Katliamlardan kim hesap soracak?

[ABCDE]

Turkiye'de Cumhuriyet ile birlikte baslayan ve gunumuze kadar gelen surecte yapilan katliamlar nelerdir? Bu katliamlarin sorumlularina verilen cezalar var midir? "hukuk devleti" soyleminin yogunluk kazandigi bugunlerde gercekten "hukukun ustunlugu ilkesi"nin islevsel oldugu bir ulkede mi yasiyoruz sorusuna cevap arayalim.

[ABCDE]

6 Eylül 2005
Milliyet Gazetesi
Evet, 6-7 Eylül! Tarihimizin kepaze sayfalarından biri...
Hatırladınız mı?
Türkiye'nin alnına bu kapkara lekenin sürülmesinden bu yana tam yarım yüzyıl geçmiş...
6 Eylül 1955.
İstanbul'da karanlık bir gece.
Gayrimüslim vatandaşlarımızı, özellikle Rumları hedef alan rezil bir saldırı planı devreye sokuluyor.
Bir tertip söz konusu.
Tertipte de devlet parmağı...
Selanik'te Atatürk'ün doğduğu evin bombalanması da tertibin bir parçası... Türk basınının ve bazı gazetecilerin kullanılması da tertibin bir parçası... Düğmeye devletin içinden basılıyor, kalabalıklar sokağa dökülüyor.
6 Eylül gecesi ve ertesi gün en çok Rumlar, sonra Ermenilerle Museviler saldırıya uğruyor. Evleri, işyerleri yağmalanıyor. 73 kilise, 1 sinagog, 2 manastır, 26 azınlık okulu tahrip ve talan ediliyor.
Ölenler, yaralananlar...
Tecavüze uğrayan kadınlar...
Biliyor musunuz bunları?
Ya da hatırladınız mı?
....................
Hasan Cemal

[ABCDE]

16 Temmuz Cumhuriyet gazetesi imha edilenler ara başlığı ile şu haberi vermektedir;
“ Ağrı eteklerinde eşkiyaya iltica eden köyler tamamen yakılarak ahalisi Erciş’e sevk ve orada iskan olunmuştur. Zilan harekatında imha edilen eşkıya miktarı 15.000’ den fazladır. Yalnız bir müfreze önünde düşüp ölenler 1.000 kişi olarak tahmin ediliyor. Zilan deresinden sıvışan 5 şaki de teslim olmuştur. Buradaki harp pek müthiş bir tarzda cereyan etmiş, Zilan deresi lepalep cesetle dolmıştu...”

[ABCDE]

Gazi Mahallesi Olayları, 1995 yılı Mart ayında İstanbul'un Gaziosmanpaşa ilçesi'ne bağlı Gazi Mahallesi'nde provokatif bir eylem sonucu başlayan ve şehrin diğer bölgelerine yayılan olaylar.
12 Mart 1995 günü akşam saatlerinde İstanbul’da Alevi vatandaşların çoğunlukta yaşadığı Gazi Mahallesi'ndeki üç kahvehane ve bir işyeri aynı anda kimliği belirsiz kişilerce bir taksiden otomatik silahlarla açılan ateşle tarandı. Saldırılar sonucu Halil Kaya adlı bir vatandaş hayatını kaybederken, beşi ağır yirmi beş kişi yaralandı. Saldırganların olay yerinden uzaklaştıktan sonra gasp ettikleri taksinin şoförünü öldürdükleri ve taksiyi ateşe vererek kaçtıkları anlaşıldı. Olayların ardından çok sayıda Alevi vatandaş, Gazi Mahallesi'nde toplandı, emniyet kuvvetlerinin olaya geç müdahale ettiklerini öne sürerek polis karakoluna yürüdü. Polisin grubu dağıtmak için havaya ateş açtığı sırada, serseri kurşunlarla Mehmet Gündüz adlı bir vatandaş hayatını kaybetti, birçok kişi de yaralandı.
13 Mart günü polis karakoluna tekrar yürüyüşe geçen grup, çevik kuvvet ve özel timlerle desteklenen polisle çatıştı. Çatışmalar sonunda 15 kişi hayatını kaybederken, aralarında gazetecilerin de bulunduğu birçok kişi yaralandı. Aynı gün İstanbul valiliği Gazi Mahallesi ile iki mahallede daha sokağa çıkma yasağı ilan etti. Gazi mahallesi'ne giriş ve çıkışlar polis kontrolüne alındı. 14 Mart günü, Gazi Mahallesi'nde konan sokağa çıkma yasağına rağmen olayların bir türlü yatıştırılamaması üzerine bölgeye askeri birlikler sevk edildi. Yine aynı gün Gazi Mahallesi'nde çıkan olaylar nedeniyle Ankara Kızılay Meydanı'nda çıkan olaylarda 36 kişi yaralandı. 15 Mart'ta olaylar Ümraniye'ye sıçradı. Mustafa Kemal Mahallesi'nde çıkan olaylarda 5 kişinin ölmesi ve yirmiden fazla kişinin yaralanması üzerine bu bölgede de sokağa çıkma yasağı ilan edildi. 16 Mart'ta dönemin İstanbul Valisi Hayri Kozakçıoğlu olayların yatıştırıldığını söyleyerek bölgedeki sokağa çıkma yasağının kaldırıldığını açıkladı.
Olaylardan sonra yapılan otopsi sonucu ölen 17 kişiden yedisinin polis mermisiyle hayatını kaybettiği belirlendi. Gaziosmanpaşa savcılığı'nın olayla ilgili fezlekesiyle Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığı, 20 polis hakkında "müdafaa ve zaruret sınırını aşarak faili belli olmayacak şekilde adam öldürmek" iddiasıyla dava açtı. İstanbul Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından Eyüp Ağır Ceza Mahkemesi’ne açılan dava kamu güvenliğinin sağlanamayacağı gerekçesiyle Trabzon’a gönderildi. 11 Eylül 1995'te Trabzon Ağır Ceza Mahkemesi'nde başlayan yargılama süreci, 5 yıl içinde 31 duruşma yapılarak 3 Mart 2000'de karara bağlandı.
Yargılanan 20 polis memurundan Adem Albayrak dört kişiyi öldürmekten 6 yıl 8 ay,Mehmet Gündoğan iki kişiyi öldürmekten 3 yıl 9 ay hapse mahkûm edilirken, (cezalar ertelendi), diğer 18 sanık polisin ise beraatine karar verildi. Ancak Yargıtay, Albayrak ve Gündoğdu hakkında verilen kararı “Haklarında adam öldürme ile ilgili net bir açıklığın olmadığı” gerekçesiyle bozdu. Yargıtay, sanıkların TCK 49. maddesine göre yargılanmasını istedi. Bunun üzerine dava Trabzon Ağır Ceza Mahkemesi’nde tekrar görülmeye başladı. Ancak aileler ve avukatlar Yargıtay kararı ile devletin bir kere daha kendini aklayacağı gerekçesiyle davadan çekildiklerini bildirdiler. Tekrar görülmeye başlanan dava üçüncü celsede karara bağlandı. Mahkeme heyeti Albayrak ve Gündoğdu’ya toplam 4 yıl 32 ay hapis cezası verdi.
Kararın 11 Temmuz 2002'de Yargıtay tarafından onanması üzerine yakınlarını kaybeden 22 kişi AİHM'ne (Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi) başvurdu. Yargılama sonucunda mahkeme 27 Temmuz 2005'te açıklanan kararda Türkiye'nin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 2. maddesinde düzenlenen, Yaşama hakkı ve 13. maddesinde düzenlenen, Milli makamlara başvuru yollarının kapatılması hükümlerine aykırı davrandığı sonucuna vardı. Mahkeme Gazi Mahallesi'nde hayatını kaybeden 12 kişi ile Ümraniye'de ölen 5 vatandaşın ailelerine tazminat ödenmesine karar verdi. Olaylarda yaşamını yitiren 17 kişi için ayrı ayrı 30 bin avro tazminat verilmesine hükmeden mahkeme, böylece Türkiye'yi toplam 510 bin avro tazminat ödemeye mahkûm etti.
http://tr.wikipedia.org/wiki/Gazi_Ma..._Olaylar%C4%B1

[phidas]

1938 tunceli katliamı
maraş,çorum vs katliamları
hepsi yapanların yanına kar kaldı...

bizde katliamlarla anılan bir millet olduk...

[ABCDE]

Tarih 12 Haziran 1980’i gösteriyordu.

İzmir’in İnciraltı öğrenci yurdu, Anadolu’nun dört bir yanından üniversite kapılarında “umut” aramak için gelen liseli öğrencilerle doluydu... Yurdun üniversitede okuyan sürekli öğrencileriyle liseliler, yurt bahçesinde toplanmış, sınav öncesi bir eğlence tertiplemişlerdi.

MHP’li faşist Üsteğmen Hasan Dimici, öğrencilerin şenliği sürerken, binlerce askeriyle sinsice İnciraltı yurdunun etrafını sarıyordu. İzmir polisi yurdun bulunduğu bölgenin giriş-çıkışlarını kesmiş, İnciraltı yurduna ulaşacak yardımı önlemekle görevlendirilmişti. Düşman bölgesine çıkartma yapmak üzere eğitilmiş, özel donanımlı Foça Amfibi Birliği de “görev” başındaydı. Üsteğmen Hasan Dimici, generallerden aldığı emirle, taburunu İnciraltı Yurdu kapısına dayadı. Faşist Üsteğmen “Türküler sussun, halaylar dursun, herkes ayağa kalksın!” diye bağırdı. Öğrenciler karşılarındaki yüzlerce silahlı askerle göz göze geldi. “Ateş!” diye höykürdü eli kanlı faşist. Kurşunlar genç bedenlerin kollarına, göğsüne saplandı. Erkek-kız öğrenciler can kaygısıyla kendilerini yere attılar. Yine “ayağa kalkın” diye böğürdü faşist. Öğrenciler kaçıştılar. Bir kısmı “Kahrolsun Faşizm!” sloganını haykırdı. G-3’ler, Tomson’lar yeniden ateşlendi. 6 öğrenci, katledildi. Üniversite umutlarıyla gelmişlerdi, üniversite mezarları oldu. Bu apaçık devlet terörüydü. Yaralı ve sağ kalma “şansı”nı bulanlar, gözaltına alınarak İnciraltı yollarına dizildiler kurbanlık koyunlar gibi. Polisler yetişti hemen. Asker çekildi. Polis copu indi bir çoğu yaralı yerde yatanların üzerine.

Resmi olarak 6 öğrencinin asker kurşunuyla öldüğü kabul edildi. Birkaç kurbanlık “erat” tutuklandı. Emri verenler, sıkıyönetim zamanı, emir alanları “yargıladılar”. Üsteğmen Hasan Dimici, 2 yıl “ceza” aldı. Sonuçta şartlı tahliye, infaz indirimi, zaman aşımı derken serbest bırakıldı. Ve bu pervasızlığa “Hukuk Devleti” dendi.

[ABCDE]

Sivas Madımak Olayı veya Sivas Katliamı, 2 Temmuz 1993 tarihinde Sivas'ta Pir Sultan Abdal Şenlikleri sırasında Madımak Oteli'nin kuşatılıp yakılması ve dolayısıyla şehirde bulunan 35 yazar, ozan ve aydının yakılarak katledilmesi ve oteli ateşe verenlerden de ikisinin hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan olaylar zinciridir.
Pir Sultan Abdal Şenlikleri kapsamında etkinliklerin bir bölümünün de Pir Sultan Abdal’ın sazının çalındığı Sivas şehir merkezinde yapılması öngörülmüştü. Bu kapsamda pekçok aydının yanı sıra Aziz Nesin ve Ozan Türkyılmaz bu etkinlik nedeniyle dönemin Sivas valisi Ahmet Karabilgin'in özel davetlisi olarak bu kente gelmişti.
2 Temmuz 1993 günü organize biçimde öğle saatlerinde Paşa ve Meydan camilerinde çıkan gruplar önce etkinliklerin yapıldığı Kültür Merkezi’ne ulaşarak, bir gün önce dikilen anıtı kısmen tahrip etti. Kültür Merkezi içindeki karşıt grupla çıkan taşlı sopalı çatışma, polis tarafından fazla büyümeden, zor kullanılarak önlendi.
Hızını alamayan ve sayısı yaklaşık 10.000'e ulaşan saldırgan grup, Kültür Merkezi’nden yeniden Hükümet Meydanı’na geldi. Hükümet Konağı’nı taşlamaya ve slogan atmaya başlayan grup ardından Madımak Oteli civarına ulaşarak, slogan atmaya devam etti. Grubun sayısı akşam saatlerinde 20.000'e yaklaştı. Grup önce Madımak Oteli önündeki araçları ateşe verdi ve oteli taşladı bunun sonucunda taşlanarak camları kırılan Madımak Oteli'ne sıçrayan yangın sonunda otele sığınmış olan aydınlardan, aralarında Asım Bezirci, Nesimi Çimen,Muhlis Akarsu, Metin Altıok, Hasret Gültekin,Ozan Türkyılmaz'ın bulunduğu 37 kişi yanarak veya dumandan boğularak yaşamını yitirdi. Aralarında Aziz Nesin'in de bulunduğu 51 kişi de olaylardan kendi olanaklarıyla, ağır yaralarla kurtuldu. Başından yaralanan Aziz Nesin'i linç edilmekten araya giren polisler kurtardı. Yaralılar, polis arabalarıyla Tıp Fakültesi Hastanesi`ne götürüldü.
Olaylar sonucunda 33 konuk, 2 otel görevlisi ile 2 saldırgan yaşamını yitirdi. Gene olaylar sırasında Atatürk - Kongre ve Etnografya Müzesi önünde bulunan Atatürk büstü tahrip edildi. Akşam saatlerinde valilikçe ilan edilen ”2 günlük sokağa çıkma yasağı” ile birlikte, güvenlik güçleri şehirde tam bir hakimiyet sağlayabildi.

Yargılama [değiştir]

Olaylardan bir gün sonra 35 kişi gözaltına alındı. Daha sonra gözaltına alınanların sayısı 190’a çıktı. Gözaltına alınan 190 kişiden 124’ü tutuklandı, geri kalanlar serbest bırakıldı. Kamuoyunda Sivas Davası olarak bilinen davanın ilk duruşması, Ankara 1 No`lu Devlet Güvenlik Mahkemesi'nde 21 Ekim 1993 günü yapıldı. 26 Aralık 1994’te karara bağlanan dava sonucunda, 22 sanık hakkında 15’er yıl, 3 sanık hakkında 10’ar yıl, 54 sanık hakkında 3’er yıl, 6 sanık hakkında 2’şer yıl hapis cezası, 37 sanık hakkında da beraat kararı verildi.
Müdahil avukatlar, DGM’nin kararını taraflı, hukuka ve adalete aykırı olarak niteleyerek, ayrıntılı bir savunmayla temyize gittiler. Yargıtay 9. Ceza Dairesi “Katliamın Cumhuriyete, Laikliğe ve Demokrasiye yönelik olduğunu” belirterek DGM’nin kararını esastan bozdu. Ankara 1 No`lu DGM, Yargıtay’ın bozma kararına uyarak yargılamayı yeniden başlattı.
28 Kasım 1997’de açıklanan kararda 33 sanığa idam cezası verildi. Yargıtay 9. ceza dairesi 24 Aralık 1998’de hapis cezalarını onadı, 33 idam cezasını ise usül noksanlıkları nedeniyle bozdu. Şubat 1999 tarihinde usül eksikliklerinin giderilmesi için başlayan yargılama sonucunda 16 Haziran 2000'de 33 sanık DGM’ce yeniden idam cezasına çarptırıldı. 2002 yılında idam cezası'nın yürürlükten kaldırılmasıyla idam cezası hükümlülerinin cezaları müebbet hapis cezalarına dönüştürüldü.
Sivas Davası İstiklal Mahkemeleri sonrasinda, tek bir davada, bu kadar çok idam cezasinin verildiği ilk davadır.
Ayrıca davayla ilgili unutulmaması gereken bir nokta da sanıkların avukatlığını Refahyol iktidarının Adalet Bakanı Şevket Kazan üstlenmiştir.
http://tr.wikipedia.org/wiki/Sivas_M...mak_Olay%C4%B1

[ABCDE]

30 Temmuz 1943 tarihinde, Van’ın Özalp ilçesinde, bir olayın açığa çıkarılması amacıyla şüpheli olarak jandarma tarafından gözaltına alınan 33 köylü ibret olsun diye, hiç bir yargılama olmadan, sınırda elleri ve gözleri bağlanarak kurşuna dizilir.
Ancak, öldü diye bırakılanlardan biri ağır yaralı bir şekilde sürünerek İran’a geçer. Olay açığa çıkınca yapılan şikayetler dikkate alınmaz.
Ancak Demokrat Parti’nin iktidara gelmesiyle 1949 yılında soruşturma açılır, yapılan yargılamada suçlu bulunan Muğlalı Paşa önce idam, sonra da 20 yıl hapse mahkum olursa da cezaevine girmeye ömrü yetmez.

[ABCDE]

Sık sık kaza olan Adana-Mersin karayoluna üst geçit yapılması için gösteri yapan halkın üzerine jandarma ve polis ateş açtı. Saldırıda 10 kişi öldürüldü. 21'i ağır 300 kişi yaralandı.

[ABCDE]

1 Mayıs 1977 İşçi Bayramı, 41 kişinin hayatını kaybettiği yaklaşık 130 kişinin yaralandığı gün, tarihe Kanlı 1 Mayıs adıyla geçmiştir.
1 Mayıs 1977 günü İşçi Bayramı`nı kutlamak üzere çeşitli illerden İstanbul`a gelen yaklaşık 500 bin kişi DİSK`in organizasyonu önderliğinde Taksim Meydanı`nı doldurdu. Katılımın yüksek olması sebebiyle kortejlerin alana girmesi uzun sürmüş, miting de uzamıştır. Saat 19.00 sularında dönemin DİSK başkanı Kemal Türkler konuşmasının sonuna geldiğinde etraftan silah sesleri duyulmaya başlandı. Sular İdaresi binasının üstünden ve meydandaki otelin çeşitli katlarından açılan bu ateş sonucu insanlar panik halde kaçmaya başladı, kısa bir süre içinde İntercontinental Oteli`nin de üst katlarından ateş açıldı.
İnsanlar panik halde kaçmaya çalışırken panzerler de kalabalığın arasına doğru girmeye ve kitleleri sıkıştırarak Kazancı Yokuşu`na itmeye başladı. Bir kamyonun tıkadığı Kazancı Yokuşu`ndan aşağıya kaçmaya çalışan kalabalığı daha da korkutmak için bir daha ateş açıldı. İnsanlar panzerler altında kalarak ve birbirlerini ezerek kaçmaya devam etti.
28 kişi ezilme ya da boğulma nedeniyle, 5 kişi vurulma nedeniyle, 1 kişi de panzer altında kalarak yaşamını yitirdi, yaklaşık 130 kişi de yaralandı. 470 kişi göz altına alındı fakat hiçbirinin olayla ilgisi kurulamadı. Ateşi kimin açtığı tam olarak belirlenememiş, olay halen aydınlatılamamıştır.
http://tr.wikipedia.org/wiki/Kanl%C4%B1_1_May%C4%B1s