Dini terkediş öncesi

[Antioksidan]

Bir ateist'ten duymuştum. Şöyle diyordu: "Her ateistin hayatında mutlaka dini çok yoğun şekilde yaşadığı bir dönem vardır. Böylelikle dinin iç yüzünü görüp terkederler. - denizin en dibine kadar çökün, umulur ki seker ve yüzeye ulaşırsınız-"

Sizde de böyle oldu mu?

[canugur]

Sayın türker şöyle demiş:

Bir ateist'ten duymuştum. Şöyle diyordu: "Her ateistin hayatında mutlaka dini çok yoğun şekilde yaşadığı bir dönem vardır. Böylelikle dinin iç yüzünü görüp terkederler. - denizin en dibine kadar çökün, umulur ki seker ve yüzeye ulaşırsınız-"

Sizde de böyle oldu mu?

Bende böyle bir durum yasanmadi sayin Türker.

ama din ile yakin oldugum ilk genclik yillarinda konu kendiliginden cözüldü

Sayın türker şöyle demiş:

Bir ateist'ten duymuştum. Şöyle diyordu: "Her ateistin hayatında mutlaka dini çok yoğun şekilde yaşadığı bir dönem vardır. Böylelikle dinin iç yüzünü görüp terkederler. - denizin en dibine kadar çökün, umulur ki seker ve yüzeye ulaşırsınız-"

Sizde de böyle oldu mu?

Ben dindardım orucumu tutar ve hatta üç aylarda bile oruç tutardım 5 vakit namaz kılmazdım ama teravi namazını kılardım yasin süresini okur(tabii ki arapça)öyle yatardım.Ateist olmamda en büyük sebeb kuranın ta kendisidir.
Bir gün babam gazete kuponuyla kuran-ı kerim ve türkçe mealini almıştı
ve ben de onu bir çırpıda okudum işte o zaman kafamda kuşkular belirdi çünkü sürekli cehennemden bahsediyordu bu sadece bir kuşku idi sonra arkadaşlarla kuranı konuşuyorduk işte lut kavmi,nuh kavmi habil kabil olayı derken arkadaşımın teki bana onlar tevratta zaten yazıyor dedi ben de bu olaya inanmadım kuran tekti çünkü sonra arkadaşım tevratı verdi ve ben karşılaştırdım nuh,lut,habil kabil v.s. olaylarda tevrat daha da açıklayıcıydı kuran daha yüzeyseldi sonra muhammedin hayatını okudum gördüm ki muhammet daha bebek iken peygamberliği ilan edilmiş dedesi abdulmuttalip son zamanlarında oğlu ebu talip'e "o gelecek ümmetin peygamberidir" onu iyi koruyun" diyor.Zaten yahudiler muhammet 2 aylıkken öldürmeye kalkışmışlar ama başaramamışlar neyse bu beni daha da kuşkulandırdı muhammed beni haşim kabilesindendir zamanında kabe'nin anahtarları muhammedin kabilesindeydi sonra beni nadir kabilesi ellerinden almış zaten kabeyi 10 gün işgal et kabenin anahtarları senin olur bu durum o günde geçerli hatta bu günde geçerli 1976 yılında iranlılar işgale kalkıştılar anca 9 gün dayandılar
neyse sonra turan dursun patlak verdi ve iş bit

cocuklari ve esi ile ciplak banyoya giren kadin felsefe ögretmenim gözlerimi acmisti din konusunda.

vaay sıkı bir freudcuymuş ha

[canugur]

Sayın spartaküs şöyle demiş:

vaay sıkı bir freudcuymuş ha

Turnayi gözünden vurdun sayin spartaküs.
aynen öyleydi saygi deger öretmenim.

ben ateist olmaktan her zaman gurur duydum çünkü inançlarla ahlaka ulaşmadım kendim ulaştım bence de en büyük erdem budur
ateist olmanın en büyük faydası sorunlarımı allaha havale etmiyor kendim o sorunların üstüne gidiyorum ve her zamanda başarıyorum.Ateist olmam şüpheciliğimi arttırdı o yüzden her işe şuphe ederek yaklaşıyorum ve araştırmalarım sonucunda işide başarıyorum tek kötü tarafım parayı hiç sevmemem.Beni tanıyan çevrem beni anlayışla karşılar defterlerini tuttuğum şahısların çoğu tam dinci arasında camii'de imamlık yapmış olanlar bile var ve beni anlayışla karşılar neden?çünkü işimi çok iyi yaparım
ee Karl Marks ne demiş?her şey çıkar içindir

[dr che]

Sayın türker şöyle demiş:

Bir ateist'ten duymuştum. Şöyle diyordu: "Her ateistin hayatında mutlaka dini çok yoğun şekilde yaşadığı bir dönem vardır. Böylelikle dinin iç yüzünü görüp terkederler. - denizin en dibine kadar çökün, umulur ki seker ve yüzeye ulaşırsınız-"

Sizde de böyle oldu mu?

diğer arkadaşlar gibi bende dindar oldum bir dönem babamın (ateist ti)ve çevrami izleyince bir çelişki ile yanlışlıklar olduğu fark etmem uzun sürmedi özellikle eşitlikçi ve özgürlükçü kimliğim bu yanlış ve çelişkili ortamdan çıkmama yatti.ben cüzü bitirdim(tabiki arapça olarak)sonuçta ateist olmak bence en iyisi en azından bir şeylere inanıp ta beklemek gerekmiyor kendin yapmaya çalışıyorsun bu bence en güzeli.

[phidas]

Dini en yoğun yaşadığım dönemde (şehit olmayı hayal ederdim) birden bire sizinde düştüğünüz durumlara düştüm. 1996 yıllarıydı. O sıralar deliler gibi okuyordum.

Birde baktım ki bende iman namına birşey kalmamış. 5 yıl boyunca cuma, bayram namazına bile gitmedim. Bahsettiğiniz kimi çelişkiler benide alıp götürmüştü.

sürekli okumaya öğrenmeye devam ettim.

Sonra hint felsefeleri ile kuantum fiziğinin benzerlikleri Beni tekrar dinlere itti. sonra kuranı kerimde daha önce yüzlerce kez okumama rağmen hiç farketmediğim ayetleri farkettim.

daha önce hiç aklıma gelmeyen fikirler benim tekrar allahı bulmamı sağladı.

aslında belli belirsiz bir allah inancım vardı belki.

Ama varlığını yokluğunu düşünmüyordum.

Varsa var yoksa yok diyordum.

İlhan arsel ve turan dursunun kitaplarını okuyordum.

çok sonraları birçok konunun abartıldığını süslendiğini farkettim.

tekrar yuvama döndüm.

Allaha ne kadar hamd etsem azdır.

[orkhun]

benim imamhatip'de okumuşluğum da var.. orta okuldayken 1,5 sene orada okudum ama tabii ki o zamanlar böyle şeyleri sorgulamak insanın aklından bile geçmiyor, daha küçüğüz ne verirlerse onu alıyoruz..

üniversiteye gelene kadar aynı şekilde geçti.. ailem tarafından herhangibir dayatma yoktu, fazla ibadet yapmazdım.. ancak ramazan'da birkaç gün oruç, uyanabilirsem bayram namazları, çok nadir cuma namazı, vs.. tüm ibadetim bundan ibaretti.. (türk müslümanlığı)

üniversite için ankara'ya gelmem hayatımda çok şeyi değiştirdi.. aileden uzaklaşmak önce kendinizi tanımanız sonra da her konu hakkında sağlıklı düşünebilmeniz için büyük bir fırsat.. bir de ilk yıllar bir öğrenme açlığı ile geçiyor.. o güne kadar ilgisiz olduğunuz konulara ilgi duymaya başlıyor, öğrenmek istiyorsunuz bazı şeyleri..

işte bu dönemlerde dinleri de araştırdım.. sonunda dinlerin insan icadı olduğunda karar kıldım ve dinlerin işaret ettiği tanrıya inanmamaya başladım.. bu konuda içim rahat.. ama bu dönemler sıkıntılı geçti elbette.. inkar edinceye kadar büyük manevi acılar çekiyorsunuz.. bilinçaltına yerleşmiş değerleri sorgulamak, reddetmek gerçekten zor.. yalnız hala yaratıcı konusunda karar verebilmiş değilim, şu anda bunu kanıtlayamayacağımızı düşünüyorum.. işte şu günlerde bu kafamı çok meşgul ediyor..

[armes]

Ben doğdugumda ateisttim. Diğer tüm bebekler gibi. Bize Tanrı yada Allah kavramı ailemiz yada çevremiz tarafından verilir. Yani dinle aklımız biraz erince birazda korkutma ile karşılasırız ve devam eder.
Ben şanslıydım. Çevremde ne din vardı nede korku.

Kısa bir süre çocukluk arkadaşlarımdan etkilenmiş ve Allah'a inanmıştım. Çok uzun sürmedi bu sevda.
Arkadaşlarımın bana söylediklerine göre bir şeyi çok ama çok istersen ve kırk kez söylersen şu duayı okursan bunu yaparsan Allah onu sana verirmiş. Bende oyuncak bebek istedim ama vermedi. Günlerce bekledim ama yine vermedi. Çocukluk aklı işte. ne kadar üzülmüştüm bilemezsiniz.

Sonra bu sevda bitti.

Armes,