Kadının miladı ANNE OLMAK

[turuncu]

Arkadaşlar Doğan Cüceloğlu’nun resmi sitesinde bu hafta yer alan
‘‘Çalışan kadın, anne olunca nelerin farkında olmalı ve yapmalı?’’
konulu ankete yazmış olduğum yazıyı sizlerle de paylaşmak aynı zamanda özellikle anne olan arkadaşların da bu konudaki fikirlerini almak istiyorum.

Anne olmak evde çalışan ve/veya dışarıda çalışan kadın için yaşamı algılama ve yaşamın inşası açısından eşsiz bir ayrıcalık.
Benim anne olduktan sonra yaşadığım en büyük keşfim her çocuğun bir kaşif olduğu gerçeğiydi.
Hem de erişkin filozofların bile olamadığı ölçüde objektif ve tarafsız olabilme şansına sahip olarak.
Ancak objektif kalabilme durumu hayatla ilgili yargılarını oluşturmadan önceki süreç için geçerli.
Bir süre sonra çocukta da olayları karşılaştırma ve yargıya varma durumu söz konusu oluyor.
Ve bu yargılar ilerideki düşüncelerinde çok belirleyici oluyor.
Benim oğlum mayısta 2 yaşını dolduracak, yeni yeni konuşmaya başladı. Onu büyüyüp serpilirken gözlemlemenin bana yaşattığı sabırsızlığı ve heyecanı kelimelerle anlatmak beklide mümkün değil.
Ben dışarıda çalışan bir anne olarak oğlumun gelişim sürecinde en aktif nasıl yer alabilirim kaygısını taşıyorum. Çalışma hayatının yorgunluğu ve stresi ayrıca oğlumla beraber geçirdiğim zamanın sınırlılığı beni ilişkimiz konusunda daha yaratıcı olmaya zorluyor.
Şimdilik ben onun karşısında öğrenci konumundayım. Onu tanımaya algılama yöntemlerini ve hassasiyetlerini öğrenmeye çalışıyorum.
Henüz öğretme aşamasında aktif rol almaya geçemedim. Bunu daha çok anneannesi yapıyor.
Ben ona ayırdığım zaman dilimlerinde daha çok ona sorular sormayı deniyorum. Bazen beraberce oyun oynadığımızda oluyor. Ama o en çok dışarıda gezme faaliyetini seviyor. Gezmeyi tüm eğlence faaliyetlerinin en önünde tutuyor.
Benim ve babasının gündüzleri evde olmayışımıza alıştı bundan rahatsızlık duymuyor ancak her akşam evde olmamız şartını da bize verdiği tepkilerle ortaya koyuyor.
Henüz hassasiyetlerimin tümünü belirleyebilmiş değilim bu hassasiyetleri sanırım birlikteliğimiz içinde bana kendisi söyleyecek ve bende imkan dahilinde olanları ona sunacağım.
Sanırım en önemli nokta onun düşüncelerini asla göz ardı etmeden birbirimizi ikna ederek olması gerekenleri hayata geçirmek.
Anne olmakta baba olmak kadar öğrenilen bir şey bence.

[nesir]

Sayın turuncu;yazdıklarınızı özellikle anneler için şeklinde biraz sınırlamışsınız ancak forum içinde çok farklı ve çok güzel bir konu olması nedeniyle bende bir baba olarak yazmak istedim.

İnanın bana yazınız çok güzel olmuş.Bir çocuğun büyümesini izlemek hele onu bizzat yetiştirmek onunla beraber hayatı baştan sona yeniden keşfetmektir.
Belkide bu nedenle değilmidir hepimizin çocuklarımızı büyütürken konuşmasının bile taklidini yapmak.

Sanırım onalrı büyütürken hep öğrettiğimizi zannediyoruz ama aslında bizler onlardan çok şeyler öğreniyoruz.Köşelerimiz ortadan kalkıyor.Daha bir merhamet ve sevgi sahibi oluyoruz.

Sözlerinize son verirken kullandığınız o dört yapraklı yoncanın tüm anne ve babalar ile çocukları arasında yem yeşil kalmasını diliyorum.

Saygılarımla.

[turuncu]

Sayın nesir
beni yüreklendiren yorumunuz için öncelikle teşekkürler.
konu tüm anne - baba ve/veya anne baba adaylarına açıktır.
öncelikle annelerin görüşlerini öğrenmek istememin sebebi onlardan öğreneceğim şeylerin merakı içinde olmamdan kaynaklanmaktadır.
Ben iki yıldır anneyim ve bu konuda bilmediğim öğrenmem gereken çok şey var. Bu konuda düşünceleriyle benim gibilere ışık tutacak tüm arkadaşlara (kadın veya erkek) şimdiden teşekkürler

[zezze]

Evet sevgili arkadaşlar ben de bir teyzeyim.Ancak ne var ki yeğenime bir yaşından iki yaşına kadar ben baktım.Şuan 2,5 yaşında.Her zaman onun için dua ediyorum Allahım inşallah bahtı güzel olur diye...Çünkü onu inanılmaz bir şekilde seviyorum.Hayatta çok ama çokkkk sevdiğim 3 erkekten birisi...

Bence her çocuk bir armağan ve çocuk yetiştirmek de bir sanat. Her çocuk ise o ailenin şaheseri....

[nesir]

Benim hayatımda en vaz geçilmez anım hangisidir diye sorulsa sanırım daha 10-11 aylık bir bebekken oğlumun göğsüme yaslı başını geriye doğru devirdikten sonra gülümseyerek yavaş yavaş mas mavi gözlerini kapatıp öylece uyuya kalmasıdır derim.

Bu inanılmaz güzeldi.Hiç bir keyfin onun gözlerinde görünen sevgi ve güven ile ölçülmesi mümkün değildi.Ben o gün artık büyüdüğümü anlamıştım.Bir varlık hemde benden bir varlık bana karşılıksız ve samimi olarak güvenip sevgisini hiç çekinmeden veriyordu.

İçinde hiç bir ideolojinin hiç bir tutarsızlığın ve hiç bir menfaatin olmadığı saf sevgi.Bunu bir insanda görmek isterseniz gidin ve çocuğunuzla beraber fazla değil bir kaç dakika yaşayın.Ama tamamen onunla her saniyesini hissederek.
İnanın bana gözlerinde o inanılmaz sevginin ılıklığını içinizi zemherinin en soğuk gününde saatlerce dışarda kaldıktan sonra bir fincan çayın ilk yudumunda hissetiğiniz gibi hissedeceksiniz.Hemde hiç kesintisiz ve tam kalbinizin üzerine sevgi seferi gibi.

Saygılarımla...

[BOZKURT 01]

hayatımda tek pişman olmadığım şey oğlumdur. anne olmak dünyanın en güzel duygusu bence . ALLAH evlatlarımızı bize bağışlasın ve vatana millete hayırlı bir birey olsunlar inşallah.

[melnur]

Sayın turuncu şöyle demiş:

Şimdilik ben onun karşısında öğrenci konumundayım. Onu tanımaya algılama yöntemlerini ve hassasiyetlerini öğrenmeye çalışıyorum.
Henüz öğretme aşamasında aktif rol almaya geçemedim. Bunu daha çok anneannesi yapıyor.

Kızım 12 yaşında.
Ona ne öğrettiğimizin hiç farkında değilim. Öğrenme ihtiyacını daha çok okuldan karşılıyor gibi geliyor bana. Ben de, ilerde daha etkin olabilirim" diye düşündüm hep. O gün nedense hiç gelmedi. Şu anda da durum pek farklı değil.
Konuşmalarımız, karar verme sürecimiz çoğunlukla hep onun istekleri yönünde gelişiyor. Doğru mu yanlış mı? O da ayrı bir konu.

Ama söylenenlere katılıyorum. Çocuk büyütmek dünyanın en güzel ve aynı zamanda en zorlu uğraşı...

[giz]

Herkes ya çocuklarından ya da deneyimlerinden bahsetmiş,benim böyle bir deneyimim henüz sözkonusu olmasada bana göre annelik oldukça kutsal gibi..Sonuçta insan yetiştiriyorsunuz ve bu oldukça meziyetli bir iş haline geliyor,bende annemi bu noktada takdir ediyorum yaşamın tüm zorluklarına rağmen beni büyütmesi,emek vermesi bunlar unutulur cinsten değil elbette...ayağıma taş değse onun nerede olursa olsun içinin sızladığını bilmek yeterli benim için...

[ibra]

Öğrendim ki, 10 tane baba yüreği, bir anne yüreğinin çarpıntısında savrulur gider.
Anne sadece bir öğretmen değil, bebek veya çocuk için hava ve su kadar olması gerekenlerden.

[Ulukoca]

annelik kadının ruhunda olan bir şey. Eğer buna aykırı davranırsa zaten psikolojik olarak rahat edemez. Babalık da aslında öyle ama babalar biraz kendini frenleyebiliyor...

Neyse bir hadisi söyleyeyim bitireyim. "Cennet anaların ayağı altındadır"