Çığlık

[yoldaş]

Ah benim yaralı ruhum,arlanmaz gururum ve yalnızlığım.....
Bir hatıraydı benimkisi,deniz dalgasında bir yalnızlık uçurumuydu,ölüme inat yaşama sevinciyle dolup taşmış bir çocuğun coşkusuydu....

-Ben mi!
-Evet sen
-Yanılıyorsun Asya
-Hayır yanılmıyorum,ruhuna karşı işlemiş olduğun cinayetin tanığıyım,senin ne gaddar bir ruh avcısı olduğunu yalnızlığımdan bilirim,sendin ufuktaki düşlerimi çalan ve ....
-Asya Asya Asya,lütfen soluklan biraz,ruhunu çalan ben değilim,düşlerinde gizli olan o doymaz kibir duygundur.Ben ruhuna falan işlemedim,yanılıyorsun.Yanılıyorsun,çünkü içindeki kasvet bulunduğun yerin sancısıdır,karşılıklı hasta olma sebebimiz budur,birbirimize aşık olmamızın nedeni budur.

Bu suçlamalar günah eşliğinde ibadete dönüşürken,gece,sonbahar mevsiminin ıslık çalan ruzgarında sabaha doğru yol alıyordu,karanlık kül renginde ve caddeler hiç olmadığı kadar ıssızdı........(Bir yanlışı düzeltmeyi istiyorum:Bu yazı Dırbaz'a aitttir.Özür dilerim.)