Pusuladaki Not

[elektron]

Sayın Ulukocanın şu yazısını okuyunca aklıma geldi.

Biri yaratıcı, öteki ise yaratılmış. (İslam açısından ele alırsak) Allah kul hakkı dışında bütün günahları affedebileceğini bildirir. Çünkü kul hakkı kişiye karşı yapılmış bir haksızlık ve ancak o kişi affedebilir. Allah bile tüm günahları affetmez, bazılarını kişisel hakkın ihlali olduğu için kişye bırakır.

1,5-2 sene önce koymuştum şu alttaki hikayeyi maillerim arasına. Sonradan öğrenmiştim ki Allah; Allah yolunda ölen şehidin bile kul hakkını affetmiyor. Ya dünyada alıcaksın yada hesap gününde aldın aldın. Yazı gerçekten bir inanç abidesi. Bu yüzden beni derinden etkiledi. Be hey dedim ne sağlam inançlar varmış o zaman. İşte sizlerlede o hikayeyi paylaşıyorum;


Çanakkalede yaşanmış
Kocadere köyünde büyük bi sargı yeri kuruluyor. Kimi Urfalı, kimi Bosnalı , Kimi Adıyamanlı , Kimi Gürünlü, Kimi Halepli çok sayıda yaralı getiriliyor...
Bunlardan biri Lapsekinin Beybaş Köyündendir ve yarası oldukça ağırdır.Zor nefes alıp vermektedir.Alçalıp yükselen göğsünü biraz daha tutabilmek için komutanının elbisesine yapışır.Nefes alıp vermesi oldukça zorlaşır ama tane tane kelimeler dökülür dudaklarından.
"Ölme ihtimalim çok fazla... Ben bir pusula yazdım...Arkadaşıma ulaştırın..."

Tekrar derin nefes alıp, defalarca yutkunur:
"Ben...Ben köylüm Lapseki'li İbrahim Onbaşından 1 Mecit borç aldıydım...Kendisini göremedim.Belki ölürüm.Ölürsem söyleyin hakkını helal etsin"

"Sen merak etme evladım" der Komutanı, kanıyla kırmızıya boyanmış alnını eliyle okşar. Az sonra komutanının kollarında şehit olur ve son sözüde
"söyleyin hakkını helal etsin"dir...

Aradan fazla zaman geçmez. Oraya sürekli yaralılar getiriliyor. Bunlardan çoğu daha sargı yerine ulaştırılmadan şehit düşüyor. Şehitlerin üzerinden çıkan eşyalar, künyeler komutana ulaştırılıyor. İşte yine bir künye ve yine bir pusula.Komutan göz yaşlarını silmeye daha fırsat bulamamıştır. Pusulayı açar, hıçkırarak okur ve olduğu yere yığılır kalır. Ellerini yüzüne kapatır, ne titremesine nede göz yaşlarına engel olamaz...

PUSULADAKİ NOT:
"Ben Beybaş Köyünden arkadaşım Halil'e 1 mecit borç verdiydim. Kendisi beni göremedi.Biraz sonra taarruza kalkacağız.Belki ben dönemem. Arkadaşıma söyleyin ben hakkımı helal ettim..."

[Ulukoca]

Sayın elektron gecenin şu saatinde beni dugulandırdırnız. DEdiğim gibi ağlamayı beceremem ama gözlerim dolar, şimdiki gibi...

İyi geceler

[erdi]

Gönüller bir olduktan sonra kelimelere hacet kalmıyor, bu sefer sessizlik anlatıyor...

Bütün şehidlerimizin mekanı cennet olsun!