Marksizmin bir yanılgısı ve sosyalizmim geleceği

[bozkır]

Marksizm ortaya çıkaması 19 yy orta-sonlarıdır.Bu tarihteki yorumlarda sınıf farklılıklarının zirve yapacağı kapitalizmin sona ereceği ve sosyalizme geçileceği sanıldı.Bu işi yapacak olanında avrupanın sanayi proleteryası olacağı tahmin ediliyordu.Özellikle İngiltere ve Almanyada.

Ancak beklenen olmadı.Vahşi kapitalizm sanıldığından dayanaklı çıktı ve emperyalizm aşamasına geçildi.Sonra Ruslardan biri cengaver çıktı ve Marksın olmaz dediği şeyi başardı ve avrupanın en fakir devletinde -üstelik köylü ağırlıklı bir toplumda- sosyalist bir devlet kurdu.Leninde benzer bir tahminde bulundu.Onun gözü de batıdaydı.Avrupada devrim olacaktı ve dünya sosyalizme geçecekti.Hatta alman spartaküs hareketleriyle bayağı da umutlandı.Ancak bir şekilde bu tehlikede bertaraf edildi.

Avrupalı beyaz adam baktı olmayacak birşeyler yapması gerektiğini anladı.Üçüncü dünyadan sömürdüğü ganimeti proleteryasıyla paylaştı,içteki sömürüyü de gevşetti.Bugün avrupa proleteryası göreceli olarak refah içindedir.Marksizm kahinlediği sınıf farklılaşmasının zirve yapma hikayesi olmadı.Kapitalizm hala taş gibi ayakta. hatta küreselleşme diye bir dalga yarattı ve dünyayı daha güzel sömürüyor.

buradan varılan sonuç şudur:Avrupada devrim olacağı öngörüsü boş çıkmışdır ne yazıkki

peki şimdi ne olacak?Sosyalizm dirilmeyecek mi?Biraz galiyevcilik gibi olacak ama sosyalizmin geleceği artık doğu da mıdır yada doğu sayılabilecek güney amerikada mı?

saygılar

[bozkır]

Benim bu soruya cevabım tabii ki doğu olacaktır.Sosyalizm dirilecektir ama şekil değiştirirek.Sınıf kavgasının yanına ister istemez milli kavgalar da eklenecektir.Artık dütün dünya işçileri birleşin sloganının yerine belkide doğulular birleşin sloganı haykırılacak.

Marksizmin önem vermediği ulus olma bağları ister istemez parlayacaktır.İnsanlar sadece sınıf farklılıklarını değil coğrafi farklılıklarını da dikkate almaya başlayacaklar.Dışarda çok uluslu burjuvaziye hem sömürdüğü hemde yabancı olduğu için direnilirken içteki işbirlikçi kesime sömürücülere yardım ediyorsunuz diye diş gösterilecek.

Aslında bunun izleri hem arap dünyasının baas hareketinde hem de türkiyedeki küçük burjuva kemalist devriminde vardı.Bunun bir benzeri bu coğrafyada tekrar ortaya çıkacaktır.Ancak bu ne zaman olur orası tam kahinlik olur.

sosyalist bir geleceğe....

saygılar

[Paradigma]

Kapitalizm Avrupa'da gelişiyordu. Marx; Paris Komünü deneyimini ve Avrupa'daki çeşitli haraketleri inceliyor ve proletaryanın gelişmekte olduğunu görüyordu. Bu nedenle de devrimin Avrupa'da gerçekleşeceğini ve bu Avrupa Devrimi'ninde diğer ülkeler için bir kıvılcım olacağını söyledi. Ancak Avrupa'da bir devrim olmadı. Marx sadece bu noktada yanıldı. Çünkü bir devrim bekliyordu. Ancak gerçekleşebilecek bir devrim önemini hala koruyor.

Lenin'in kurduğu devlet, proletaryanın hakim olduğu bir devletti. Üstelik Lenin'de Avrupa Devrimi'nin önemini belirtti. Bu zamana kadar olmayan devrim, kim bilir, ileriki yıllarda olabilir.

Avrupa'daki insanlar da sömürülüyor. Gelir hiç önemli değil. Önemli olan kapitalizmin insanlar arasında bir haksızlık yaratıp yaratmadığı. Ve kapitalizm bu işlevini de hakkıyla yerine getiriyor.

Marksizm yanılmadı. Bugün sınıflar arasındaki uçurum giderek artmakta. İnsanlar benliklerine, emeklerine ve doğaya gün geçtikçe yabancılaşıyorlar. Kapitalizm olduğu sürece de bu böyle devam edecek.

Sosyalizmin geleceğini bölgelerde veya ülkelerde aramak doğru olmaz. Sosyalizm küresel ve geniş çaplı bir düzendir; tek ülkeye veya tek bölgeye sığdırılamaz.

[Gılgamış]

Sayın Paradigma şöyle demiş:

(...)
Avrupa'daki insanlar da sömürülüyor. Gelir hiç önemli değil. Önemli olan kapitalizmin insanlar arasında bir haksızlık yaratıp yaratmadığı. Ve kapitalizm bu işlevini de hakkıyla yerine getiriyor.
(...)

Bana göre:

Gelir çok önemli !... Günümüzde ülkesi dünya sömürüsünden pay alan Avrupalılar'ın çoğunun keyfi yerindedir. Avrupa'da en altta olanlar, işsiz olup da devletten yardım alamayanlardır. Gelir durumu iyi olan Avrupalı, ne devrimi ne sosyalizmi ne de kendi ülkesinin sömürdüğü yoksul halkları düşünür. Onun düşündüğü, yazın hangi ülkede tatil yapacağıdır, ha bir de çalıştığı fabrika kapatılıp geri kalmış bir ülkede kurulabilir korkusudur. Emperyalizmin sömürüsü altında, pazar durumundaki ülkelerde, insanlar üretimsizlikten kıvranırlar, ''ah bir fabrika açılsa da çalışsak'' diye düşünürler... Oysa emperyalist ülkelerin işçileri, ''aman fabrikam kapanıp da, şu sömürge ülkelerde kurulmasın'' diye düşünür...
Emperyalist ülkeler, geri kalmış ülkeleri pazar olarak ellerinde tuttuğu sürece bu ülkelerin işçisinin de, memurunun da keyfi yerinde olacaktır. Bunlar ne devrim yaparlar ne de sömürülen ülkelerin ülkeleriyle dayanışmaya girerler....

[Paradigma]

Sayın Gılgamış,

Avrupalı burjuvanın keyfi yerindedir. Avrupalı burjuva da işçiyi parayla kandırır. Kandırdığı insanlar hayaller kurarak mutlu olurlar. Bilinçli işçiler ise herşeyin bir yalan olduğunu bilirler. Ancak ve ancak bilinçli işçiler kapitalizmin sömürüsünün farkına varabilir ve kapitalizmi yıkabilir. Dediğiniz gibi, geliri iyi olan bir Avrupalı işçi, devrimi düşünmez. Onlar sömürüldüklerinin de farkında değildir. Çünkü burjuvanın yalanlarıyla kandırılmışlardır.

Benim söylemek istediğim şey, bu değildi. Ben insanların çalıştıkları kadar kazanamadıklarından bahsettim. İşçi, burjuvadan daha çok çalışıyor. Ancak burjuvanın kazandığı paranın yanında aldığı para çok gülünç. İşçinin aldığı para yüksek olsa bile, burjuva bunun yüzlerce katını kazanıyor. Gelir önemsiz derken, bunu söylemek istemiştim. Önemli olan burjuvanın işçiyi sömürüp sömürmediği.

[bozkır]

Sayın Paradigma şöyle demiş:

Kapitalizmin Avrupa'da gelişiyordu. Marx; Paris Komünü deneyimini ve Avrupa'daki çeşitli haraketleri inceliyor ve proletaryanın gelişmekte olduğunu görüyordu. Bu nedenle de devrimin Avrupa'da gerçekleşeceğini ve bu Avrupa Devrimi'ninde diğer ülkeler için bir kıvılcım olacağını söyledi. Ancak Avrupa'da bir devrim olmadı. Marx sadece bu noktada yanıldı. Çünkü bir devrim bekliyordu. Ancak gerçekleşebilecek bir devrim önemini hala koruyor.

Lenin'in kurduğu devlet, proletaryanın hakim olduğu bir devletti. Üstelik Lenin'de Avrupa Devrimi'nin önemini belirtti. Bu zamana kadar olmayan devrim, kim bilir, ileriki yıllarda olabilir.

Avrupa'daki insanlar da sömürülüyor. Gelir hiç önemli değil. Önemli olan kapitalizmin insanlar arasında bir haksızlık yaratıp yaratmadığı. Ve kapitalizm bu işlevini de hakkıyla yerine getiriyor.

Marksizm yanılmadı. Bugün sınıflar arasındaki uçurum giderek artmakta. İnsanlar benliklerine, emeklerine ve doğaya gün geçtikçe yabancılaşıyorlar. Kapitalizm olduğu sürece de bu böyle devam edecek.

Sosyalizmin geleceğini bölgelerde veya ülkelerde aramak doğru olmaz. Sosyalizm küresel ve geniş çaplı bir düzendir; tek ülkeye veya tek bölgeye sığdırılamaz.

sn paradigma
burada mesele yanılgı meselesi değil zaten.Yani keşke marx haklı çıksaydı ama olmadı.Marksistler artık bu gerçeği kabul ett.TİP in kurucularından Behice Boranın deyişiyle kapitalizm dişli çıktı son nefesini vereceği tahmin edilirken bir şekilde dirildi.

Gelir meselesine gelince insanın tabiatı gereği biraz rahat bulunca ille daha fazlasını istemez.O ona yeter.Zaten yine marksın deyişiyle köylüye devrim yaparken güvenilmemesinin temek sebebi de bu.Azıcık toprağı dahi olsa bir köylü devrim peşinde koşmaz toprağını genişletmek peşinde koşar.Çorak bir toprak bile ona yetebilir az da olsa onundur köylünündür o toprak

Sosyalizmi bir bölgeye sıkıştırmak demek yanlış olur demişsiniz.Aslında haklısınız.İşte benim asıl belirtmek istediğim noktada bu.Sosyalizm bugüne kadar hep avrupa merkezli tanımlandı.Hep avrupa proleteryasından medet umuldu.Oysa bugün görüyoruz ki AB nin refah devletinde proleterya ancak (marksist deyişle oportünist) sosyal demokrasi aşamasına gelebiliyor sosyalizmi kimse istemiyor.
yine galiyeve geliyoruz.Rusyada galiyevin dışlanmasının bir sebebide onun doğu toplumlarına önem veren görüşleridir.
Sosyalizmin geleceği işte bu nedenle avrupa coğrafyasının dışında aranmalı.
dediğim gibi konu yanılma meselesi değil.Keşke marks emmi haklı çıksaydı.
saygılar

[bozkır]

Sayın Paradigma şöyle demiş:

Sayın Gılgamış,

Avrupalı burjuvanın keyfi yerindedir. Avrupalı burjuva da işçiyi parayla kandırır. Kandırdığı insanlar hayaller kurarak mutlu olurlar. Bilinçli işçiler ise herşeyin bir yalan olduğunu bilirler. Ancak ve ancak bilinçli işçiler kapitalizmin sömürüsünün farkına varabilir ve kapitalizmi yıkabilirler. Dediğiniz gibi, geliri iyi olan bir Avrupalı işçi, devrimi düşünmez. Onlar sömürüldüklerinin de farkında değildir. Çünkü burjuvanın yalanlarıyla kandırılmıştır.

Benim söylemek istediğim şey, bu değildi. Ben insanların çalıştıkları kadar kazanamadıklarından bahsettim. İşçi, burjuvadan daha çok çalışıyor. Ancak burjuvanın kazandığı paranın yanında aldığı para çok gülünç. İşçinin aldığı para yüksek olsa bile, burjuva bunun yüzlerce katını kazanıyor. Gelir önemsiz derken, bunu söylemek istemiştim. Önemli olan burjuvanın işçiyi sömürüp sömürmediği.

o konuda sanırım hepimiz aynı görüşteyiz.kapitalizmin sömürüsü ve sosyalizmin eşitliği getireceği noktasında hepimiz aynı çizgideyiz.

[Anadolu]

Tarihi değerlendirirken Avrupa'daki Komünist Partiler'in kendi burjuvazileri ile anlaştığı gerçeğini kabul etmeden yapılacak yorumların ayakları yere basmayacaktır.
Elbette atlanan başka bir noktada dünyada hızlı bir proleterleşmenin yayıldığıdır.Proleteryanın ne olduğunun tanımı konusunda bile bir kavram kargaşasının yaşandığı günümüzde,Sosyalizm eskisinden daha güçlü bir halde tarih sahnesindeki yerini alacaktır.Sosyalizm uygulamalarındaki eksiklikler,yanlışlıklar elbette tekrar edilmeyecektir ama bu Sosyalizm'in özünün değiştiği anlamına gelmez.Gene evrensel gene özgürlük,eşitlik talepleriyle,gene emeğin iktidarı altında sömürüsüz,sınırsız,sınıfsız ve savaşsız bir dünya hedefi olacaktır.Sosyalizm ve milliyetçilik birbirinin tamamen zıddı kavramlardır.Eğer Sosyalizm'de milliyetçilikten bahsedilecekse bu proleteryanın kendi milliyetçiliğidir.

[bozkır]

Sayın Anadolu şöyle demiş:

Tarihi değerlendirirken Avrupa'daki Komünist Partiler'in kendi burjuvazileri ile anlaştığı gerçeğini kabul etmeden yapılacak yorumların ayakları yere basmayacaktır.
Elbette atlanan başka bir noktada dünyada hızlı bir proleterleşmenin yayıldığıdır.Proleteryanın ne olduğunun tanımı konusunda bile bir kavram kargaşasının yaşandığı günümüzde,Sosyalizm eskisinden daha güçlü bir halde tarih sahnesindeki yerini alacaktır.Sosyalizm uygulamalarındaki eksiklikler,yanlışlıklar elbette tekrar edilmeyecektir ama bu Sosyalizm'in özünün değiştiği anlamına gelmez.Gene evrensel gene özgürlük,eşitlik talepleriyle,gene emeğin iktidarı altında sömürüsüz,sınırsız,sınıfsız ve savaşsız bir dünya hedefi olacaktır.Sosyalizm ve milliyetçilik birbirinin tamamen zıddı kavramlardır.Eğer Sosyalizm'de milliyetçilikten bahsedilecekse bu proleteryanın kendi milliyetçiliğidir.

sn anadolu
avrupada dünyanın bu şartları sürerken sizce örneğin alman sanayi işçileri devrim yapmaya kalkar mı?Ben şahsen buna inanmıyorum.Çok uluslu şirketler dünyayı sömürdüğü sürece kendi proleteryasına hep bir sus payı verecektir.Onlarda bunu yeterli bulacaktır.Siz neye inanıyorsunuz?

saygılar

[Kuzum]

Sayın bozkır şöyle demiş:

Gelir meselesine gelince insanın tabiatı gereği biraz rahat bulunca ille daha fazlasını istemez.O ona yeter.Zaten yine marksın deyişiyle köylüye devrim yaparken güvenilmemesinin temek sebebi de bu.Azıcık toprağı dahi olsa bir köylü devrim peşinde koşmaz toprağını genişletmek peşinde koşar.Çorak bir toprak bile ona yetebilir az da olsa onundur köylünündür o toprak

Köylü bir tek Marx'ı yanıltmaz Lenin'i de yanıltır. Bu noktada tutarsızlaşmıyor musunuz? Duma'ya bakalım: Lenin işçi sınıfına görece geri olan köylülere hep ihtiyatlı yaklaştı. İşçi ve köylü arasında organik bir bağ kurma arayışında olsa bile, köylülerin son kertede çıkarı gereği kırsalda muhafazakar liderleri seçeceğini düşünüyordu. Ama bolşevikler o dönem Duma'yı boykot ettiklerinden dolayı seçime girmediler. Köylüler ise tam tersine devrimci temsilcilerden oluşan bir partiyi Duma'ya gönderdiler. Heyhat! Lenin hep arayışı içinde olduğu gerçek bir devrimci köylü partisini bulmuş ama bu sefer de menşeviklerin kısır ellerine bırakmıştır. Lenin'i Duma'yı kullanmasına iten bir sebep de budur.

Leninist bir öncü partinin alanını "insanların tabiatı gereği.." ile daraltamayız.