"Seviyenin olmadığı bir yerde ne özgür düşünce, ne de demokratik bir ortam oluşabilir." |
|
![]() |
| |||||||
Pierre Reverdy/konusu ne, nedir, nasıl, kim, kimdir, nasıldır? - Ustaların şiir, roman gibi edebi eserleri |
![]() |
|
|
Konu Araçları |
| #1 | |
![]() Giriş Tarihi: May 2007
Mesajlar: 279
| Fransız edebiyatında yalnız şiirleriyle değil inzivasıyla da apayrı bir yer tutan pierre reverdy (1889-1960) narbonne'da doğdu. genç yaşta şairler ve ressamlar çevresine girdi. 1917'de apollinaire, jacob, breton, aragon, soupault ve tzara'nın da katkıda bulunduğu nord-sud dergisini kurdu. breton gerçeküstücü manifesto'da, şiirde imgeyi reverdy'nin kaleminden açıklamıştı. reverdy'nin şiiri simgeci yrı gölgeden keskin nesneler yaratan ve tablo-şiir kaygısıyla dönemin kübist ressamlarının çabasını paylaşan bir niteliktedir... gerçeküstücülerin 1924 yılında "yaşayan en büyük şair" olarak duyurdukları reverdy, şiir sanatı, edebi estetik üzerine yazdığı notlarıyla da 20. yüzyıl fransız şiirini etkiledi. solesmes' çekilerek 34 yıl münzevi olarak yaşadı... şiirlerinden bazıları: YANLIŞ KAPI YA DA PORTRE orada kalmış bir yerde dört çizgi arasında beyazın oynaştığı bir kare yanaklarını tutan bir el ay yanıp sönen bir yüz bir başkasının profili ama gizlerin kendine yön veren fenerim ben bir parmağı ıslak gözkapağında gözyaşları tekerlenen tam ortasında bu boşluğun bir ayna dört çizgi arasında... VÜCUT YIKINTISI Al heybeni Ört yüzünü Ve git Gece altında Beyazlar yol Vakit geç Defol git Geçsin Zaman Unut bir gün yaşadığını Öl bu zamanda Ve başla yeniden Soyunan Evrenin son noktasına Doğru yürümeye Değiştir elbiseni Koru derini Böylece gizlenir doğru yanlışın altına Zor değil Gözyaşı faydasız Geri çekilir kalbin Ama daha güçlü Ve küçük İter hayat seni ölüme doğru Dev kule Gülünç insan Kopçaları çözülmüş bir iç çekişle Silinir bütün pişmanlıklar Ağlayan ve tüten Saatin tekeri Çok uzunca Kes ve durdur hareketini Açgözlü tutku Döner boşlukta Kaybolmuş rüzgâr altında Başka bir hedefe doğru... Godot Tarafından düzenlenmiştir. Düzenlenme zamanı: 19-05-07 14:46 . |
|
| #2 | |
![]() Giriş Tarihi: May 2007 Ülke / Şehir: ankara
Mesajlar: 50
| İNSAN NASIL DEĞİŞİYOR Anlatsınlar bize o hikâyeyi Onun başına geleni söylesinler Ondan başka kimse konuşmasın artık Gülüyor Sokak karanlık Gece yavaş yavaş bastırıyor Us bırakıyor kendini Başka hareketlere Dipte diz çökerek taş yığını üstünde Elleri bağlı Bütün bağışlıyanlar Acılı kalpleriyle Hâlâ orada arkadalar Gözleri yıldızlı Bütün adlar birbirine karışmış Kahkahalarla gülmeler Kaybolmuş sayılar Sonunda kaba rüzgâr onların hepsini dağıttı Yapyalnız gidiyordu yankısız karanlıkta Bakıyordu göklere duvara yere ve suya Hikâye vicdan acısı Hepsi unutulmuştu Aynı adam değildi artık Köşeyi döndüğü zaman Pierre REVERDY seha Tarafından düzenlenmiştir. Düzenlenme zamanı: 19-05-07 16:15 .Sebep: buyuk font |
|
| #3 | |
![]() Giriş Tarihi: May 2007 Ülke / Şehir: ankara
Mesajlar: 50
| TANSIK Başını eğmiş Kıvırmış kirpiklerini Ağzı dilsiz Lambalar yanmış Bir işim var Unutulan Kapılar açılacak nerdeyse İçeri girmiyeceğim ben Her şey bu kapının ardında Konuşulur Ve ben diyebilirim Yazgım bitişik odadaki oyunda Pierre REVERDY seha Tarafından düzenlenmiştir. Düzenlenme zamanı: 19-05-07 16:16 .Sebep: Buyuk font |
|
![]() |
| Şimdi Bu Konuyu Görüntüleyenler: 1 (0 üye ve 1 misafir) | |
| Konu Araçları | |
|
|