İnsanlara ve Doğaya Yardım Kampanyası

[Kitap Tozu]

Yoksullara, kanserlilere, çocukların daha sağlıklı bir ortamda gelişmesine, yağmur ormanlarına ve hayvanlara küçükte bir katkınız olsun istiyorsanız, günde en az bir kez tıklayın:

The Hunger Site

[nesir]

Duyarlılığınız için teşekkürler sayın kitap tozu.Görevimizi yerine getirdik.

Saygılarımla.

[ursulamel]

Sadece yeni mesajlar sayfasına gelsin ve benim gibi uzun zamandır foruma uğrayamayanlar varsa görsünler diye yazıyorum

İşe yarıyorsa hepimiz tıklayalım.

[mayıs]

Siz bütün insanlığınızla istediniz biz de her girdiğimizde, durduğu sürece tıklayacağız, hatta başka şeyler de yapacağız emin olun.

Başka yerlerde neler olup bittiğini, ne gibi faaliyetlerin olduğunu her zaman durduğumuz yerde bilemiyoruz, haberimiz olmuyor. Bilenlerin, içinde olanların, bu şekilde bizleri de bilgilendirmesi, haber vermesi gerekiyor ki bizler de insanlık adına bir şeyleri atlamış olmayalım.
Teşekkür ederim. İnsanlığına, bizi dahil etmene, yaptıklarına, varlığına...

[kısgünesi]

sn ursulamel in dediği ne aynen katılıyorum işe yarıyorsa hepimizn tıklamasını tavsiye ediyorum..

[barış]

Kampanya güzel, paylaşım için teşekkürler Sayın Kitap Tozu.

[mep_HİSTO]

tarih derslerinde okuduk yuzlercesini savaslarin. hunlardan, emevilere, gokturklerden osmanlilara kadar pek cogunu kitap sayfalarindan takip ettik. birinci dunya savasini ve ikinci dunya savasini biraz daha iyi anladik belki gecmistekilere nazaran. filmleri yapildi; belgeselleri yayinlandi cunku.

kurtulus savasini bile siirlerden, annanelerimizin anilarindan ogrendik. hep uzak oldu cunku bize savas. "turkiye soyledir; turkiye boyledir" diye burun kivirsak da her zaman savasin bize gelmeyecegini bilerek yasadik. sorunlari olan bir ulkede yasiyorduk belki; ama bir filistin, bir israil, bir rwanda degildi turkiye. 80 sene, yaralari sarmisti bir bakima.

ve savas kelimesi uzun bir sure gorsellesmeden, hatta pek bir anlam kazanmadan yer etti dilimizde. oyle ya, 21. yuzyilin cocuklariydik biz. korfez savasi (birinci) bile uzagimizdan gecti getti. televizyonlardan izledik gece yapilan roket saldirilarini, havai fiseklere bakarcasina. sabah kalkip donemin ilk ozel televizyonu star 1den haberleri takip edip sonra da transformers cizgi filmini izleyen cocuklardik biz. masumduk zaten. bilemezdik savas neydi. okullarda okuduklarimiz ise... yetmedi iste. savasin katil ruhunu anlatamadi bize. sadece "cephelerin getirileri ve goturuleri"ni anlatti...

sonra, buyuduk. hem yitti o masumiyetimiz; hem de acildi gozlerimiz. kitaplarda anlatilan savaslarda "ölen 70000 asker"in "insan" olduklarini farketmeye basladik yavas yavas. filistini, israili, rwandayi gordukce, aci cekenlerle yuzlestikce deger yargilarimiz, hayata bakisimiz sekillenmeye basladi. ve "acı" neymis, onu da gorduk deneyimlerde.

ve, gun geldi catti. amerika devleti 21. yuzyilin hemen basinda cikarlari ugruna irak'a "savas" acma karari aldi. bu zamana degin resimlerle, televizyondaki "cocuklarin ruh sagligina zararli olabilen" goruntulerle "tanidigimizi" sandigimiz savas kapimiza dayandi.

ikinci korfez savasi... pek cogumuz icin ilk olacak bu savasi yasamak. gerci, irak'taki insalarla, amerikan ordusundaki askerlerle kiyas kabul etmeyecek bizim yasadiklarimiz. yine disaridan takip edecegiz olan biteni. lakin bu sefer bilincle, farkederek takip edecegiz. her yonuyle agirligini hissedecegiz savas denen lanetli devin. savasi, eskisine gore "yasayacagiz". ve kim ne derse desin, hayatlar degisecek; en umursamaz insan icin bile.

cunku bu sefer, ne yazik ki tarih yazilirken orada olmak olacak bizim yaptigimiz. evvelde okuduklarimizi bu sefer ilk elden öğreneceğiz

[mep_HİSTO]

[FONT='Tahoma','sans-serif']ben basra'dan ömer...
"bu zulüm yerde kalmaz
yemin olsun ki asra.
önce mevtül insanlık
sonra harabül basra"

belki haberin yoktur diye yazıyorum franks;
önce demokrasi yağdı göklerden
sonra özgürlük geçti üstümüzden
palet palet...

ve insan hakları namlularından
yüzü maskeli adamların
saniyede bilmem kaç bin adet.

demokrasi bizim eve de isabet etti
bir gün sonra anladım ayaklarımın koptuğunu
babamın vücudunda
tam on sekiz adet
insan hakları saymışlar.

annem zaten yoktu
ben doğarken
ilaç yokluğundan ölmüş.
ambargo falan dediler ya
anlamadım, çocuk aklı işte
sen daha iyi bilirsin...

sizde de barış böyle midir franks?
insan hakları çocukları yetim,
ve ayaksız bırakır mı orada da?
ya demokrasi?
güpegündüz pazara düşer mi?

ve zenginlik...
insanları korkudan uykusuz bırakır mı?
ve kuşlar gökyüzünü terk eder mi orada da?
babamla söylediğim son dua dilimde,
ayaklarım hastanede,
ve giymeye kıyamadığım ayakkabılar
elimde kaldı...

çocuğun var mı franks?
al... çocuğuna götür onları
bir işe yarasın.
kim bilir baktıkça,
belki beni hatırlarsın

"bu nasıl demokrasi. Düştüğü yeri yaktı maerhamet hür dünyaya bukadar mı ırak’tı? [/font]

[küreseleylem]

doğaya ve insanlığa duyarlı herkes gibi görevimi yerine getiriyorum,tıklıyorum.
ilgili arkadaşlarıma da teşekkür ediyorum.
saygılar