Kaybolan Adalar

[elektron]

Thomas cook, bir araştırma gezisi sırasında atlas okyanusu nun ıssız bir yerinde milyonlarca kuşun havada çığlıklarla daireler çizerek uçtuğunu görür. kulakları sağır edecek kadar yüksek sesle çığlıklar atan kuşlardan yorulanlar, okyanusun dev dalgaları arasına kendilerini atarak intihar etmektedirler!

Bu olayı yıllar boyunca birçok balıkçı görür, birçok bilim adamı araştırır. kuş bilimcileri yaptıkları araştırmalarda göçmen kuşların farklı yönlerden gelerek okyanusta bu noktada birleştiklerini keşfederler, ancak intihar etmelerinin nedenini çözemezler.

Yıllar suren araştırmalar sonucunda bu trajik olayın yaşandığı yerde bir ada olduğunu; kuşların göç yolu üzerinde bulunan bu adanın bir deprem sonucunda okyanusa gömüldüğünü bulurlar. insanların yokluğunu bile fark etmedikleri ada kuşlar için göç yollarının vazgeçilmez bir durağıdır. kuşlar binlerce yıllık alışkanlıkla adanın yerini bilmektedirler ve uzun ve yıpratıcı bir yolculuktan sonra aradıkları adayı bulamayınca, yorgunluktan bitkin bedenlerini çığlık çığlığa okyanusun sularına gömmektedirler.

http://www.sipidik.com/hikaye.asp?id=18

Öyle ya! Sende o kuşlar gibi şu hayat yolculuğunda yorulduğunda ezbere bilirsin aileni, arkadaşını, dostunu, sevgilini...

Hayattan yoruldukça hep bir ada ararsın. Yorgunluğun geçer, yeniden devam edersin hayat yolculuğuna kanatlarını çırparak. Hep sıcaklara doğru, hep güneye doğru gidersin! Sende o kuşlar gibisin. Bir gün en sevdiğin insanı, o adayı yerinde göremeyince, yorgunluktan düşecek hale gelirsin, uçsuz bucaksız okyanusların tam ortasına... Çığlıklar, feryadlar koparırsın geri gelmeyeceğini bile bile...

Aslında sen, şanslısın yinede kuşlara nazaran. Bir başka ada'yı görürsün çok yakında, basar gidersin bu kaybolan ada'yı unutup diğerine usul usul... Dinlenirsin bir süre, yorgunluğun geçer ve devam edersin yoluna taa ki; ölüm yolculuğun sonunu getirinceye kadar...


elektron