu taşlardan çocuk yaratacak güçtedir.” Eğer cennette İbrahim’e çocuk gerekseydi, bu gururlu bir kimse olmasın diye Tanrı taşlardan çocuk yaratarak İbrahim’e vermeyi tercih ederdi. Kendini başka milletlerden üstün gören gururlu kişileri Tanrı İbrahim’e çocuk olarak yakıştıramayacaktır.