Attila İlhan'ı yitirdik...

melnur · 11-10-05, 22:54

Türk edebiyatının yaşayan en büyük çınarını yitirdik.A.İlhan'ı bugün kalp krizinden kaybettik..Seksen yaşındaydı.

Onun şiirleriyle büyümüştük.Aşklarımızı, sevgilerimizi onun şiirleriyle dile getirmiştik.

Yüreğim acıyor.

" BEN SANA MECBURUM

Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
Bu şehir o eski İstanbul mudur?
Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
Sokak lambaları birden yanıyor
Kaldırımlarda yağmur kokusu
Ben sana mecburum sen yoksun

Sevmek kimi zaman rezilce korkudur
İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
Tutsak ustura ağzında yaşamaktan
Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
Birkaç hayat çıkarır yaşamasından
Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Fatihte yoksul bir gramafon çalıyor
Eski zamanlardan bir Cuma çalıyor
Durup köşe başında deliksiz dinlesem
Sana kullanılmamış bir gök getirsem
Haftalar ellerimde ufalanıyor
Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
Ben sana mecburum sen yoksun

Belki Haziranda mavi benekli çocuksun
Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun
Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor
Belki körsün kırılmışsın telâş içindesin
Kötü rüzgâr saçlarını götürüyor

Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Bu kurtlar sofrasında belki zor
Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
Ne vakit bir yaşamak düşünsem
Sus deyip adınla başlıyorum
İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin
Hayır başka türlü olmayacak
Ben sana mecburum bilemezsin.."

cyrano · 11-10-05, 22:58

Ne acı, bir yıldız daha kaydı gökten... Ne acı... Ama ışıltısı hep var olacak...

melnur · 11-10-05, 23:22

12 Eylül'ün ülkemin üstüne bir karabasan gibi çöktüğü günlerdi.

Bir akşamüstü eve geldiğimde kütüphanemin bomboş olduğunu görmüştüm. Bir tek kitap kalmamıştı.Evlerde arama yapılacağı söylentisi yayılmış, bizimkilerde ne olur ne olmaz deyip...hepsini, çuvallara doldurarak bir pazar yerinin arta kalan çöplüğüne terketmişlerdi.

Yüreklere saplanan korku, kitapçı vitrinlerine de yansımıştı. Sahaflar çarşısından A.İlhan'ın ilk okuduğum kitabını aldığımı hatırlıyorum:

"Fena Halde Leman"...

Sonra şiirleri...

Hep şiirleri...

"Sen Yoksun"

"sen yoksun
deniz yok
yıldızlar arkadaşım
ya bu gece harika bir şeyler olsun
yahut bir bomba gibi
infilak edecek başım

ağzımda eski mısralar uzanıp kalmışım
istanbul minareler odamda gibi
gökyüzü temiz ve parlak
işte kolkola girmiş en mesut günlerimiz
muhalif bir rüzgar karşı sahilden

fosforlu ışıklarıyla gökyüzü bir deniz
havada kanat sesleri
ve çılgın kokular

deniz yok
yıldızlar uzaklaşıyor
ben yine yalnız kalıyorum
istanbul minareler kaybolmuş
sen yoksun "

Neden nokta yok,virgül yok, bilcümle işaret yok...diyorsanız; kullanmazdı...
Onu özleyeceğim.

melnur · 11-10-05, 23:43

Attila İlhan 1925 yılında doğdu.
İzmir'de lise birinci sınıftayken aşık olduğu bir kıza yazdığı Nazım Hikmet şiiri yüzünden tutuklandı ve okuldan uzaklaştırıldı.Üç hafta gözetim altında kalıp iki ay da hapis yattı.Bu olay yüzünden ülkenin hiç bir yerinde okuyamıyacağı yönünde bir kararla karşı karşıya kaldı.
Okuyamadı.
Ne komik değil mi?
Evet, traji-komik.
Gerçi sonradan sanırım 3-4 yıl sonra danıştay kararıyla okuma hakkı kazanmıştı, ama...

A.Kadir'in bir sözünü hatırlıyorum:

"Bu ülkede kimbilir kaç kişi, kaç solcu aydın...yok yere hokka altına gitmiştir."

ışık · 11-10-05, 23:53

Kültürümüz için çok büyük bir kayıp.

melnur · 12-10-05, 00:32

Bu akşam sadece şiir yazmak ve şiir okumak geçiyor içimden:

"yansımalar tutmuş bütün sahili
çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var
öyle vahşi bir tad ki dayanılır gibi değil
çünkü ayrılık da sevdaya dahil
çünkü ayrılanlar hala sevgili"

A.İlhan.

melnur · 12-10-05, 00:36

Bu da Nazım'dan...

"Bizim avludan mı kalkacak cenazem?
Nasıl indireceksiniz beni üçüncü kattan?
Asansöre sığmaz tabut,
merdivenler daracık

Belki avluda dizboyu güneş ve güvercinler olacak,
belki kar yağacak çocuk çığlıklarıyla dolu,
belki ıslak asfaltıyla yağmur.
Ve avluda çöp bidonları duracak her zamanki gibi.

Kamyona, yerli gelenekle,yüzüm açık yükleneceksem,
bir şey damlayabilir alnıma bir güvercinden; uğurdur.
Bando gelse de, gelmese de çocuklar gelecek yanıma,
meraklıdır ölülere çocuklar.

Bakacak arkamdan mutfak penceremiz.
Balkonumuz geçirecek beni çamaşırlarıyla.
Ben bu avluda bahtiyar yaşadım bilemediğiniz kadar.
Avludaşlarım, uzun ömürler dilerim hepinize..."

Şiirlerde olmasa...

12-10-05, 01:19

Türk edebiyatı için bir kayıp daha... Şiirlerini sevdiğim bir şairdi. Trt 2 de yayınlanan programlarının çoğunu seyretmişimdir. (Şiir üzerine değildi.)

Allah rahmet etsin.

Saygılar,

canuğur · 12-10-05, 06:40

Güle güle A.Ilhan

Doga birakinca parmaklarini yayindan
Süzülürdü insanin yüreginden yalnizlik
Damla damla,
Ve inatla
Hergün yen biri cikar gelirdi
Karanligin zehirli oklarina hedef olupta..

canugur ekim 2005/ Toronto

ibra · 12-10-05, 10:03

Haberi duyduğumda benim de aklıma "Ben sana mecburum" geldi.

Edebiyatımız adına büyük bir kayıp.

11-10-05, 22:54	#1
melnur Yazıyaz Grup Genel Koordinatörü Giriş Tarihi: Aug 2005 Mesajlar: 8,740	Attila İlhan'ı yitirdik... Türk edebiyatının yaşayan en büyük çınarını yitirdik.A.İlhan'ı bugün kalp krizinden kaybettik..Seksen yaşındaydı. Onun şiirleriyle büyümüştük.Aşklarımızı, sevgilerimizi onun şiirleriyle dile getirmiştik. Yüreğim acıyor. " BEN SANA MECBURUM Ben sana mecburum bilemezsin Adını mıh gibi aklımda tutuyorum Büyüdükçe büyüyor gözlerin Ben sana mecburum bilemezsin İçimi seninle ısıtıyorum Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor Bu şehir o eski İstanbul mudur? Karanlıkta bulutlar parçalanıyor Sokak lambaları birden yanıyor Kaldırımlarda yağmur kokusu Ben sana mecburum sen yoksun Sevmek kimi zaman rezilce korkudur İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur Tutsak ustura ağzında yaşamaktan Kimi zaman ellerini kırar tutkusu Birkaç hayat çıkarır yaşamasından Hangi kapıyı çalsa kimi zaman Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu Fatihte yoksul bir gramafon çalıyor Eski zamanlardan bir Cuma çalıyor Durup köşe başında deliksiz dinlesem Sana kullanılmamış bir gök getirsem Haftalar ellerimde ufalanıyor Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem Ben sana mecburum sen yoksun Belki Haziranda mavi benekli çocuksun Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor Belki körsün kırılmışsın telâş içindesin Kötü rüzgâr saçlarını götürüyor Ne vakit bir yaşamak düşünsem Bu kurtlar sofrasında belki zor Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden Ne vakit bir yaşamak düşünsem Sus deyip adınla başlıyorum İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin Hayır başka türlü olmayacak Ben sana mecburum bilemezsin.." melnur Tarafından düzenlenmiştir. Düzenlenme zamanı: 11-10-05 23:46 .

11-10-05, 22:58	#2
cyrano Giriş Tarihi: Jul 2005 Ülke / Şehir: İstanbul Mesajlar: 216	Ne acı, bir yıldız daha kaydı gökten... Ne acı... Ama ışıltısı hep var olacak... cyrano Tarafından düzenlenmiştir. Düzenlenme zamanı: 11-10-05 23:00 .

12-10-05, 06:40	#9
canuğur Giriş Tarihi: Aug 2005 Mesajlar: 10,863	Güle güle A.Ilhan Doga birakinca parmaklarini yayindan Süzülürdü insanin yüreginden yalnizlik Damla damla, Ve inatla Hergün yen biri cikar gelirdi Karanligin zehirli oklarina hedef olupta.. canugur ekim 2005/ Toronto __________________ "Tüm dönemlerde, toplumun kutsallastirdigi bos düsüncelerden tehlikesizce siyrilmak imkansizdir." M.Kemal

12-10-05, 10:03	#10
ibra Forum Kurucu Üyesi Giriş Tarihi: Mar 2005 Mesajlar: 1,650	Haberi duyduğumda benim de aklıma "Ben sana mecburum" geldi. Edebiyatımız adına büyük bir kayıp. __________________ Beni öldürmeyen her şey, beni daha güçlü yapar. Beyin Fırtınası Geri Döndü

11-10-05, 23:22	#3
melnur Yazıyaz Grup Genel Koordinatörü Giriş Tarihi: Aug 2005 Mesajlar: 8,740	12 Eylül'ün ülkemin üstüne bir karabasan gibi çöktüğü günlerdi. Bir akşamüstü eve geldiğimde kütüphanemin bomboş olduğunu görmüştüm. Bir tek kitap kalmamıştı.Evlerde arama yapılacağı söylentisi yayılmış, bizimkilerde ne olur ne olmaz deyip...hepsini, çuvallara doldurarak bir pazar yerinin arta kalan çöplüğüne terketmişlerdi. Yüreklere saplanan korku, kitapçı vitrinlerine de yansımıştı. Sahaflar çarşısından A.İlhan'ın ilk okuduğum kitabını aldığımı hatırlıyorum: "Fena Halde Leman"... Sonra şiirleri... Hep şiirleri... "Sen Yoksun" "sen yoksun deniz yok yıldızlar arkadaşım ya bu gece harika bir şeyler olsun yahut bir bomba gibi infilak edecek başım ağzımda eski mısralar uzanıp kalmışım istanbul minareler odamda gibi gökyüzü temiz ve parlak işte kolkola girmiş en mesut günlerimiz muhalif bir rüzgar karşı sahilden fosforlu ışıklarıyla gökyüzü bir deniz havada kanat sesleri ve çılgın kokular deniz yok yıldızlar uzaklaşıyor ben yine yalnız kalıyorum istanbul minareler kaybolmuş sen yoksun " Neden nokta yok,virgül yok, bilcümle işaret yok...diyorsanız; kullanmazdı... Onu özleyeceğim.

11-10-05, 23:43	#4
melnur Yazıyaz Grup Genel Koordinatörü Giriş Tarihi: Aug 2005 Mesajlar: 8,740	Attila İlhan 1925 yılında doğdu. İzmir'de lise birinci sınıftayken aşık olduğu bir kıza yazdığı Nazım Hikmet şiiri yüzünden tutuklandı ve okuldan uzaklaştırıldı.Üç hafta gözetim altında kalıp iki ay da hapis yattı.Bu olay yüzünden ülkenin hiç bir yerinde okuyamıyacağı yönünde bir kararla karşı karşıya kaldı. Okuyamadı. Ne komik değil mi? Evet, traji-komik. Gerçi sonradan sanırım 3-4 yıl sonra danıştay kararıyla okuma hakkı kazanmıştı, ama... A.Kadir'in bir sözünü hatırlıyorum: "Bu ülkede kimbilir kaç kişi, kaç solcu aydın...yok yere hokka altına gitmiştir."

11-10-05, 23:53	#5
ışık Giriş Tarihi: Apr 2005 Ülke / Şehir: İzmir Mesajlar: 690	Kültürümüz için çok büyük bir kayıp.

12-10-05, 00:32	#6
melnur Yazıyaz Grup Genel Koordinatörü Giriş Tarihi: Aug 2005 Mesajlar: 8,740	Bu akşam sadece şiir yazmak ve şiir okumak geçiyor içimden: "yansımalar tutmuş bütün sahili çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var öyle vahşi bir tad ki dayanılır gibi değil çünkü ayrılık da sevdaya dahil çünkü ayrılanlar hala sevgili" A.İlhan.

12-10-05, 00:36	#7
melnur Yazıyaz Grup Genel Koordinatörü Giriş Tarihi: Aug 2005 Mesajlar: 8,740	Bu da Nazım'dan... "Bizim avludan mı kalkacak cenazem? Nasıl indireceksiniz beni üçüncü kattan? Asansöre sığmaz tabut, merdivenler daracık Belki avluda dizboyu güneş ve güvercinler olacak, belki kar yağacak çocuk çığlıklarıyla dolu, belki ıslak asfaltıyla yağmur. Ve avluda çöp bidonları duracak her zamanki gibi. Kamyona, yerli gelenekle,yüzüm açık yükleneceksem, bir şey damlayabilir alnıma bir güvercinden; uğurdur. Bando gelse de, gelmese de çocuklar gelecek yanıma, meraklıdır ölülere çocuklar. Bakacak arkamdan mutfak penceremiz. Balkonumuz geçirecek beni çamaşırlarıyla. Ben bu avluda bahtiyar yaşadım bilemediğiniz kadar. Avludaşlarım, uzun ömürler dilerim hepinize..." Şiirlerde olmasa...

12-10-05, 01:19	#8
petricli Guest Mesajlar: n/a	Türk edebiyatı için bir kayıp daha... Şiirlerini sevdiğim bir şairdi. Trt 2 de yayınlanan programlarının çoğunu seyretmişimdir. (Şiir üzerine değildi.) Allah rahmet etsin. Saygılar,

Şimdi Bu Konuyu Görüntüleyenler: 1 (0 üye ve 1 misafir)

Konu Araçları
Printer Çıktısını Göster Sayfayı Emaille Yolla