Sibel Yalçın destanı...

[giz]

Daha 18'inde ömrünün baharında,
ölüm daha çok uzak yaşına,umut onunla sevinç onunla
gelecek onunla,yükselsin diye erdemin bayrağı semalarımızda
18'inde ömrünün baharında,yüreğine doldurup umudu düştü hasretinin ardına
erken büyüyor çocuklarımız,
16 yaşında direnişci 18'inde kahraman..
öyle bilge öyle insan gözlerinde gökyüzünün yedi rengi..

Uyanıyor bir haziran sabahında İstanbul
uyanıyor Gazi,uyanıyor Armutlu,Okmeydanı uyanıyor..
gün dönüyor varoşlardan akıyor hayat
taze bir bahar havası sokaklarda,uyanıyor İstanbul
gencecik bir kızın Sibel'in zafer sloganlarıyla..

Bu haykırış bu slogan bu ses tanıyor bu sesi insanlık
binlerce yıl öncesinden
Anadolu köylerinden tanıyor,Baba İsak'tan
Demirci Kava'dan,Köroğlundan,Bedrettin'den tanıyor,Pir Sultan'ın sesi bu
yüzyıllar öncesinden bu güne uzanan

Bir ana nasıl korursa yavrularını kötülüklerden
bir güvercin nasıl çırpınırsa yavruları için öyle koruyor yoldaşlarını
onun mayasında vefa var, özveri var
tereddütsüz kendini feda etmek var yolunu gözleyenlere
o feda kuşağının evladı,kaçkez geçtide ateş çemberinden
kaçkez sınadıda yüreğini kavgada
öyle alıyor bu yükü omzuna..

Geri çekiliyor vuruşa vuruşa,gecekondular sıralanmış yolu boyunca
çiçekleniyor sokaklar o vuruştukça
gözler aralanıyor perdeleri gir içeri diyor gözler
burası siper burası vatan sana..

Sırtından sıvazlıyorlar Sibel'i,gözlerimizden bir damla yaş olup akanlar
dört mevsime yedi iklime sorduklarımız,canımızdan çok sevdiklerimiz
kulağına eğiliyorlar ve sor bunların hesabını diyorlar
bi vakit orman kuytuluklarına atılmayı,dipsiz kuyulara salınmanın,ahlaksızlıkların
namussuzlukların sor bunların hesabını..
makinaya kaptırılan kol için sor
üzerine kurşun yağan bedenler için sor
güç veriyorlar,damarlarına taze kan oluyorlar
akacaklarını bile bile..

TESLİM OL!!!


ASIL SİZ TESLİM OLUN...

bİZ HİÇ TESLİM OLMADIK Kİ
Pir Sultan teslim olmadı ki Hızır paşa'ya
Mahir teslim olmadı ki
Bedrettin birkez bile el pençe divan durmadi ki
Seyit Rıza dar ağacında kendi çekti ya ipini..

Bağcılarda nazlı nazlı dalgalanan bayrağımız
Sabo'larımın Niyazi'lerimiz hiç teslim olmadı ki..
yazmaz tarih kitapları baş eğdiğimizi zulmün önünde
ölüme yarine hasret bir sevdalı gibi öylece ölürüzde baş eğmeyiz yinede zulmün önünde...

Eeyy evladını yitirmiş analar,eyy şafak söktüğünde yola dizilip gecekondu sokaklarında çamura toza bulananlar
alnından akan terle toprağı işleyenler...
bir dilim ekmek için,gün doğumuyla gün batımını karanlık mahsenlerde yitirenler..eyy işçiler,gökkuşağının renkleriymişcesine tamamlayanlar birbirlerini,anadoluya can katanlar,
HALKLARIMIZ!!!

öpün koklayın hasretle vatan diye kucaklayın şimdi o gülen fotoğrafı
SİBEL'İ...



Grup Yorum...

[giz]

Namluların gölgesinde binlerce yürek sahip çıktı Sibel'e
komutan binlerce el üzerinde sarı bir yıldızın ışığıyla uğurlandı
halk evladını bağrına bastı
şimdi sokakları yakıp kavuran sadece gökyüzüne asılı duran güneşin sıcağı değil
bir halkın öfkesi yakıyor şimdi zulmün bağjrını
delikanlılarımız,genç kızlarımız
üzerine dünyanın en güzel türküsünün adı işlenmiş kırmızı
fularlarını yüzlerine takıp savurdukları ateş toplarıyla
aydınlatıyorlar gecenın karanlığını...

şimdi cenk mevsimidir,dağların heybetini alıp ardına yürüyenler
zindan karanlığına direnenler,Buca'da Ümraniye'de destan yazanlar
ve yeni destanlara bilenenler
Anadolu'nun her köşesinde zulmedenlerin düşlerini karabasana çevirenler
binlerce Sibel olup haykırıyorlar...

Asıl SİZ teslim olun!!!

Nihat Behram

[giz]

“haykır acını ey halk! başeğme haykır!
bir yol kavşağındasın ve ancak
yaraların haykırışlarla onarılır
bir yol kavşağındasın ve senin
değişmek için çırpınıyor kaderin
kuşan alnında biriken o kara teri
sırtında şakırdayan kırbacı kopar
soluk al ışıldat o mazlum yüreğini
bak korlaştı acıların, kozalandı
ey halk! parçala şu nankör suskunluğunu başkaldır artık
sevginin ve öfkenin uğultusunu
bağrına vura vura taşırken sana
karşılık gözetmiyor bu gencecik insanlar
ne barbarın tehdidi ne dişleri kıran elektirik
dalga dalga yayılan o rüzgarı durdurabilir
bu direniş senin için ey halk
bu çığlık senin kollarınla yıkılsın şu köhne dünya
ve coşkuyla yeniden kurulsun diye çınlatıyor hayatı
bir yol kavşağındasın fakat mutlaka değişecek kaderin
bunu bekliyor şu ıslak çukurlarda üşüyen çocuk
bunu bekliyor gözevleri kurutulmuş analar
bunu bekliyor zincirin oyduğu bilek
bunu bekliyor açlık, kuraklık, ılık ılık akan kan
bunun için en genç yerimizi ölümle tanıştırdık
kuşan kendini artık biraz da gövdeni yüreğinle kırbaçla
ey halk! haykır acını! bu kara dumanı dağıt”

Nihat Behram

[FideL]

çok güzel parça dinlemenizi isterim ...

[babayanlı]

Bir ilmi sağcı olarak, garip gelebilir ama evet, gerçekten çok güzel bir parça... Özellikle girişini daha çok sevdim ben...

Dinlemeizi ben de tavsiye ederim...

[analiz]

Nihat Behram'ın şiirini Grup YOrum'un yorumlaması üzerine mükemmel bir parça haline geldi...

Son derece güzel ve uzun bir parçadır...

Sibel Yalçın gibi 18 inde idealleri ugruna ölen bir devrimciye yakışır bir şiir ve parçadır...