Bir fıkra.

[Engin ol]

Birkaç yaşlı;yaşlanınca unutkanlık artıyor.Ben şunu unutuyorum,diğerleri sizinkide unutkanlıkmı,ben şunlarıda unutuyorum diye,çeşitli unutkanlık örnekleri ni konuşurlarken.

Bir başka yaşlıda bunları dinlemedeymiş.
Bu dinleyen yaşlı da diyorki,
Arkadaşlar birde beni dinleyin,sizin unutkalıklarınız da unutkanlıkmı sanki dinleyin,anlatayım diyor.

Ben diyor bir merdiven ortasında, dinlenmek için biraz duruyorum,tekrar yrüyeceğim zaman,yahu ben bu merdiveni,yukarımı çıkıyordum,yoksa aşağımı iniyordum, bunu bile unutuyorum.Yaaa, demiş.

Saygılarımla .

[Engin ol]

En tembel kim.

Birkaç tembel yan üstü yatmış,tembel,tembel,dururlarken,ordan geçen bir kişinin dikkatini çekiyor,acaba içlernide en tembel hangileri diye düşünerek tembellerin yanına gelip,soruyor.

-İçinizde en tembel hanginiz ise,elimdeki 10 lirayı ona vereceğim diyor.
-tembeller ençok ben tembelim,öbürüsü hayır hepsinden tembel benim diye adamın etrafını sararak,parayı alma yarışına giriyorlar.
-İçlerinden birtanesi hiç durumunu bozmadan yan üstü yatmaya devam ediyor.
-Parayı verecek adam diyorki, içinizde en tembel şu yerde yatan arkadaşınız,tembelliğinden yerinden bile kalkmadı diyor.
-yerdeki yatan kişiye dönerek,parayı sen hak ettin buyur al şu 10 lirayı diye uzatıyor.
-Adam yüzünü otarafa çevirmeden,parayı almak için elini bile uzatmıyor.
-Zahmet olmazsa pantolonumun arka cebine koy diyor..

Saygılarımla.