Paylaşmak istedim...

[Ulukoca]

Normalde düşüncelerimi açığa vuran biri değilimdir. Herşeyi içime atarım, iyi ya da kötü. Ama nedense bu duygumu anlatmak istedim, belki de forum da yüzüyüze olmadığımızdan rahat geldi.

Son birkaç haftadır aklımda biri vardı. Aslında ben pek kabul etmem bu duygu işlerini; ama işte aklımın bir köşesinde devamlı duran biri. Üstelik hayalden öteye gitmesi gerçekten de zor bir durum. Kelimenin tam manasıyla herşeyimiz zıt. Yaşayışımız, düşüncelerimiz. Tek ortak yanımız, zekamız diyebilirm. Belki de aklı için aklımdan çıkmıyor. Bİr süredir ne yapsam, nereye gitsem aklımın bir köşesi onda kalıyordu. Benim alışık olduğum bişey değildir bunlar. Ben klasik usulden yanayımdır, ama ben bile mantığımla herşeyimi yönlendiremiyorum.

Neyse, düne kadar ilk günden beri aklımda bir köşede kaldı hep. Dün bir yerdeydim, bir kongrede. (hatta sesim kısıldı bağırmaktan) Uzun süre sonra ilk defa tüm gün boyunca hiç aklıma gelmedi. İlginç geldi bana. İlk defa aklımla yönetemediğim birşeyle karşılaştım ve onu bir başka duygum bastırdı.

Şunu anladım, ne olursa olsun, o ikinci sırada olacak. Ama ikinci sırada olmasını da ben kabul edemiyorum. İş vatan, millet olunca herşeyi unutuyorum, onu bile. Bunu değiştiremem; çünkü birinde sadece benle alakalı bir durum var, ötekiyse sevdiğim sevmediğim tüm insanlarla ilgili bir olay.
Roma hukukunda bir terim görmüştük. "primus inter pares" (eşitler arasında birinci)

Benim bu iki duygum da, eşit belki; ama primus inter pares olan "o" değil. O nedenle kendimin onu hak etmediğini düşünüyorum. Her ne kadar onun yaşamını düzeltmek istesemde, kişisel olarak benden üstün.

Bu laf uzar gider. İlk defa içimdekileri anlattım. Bu duygunun böylesi daha önce olmamıştı. Şu güzelmiş, şu da iyiymiş falan derdim ama bu tarz değil. Galiba büyük konuştuk... Şimdi de yutkunamıyoruz...

[phidas]

"İlk defa aklımla yönetemediğim bir şeyle karşılaştım"

Böyle bir ruh hali aslında çok etkileyici.

Velhasıl biraz fazla konuşmuşsun kendinle. zordur böyle anlar.

Belki onunla konuşamadığın kadar.

hangisi daha sevgili dersen bu çok farklıdır.

bana görede aynı dünyada iki kişi yaşamaz. Herkes farklıdır.

kimi önce vatan der. kimi önce yar.

Ahmet Altan Bir yazısında "Ben bir tutam kiraz ile bir kadın memesine

memleket satarım" demişti. Aslında inanılmaz hümaniter bir söz.

Ama elbette gerçekçi değil. Vurgulanmak istenen "aslolan insandır" demekti.

Herşey insan içindi...

Vatan, devlet, millet, savaşlar, herşey. Hepsi bu dünyada bunlar benim hakkım, yerim , yedirmem kavgasıydı.

Tüm onurlu kavgalar aslında ekmek kavgasıydı. Vatan toprağı ekmek demekti. ziraat demekti, yeraltı yerüstü zenginlik demekti.

Ekmeği kaptırmamaktı.

İşte böyle. kimi önce insan önce sevda der... Kimi vatan. Aslına bakarsan ikiside aynı kapıya çıkar, aynı amacın farklı yollarıdır. Biri insana insandan ulaşır diğeri insan için "vatan" der.

Ama her iki kapıda insana çıkar.

Tercih senin.

[Ulukoca]

sayın chessmaster, sizle birçok konuda anlaşamasak ve hatta sert bir şekilde tartışsak da, ilginiz için teşekkürler.

fikirlerimiz farklı olsa da, ben sizin iddalarınıza cevap yazmasamda (diğer konularda hala da yazmayı düşünmüyorum, böylesi ikimiz açısından da iyi oluyor ) ilginiz için bir ayrıcalık yapayım dedim.

Teşekkürler, Saygılarımla

[barış]

Vatan, Millet, Komünizm, Ülkücülük... uzar gider... bunların hiçbiri-hepsi tek başına çekilmez yanında sevdiğin olmadıktan sonra nereye kadar ?
Her gün siyasette birbirimizi ne zamana kadar yiyeceğiz ?
Bunların hepsi geçici.
Kimler geldi... kimler geçti...
Bence onu bulduğunuza inanıyorsanız kaybetmemeniz gerektiğine de inanın.
İlerde keşke dememek için.
Hem neden ikisinden birini seçiyorsunuz, ikisi de aynı anda olur.
Yok Bahçeli gibi solcu bir ailenin kızından solcu bir kıza aşık olduysanız, işiniz zor; ama hangisi ağır basıyor, siyasette her gün birileriyle mi mücadele etmek; yoksa o mu ?
İyi düşünmek gerekiyor; ama unutmayın orda herkes eşit olcak yani diğer ideolojiler ölünce yanınızda olmayacak; gene bana göre sadece sevdikleriniz yanınızda olacak.

İyi düşünmek gerekiyor...

[Ulukoca]

ASlında konu solcu olup olmaması değil. En azından benim açımdan bir sorun olmaz, o ne düşünür onu bilmiyorum.

Ben demek istediğimi tam olarak anlatamamışım galiba. Ben ikinci sırada olamayacağını biliyorum. Daha doğrusu ikinci sırada olmasını kabul edemem. Ama birinci de olamaz. Bu benim istememle ilgili birşey değil, gözüm onu dahi görmüyor o zamanlar.

Neyse, her iş olacağına varır. İlginiz için sağolun. (Bu arada birşeyi belirteyim ülkücü değilim)

[nesir]

Sanırm çok ayrı bir durum aşk.

Aslını isterseniz insanı zayıf düşürdüğünü düşündüğüm için düşüncesinden bile hiç hoşlanmam.

Ama ne garip bir durumdur aşıkla maşuğun ilişkisi.

Hiç bir zaman duygularıyla yan yana gelemeyen ama hep bir birini kollayan ikili.

Tıpkı gonca ve bülbül gibi.

Birisi her gün açılsın diye bekler sevgilinin başında hemde var gücü ile çığlık çığlığa haykırarak.

Diğeri ise bekler...Sevgiliye göstermek için en güzel rengini...Her seherde bu defa tamam der.Bu defa açacağım bin böceğin peşinde olduğu gönlümü sevgiliye ve sergileyeceğim rengimi güneşin binlerce rengi ayıran hüzmelerinden bile çekinmeden ölümüne bekleyen sabırlı yare...

Ancak zavallı bülbül her gün ötmekten bitap düşer ve bir gün karar verir ölümüne şakımaya ve ne olursa olsun susmamaya.

Geceden sabaha inler adeta yalvarır güle.Ancak gül bir türlü cesaret edemez seher dışında kendini göstermeye.

O beklerken seheri bülbül son nefesini toplarda göğsüne sevgisini melodileştirir son nefesinde.Aşkının gücü ile yarılırken yüreği düşer toprağın üstüne.

Gül için vakit gelmiştir ama bin türlü sebep çoktan öldürmüştür biricik aşığını ve o aşığın ölümsüz aşkını.

Bir karar ver sayın ulukoca senin bülbül olduğun kesin ama gül kim o belli değil.İki Gülün arasında koşuştururken her ikisinin açtığı seher vakti yolun tam ortasında yakalanmayasın

Aslında her ikisininde bir birinden farkı yok.Zaten sayın chessmaster2in dediği gibi ikiside insana çıkar.Fakat zamanı ayarlayamazsan ikisinden birden olmakta var.

Saygılarımla.

[erdi]

Sn arkadaşım bu tür duygular geçicidir....

İstediğiniz kadar yakın olun istrerseniz en yüce beraberliği yaşayın ama unutmayın geçici olduğunu yarın arkadaslarınınzın yanına ve milletin dava meclisine döndüğünüzde utanılacak bir durumunuz olmasın.

Bunlar güzel şeyler sınırlarınız dahilinde doyasıya yaşayınız ama dikkat ediniz ve tartınız....

Üstadın hayatını anlattığı kitapda da diyor Gençken oluyor böyle şeyler diye ama sonunda da ekliyor
Meğer vatan'mış aşk dedikleri....


Kendinizi kontrol edemiyorsanız bilelmem ama belirli sınırlar içinde herşey yaşanmalı benimde ara ara başıma gelmiyor değil acayip acayip örgütlerdeki bir insan farklılıktanmıdır, nedir anlayamıyorum ama gelip etkiliyor gerçekten.....

Sonuna kadar yaşanmalı derim ama yinede belirli bir çerçevede(her durum için) aksi zaten yaramaz emin olunuz...
Paşamı da bu konuda inceleyebilirsiniz
________________________________
Ve bir örnek daha___________
Turk Hunlarının bir lideri adını hatırlayamadım(forumda da yazmışımdır) toprakta gözü olan bir kavim karşısında görüşmeler oluyor....
Önce şanı Asya'ya yayılmış liderin atını istiyor,
Üstadım millet sağolsun diyor veriyor
Sonra Eşi'ni bize gönder diyor,
Aynı şekilde gönderiyor
Sonra dışarıda kalan bir kurak işe yaramaz, ekilmez biçilmez yaşanmaz bir toprak parçasını istiyorlar;
O gece tarihi Türk akını ile o kavmi mahvediyor ve tarihteki sayfalarına gömüyorlar....


Sizin durumunuz içi yazmadım millete,devlete,ülekeye gönül verip,hizmete soyunmuş kimselerde bu özelliği ararım (Yürütme kademinde)




Oluyor ara sıra olmasıda iyi oluyor kendini ölçüyor insan!

[Ulukoca]

Aslında ben biraz da büyük konuştum heralde, duyguya pek güvenmeyen biriyimdir. Akıl devreden çıkmamalı derdim. Ama acaba değiştirebilir miyim? diyorum şimdi. esasa bakarsanız sadece bir kişiyi, onu değiştirmek değil, herkese doğruyu göstermek lazım ama son bir kaç haftadır benim bir kişiye takılı kaldı.

Belki de olay hayranlık boyutunda. Neyse herşeyin hayırlısı olsun...

Bu kadar önemli konu varken, zamanınızı aldım hepinizin de, kusura kalmayın.

İyi geceler

[turuncu]

Ben diyorum ki;

Çiçekler bin bir çeşittir bin bir ayrı güzelliktedir onların çokluğu ancak zenginliktir.
Eğer sizin inancınızda çiçeğiniz ise
Bin bir kokulu bin bir güzellikteki bahçe olsun bu dünya
Ne sizi koparsınlar toprağınızdan ne siz koparın diğer çiçekleri
Çiçekler ve biz aynı toprakta yaşamıyor muyuz
Onlar yan yana bu kadar güzel durabiliyor da
Düşünen İnsanlar bunu neden başaramıyor hala
Çünkü çiçekler birbirine müdahale etme hareketliliğine ve iradesine sahip değil.
Ama görüyoruz ki onlar bizden çok daha güzeller
Demek ki en büyük yanlış, kendini aşmak geliştirmek ve güzelleştirmek yerine
Başkalarına müdahale etmek
Biz bir çiçek kadar kusursuz ve güzel olmayı başardık mı ki
Müdahaleyi kendimize hak görüyoruz.
Önce güzel bir çiçek olalım
Sonra mis kokumuzu evrene yayalım
Ve tüm insanlar ve türler bizim güzelliğimizden feyz alsın mis kokumuzdan faydalansın.
Ayrıca eklemek ve tekrarlamak istiyorum sakın ona müdahale etmeyin bırakın daha yeşersin serpilsin
doğrularınızı onunla paylaşın ama asla dayatmayın
Ayrıca asla ona benzemeye çalışmayın onu anlamaya çalışın doğrularından faydalanın
ama aynı olmayın ki bizlerde iki ayrı ama ikiside şahane
yan yana açmış iki çiçek görelim
Yolunuz açık olsun
saygılar

[Hoca]

Aslını isterseniz insanı zayıf düşürdüğünü düşündüğüm için düşüncesinden bile hiç hoşlanmam.

sayin nesir, asktan hoslanmamak sizin seciminiz, saygi duyarim.
Ben de diyorum ki ask hic kimseyi gücsüz duruma düsürmez; aksine güclendirir diyorum.

Sn arkadaşım bu tür duygular geçicidir....

İstediğiniz kadar yakın olun istrerseniz en yüce beraberliği yaşayın ama unutmayın geçici olduğunu yarın arkadaslarınınzın yanına ve milletin dava meclisine döndüğünüzde utanılacak bir durumunuz olmasın.

Bunlar güzel şeyler sınırlarınız dahilinde doyasıya yaşayınız ama dikkat ediniz ve tartınız....

Üstadın hayatını anlattığı kitapda da diyor Gençken oluyor böyle şeyler diye ama sonunda da ekliyor
Meğer vatan'mış aşk dedikleri....

sayin erdi, bu düsünce bicmini ben,son derece tehlikeli buluyorum.
Kökeninde ruhsal ve bedensel doyumsuzluklar yatan; vatan-toprak gibi kavramlarla kendine düsmanlar yaratarak doyuma ulasmasini saglayan hastalikli düsüncelerin insanligi getirmis oldugu toplumsal yikimlara pek cokörnekler yasanmistir.

Seven insanin silahindan cikan mermi, seven insana dokunmaz, dokunsa da acitmaz???

saplanti tehlikelidir.
sevgiden asktan korkmayiniz.

Vatan sevgisi, asktan kacanlarin hakki degildir.
Kuskludur. Güvenilmez, her an tehlike vardir.

"sirasi gelince biz de sevmesini biliriz" diyecekseniz, hic bosuna demeyin
sevmek hic kimsenin davasinda engel degil, tersine katkida bulunur.

Sayin ulukoca, insanca olan her sey güzeldir diyorum.

Siz bir insana karsi en insanca duygulari beslerken, düsüncelerinizden ödün mü veriyorsunuz? sanmiyorum.

en iyi, en güzel ve en badireli yoldasiniz bence.
Bu yol, sizi hic bir seyden alikoymayacaktir

saygiyla