Ülkü Tamer

[Yağız]

Arsenik koydum biraz
Usulca bardağına,
Ölsen iyi edersin,
Ceketine baksana.

Neden içiyor herkes
Kirli suları böyle?
Ben biraz temizledim,
Onardım arsenikle.

Bir ceket geçer şimdi
O sökülmüş yamadan,
Teğelleri yağlı ip,
Cebi kırmızı aslan.

Kuşlar beni bekliyor
Az kaldı arseniğim;
Haydi, çabuk ol artık
Mavi boğazım benim.

[Yağız]

BEN SANA TEŞEKKÜR EDERİM


Ben sana teşekkür ederim, beni sen öptün,
Ben uyurken benim alnımdan beni sen öptün;
Serinlik vurdu korulara, canlandı serçelerim;
Sen mavi bir tilkiydin, binmiştin mavi ata,
Ben belki dün ölmüştüm, belki de geçen hafta.

Sen bana çok güzeldin, senin ayakların da.

[Yağız]

KAN

Ağzının kenarındaki kan
Kimbilir kimin yüreğidir;
Uzansam o saklanır göğsünde,
Koyu bir ölüm yürür saçlarından.

Dayasam ellerimi duvarlar yok,
Ansızın bir avın ortasındayız,
Koştukça uzar mağaralar
Oklar fırlatılır çarşılardan.

Ağzının kenarındaki dünya
Kimbilir kimin silahıdır;
Açılır kıyıları gölün,
Uykumuz iner sularından.

[Yağız]

DENİZİN VE AŞKIN DALGALARI


Ölürsem senin bildiğin bir suya at beni,
Dolaşayım bütün denizlerini yüreğinin,
Kaplayan sessizlik olsun aşkımın dikenini.


Çünkü denizin ve aşkın dalgaları
Gözlerinin ölümsüz külüne çıkar,
Senin göğsüne kıvrılır, tavşanlara kıvrılır,
Yaşama kanı aydınlığa çıkar.


Çıkar toprağımdan ülkemi,
Uçayım çiftliklerine yüzünün,
Gümüş ormanlarına gökyüzünün.

[sosyologgg]

Beni Bekledinse

Sevda değildi bu
Sanki bir düştü
Sürecek diyordum
Sonsuza kadar

Takvim yaprağına
Ayrılık düştü
Aramıza girdi
Bu kara duvar

Beni bekledinse
Yağmurda karda
Beni bekledinse
Deli rüzgarda
Beni bekledinse
Yorgun yıllarda
Susuz yüreğimde
Çiçekler açar

Yüzün ay ışığı vuran bir koydu
Saçların gecede saman yoluydu
İçin güneşlerle dolu doluydu
Önce gözlerine gelirdi bahar

Beni bekledinse
Yağmurda karda
Beni bekledinse
Deli rüzgarda
Beni bekledinse
Yorgun yıllarda
Susuz yüreğimde çiçekler açar
Çorak yüreğimde çiçekler açar

[Yağız]

Al, şapkam senin olsun,
Ben belki de ölürüm,
Mavi bir keten gömlek,
Parmağımda yüzüğüm.

Mısır dök saçlarıma
Sırayla güvercinler
Dalgın bir ipe konup
Biraz dua etsinler

Çünkü bitiyor şapkam,
Al, o da senin olsun;
Bir ağaç çiz duvara,
Duvar üç metre olsun.

Serçe kanıya beni
Usanınca silersin,
Kalbinde bir kurdele
Buna bağlamak için.

Bu benim hasır şapkam
İçinde darağacı;
Sanki bir gömlek değil
Mavi keten ağacı

[Yağız]

Haşhaş tarlaları arasından geçeceksin
Beyaz ve mor haşhaşları havaya savurarak
Yeni bir afyon bulacaksın kendine
İşte o zaman beni unutma,
Şairini, onun şiir yazan ellerini,
İçine dizilen sıra gölleri,
Kendi kendine konuştuğun seni,
Herşeyi, hiçbir şeyi unutma.

Zakkumlar arasından bir şehre gireceksin.
Aşk şiirleri, tabiat şiirleri, tarih şiirleri düşünerek
Bir dinamit yapacaksın kendine
Korkma, ateşle onu,
Öldürecek nice balıklar var sularında,
Patlamayla dirilecek nice balıklar vardır.
İşte o zaman an beni, yaşa beni,
İşte o zaman beni unutma.

Hatırlanacak çok hüzünler bulacaksın,
Onların tohumunu havaya savurarak,
Uzun bir yolculuk yaratacaksın kendine,
Herşeyin, hiçbir şeyin yolculuğu,
İşte o zaman an kendini,
Kıyılarda bile boğulan seni.
Bir saz kuşu olarak gezinen hayaletini
Çeliğinden kemik oyan gövdeni.

İçinde bir kaçakçı yaşar senin,
Kayıkla dolaşır göllerinde,
Beynine tabanca ve şiir satar,
O kaçakçının bakışını sakın unutma.

[Yağız]

UYKU

Bana çiçek gönderme
Bir kuş ağacı gönder
Dallarında gezinsin
Kül rengi güvercinler

Konsunlar yastığıma
Uyutmak için beni
Sırtlarında kuş tüyü
Gagalarında ninni

Kaldırıp yatağımı
Uçursunlar göklere
Kendimi yıldızlarda
Bulayım birdenbire

Bana çiçek gönderme
Bir kuş ağacı gönder
Alnıma dokunanlar
İyileşmiş desinler

[Anadolu]

ÜŞÜR ÖLÜM BİLE

Bir ormanda tutup onu
Bağladılar ağaca
Yumdu sanki uyur gibi
Gözlerini usulca

Bir soğuk yel eser
Üşür ölüm bile
Anlatır akan kanı
Beyaz sesiyle

Diz çöktüler karşısına
Sonra ateş ettiler
Parçalanan yüreğine
Yuva kurdu mermiler

Bir soğuk yel eser
Üşür ölüm bile
Anlatır akan kanı
Beyaz sesiyle

Gelip kondu bir güvercin
Ellerine o gece
Kırmızı bir çelenk oldu
Bileğinde kelepçe

Bir soğuk yel eser
Üşür ölüm bile
Anlatır akan kanı
Beyaz sesiyle

[Yağız]

AĞIT

Bu toprakta kalır adın
Tohumların arasında
Yeşilinde tarlaların
Başakların sarısında

Yıllar geçse de aradan
Kopar gelir ırmaklardan
Işır yine kurşunlanan
Dostlarının yarasında

Günü gelir dağa çıkar
Yıldızlardan şiir çeker
Kanımızı siler yıkar
Suların en durusunda

Bir annedir bir kardeştir
Ovalarda bir ateştir
Sırasında hayat verir
Ölüm saçar sırasında

Bayrak olur bize yarın
Rüzgarıyla ilkbaharın
Dalgalanır genç kızların
Gözlerinin karasında