Edebiyat Tartışmaları

[melnur]

Hepimizin hayatında edebiyatın kuşkusuz, ama az ama çok bir yeri olmuştur...

Hangimiz şiir yazmamıştır ki...
Hangimiz günlük tutmadı ki...
Hangimiz sevdiğimiz,etkilendiğimiz...bir hikayeyi, romanı yeni baştan yazmaya kalkışmadı ki...

Ben hepsini yaptım.
Dahası da var...

Bir dönem ciddi ciddi yazar olmayı da kafaya koydum.

Madem ki insan azmettiğinde herşeyi yapabiliyordu...-neden olmasın ki?
Neler yapmadım, neler?

G. Flaubert, madem ki M Bovary'i yazarken, bir düz yazıda bile şiirselliği arıyordu, ben de öyle yapmalıydım.

Virginia Wolf, madem ki Mrs. Dallovay'i yazarken "Bilinç Akışı"tekniğini kullanıyordu, ben de öyle yapmalıydım.

Madem ki,duyguların anlatımında birinci tekil şahıs anlatım oldukça etkin oluyordu, bende öyle yapmalıydım.

Ve madem ki, bir roman yazarken insan psikolojisini iyi işlemek gerekiyordu,
başta E.Fromm olmak üzere, psikolojik konu anlatımları içeren kitaplar okunmalıydı, bende öyle yapmalıydım. ( Belki delilik ama, bu öyle bir saplantıydı ki, bölümümle hiç ilgisi yokken, o zamanlar Dç.olan Haluk Yavuzer'in derslerinden "İnsan Psikolojisi"ni almış ve bir yıl da okumuştum.)

Ve durmadan okunmalıydı...( İşi öylesine abartmıştım ki, sözlük okumaya başlamıştım...)

Zamanla katılım arttıkça bunları tek tek de konuşuruz.

Eminim aramızda bu konuyla ilgilenen, belki bir romancı olmayı düşleyen ( Ne güzel şey) insanlar da vardır.

Hepsini konuşuruz.

Yeterki zaman olsun,
Yeter ki keyif...

[melnur]

Sevgili Portia,

Batı edebiyatı olarak genelleme yaptığımızda ne kadar doğrudur-bilmiyorum ama, İngiliz Edebiyatı konusunda okuduğum tek kitap Wolf'un Mrs.Dalloway'i...Onu da bu "bilinç akışı" yüzünden okumuştum.( Pardon;steam of conscious )

Dolayısıyla dört yıllık İngiliz Edebiyatı eğitimini de alan bir kişi olarak,senin bize bilgi vermen gerek. ( Ben senin yanında amatör kalıyorum.)

Gerçekten merak ettiğim bir konu var: Bilinç akışı sırasında geçişler ( kişinin bilincinde durumdan duruma geçiş) yapılırken bunun özel bir tekniği var mı?
Hadi bakalım biraz da sen düşün.

[melnur]

Evet, "bilinç akışında" durumdan duruma geçişin tekniği...?

[ASİ12]

Ben İngiliz edebiyatına ısınamadım.Tabii sevdiğim birkaç kitapları vardır ama ben Rus edebiyatını daha çok severim.Hatta hayranımdır.Tabii henüz hakkında yeterince şey öğrenemedim.Öyle büyük ve ihtişamlı yazarları olmuş ki hayatımı Rus edebiyatını incelemeye adasam da asla Rus edebiyatı hakkında yeterince bilgim olmayacakmış gibi geliyor.O kitapların hepsini okumak istediğimde insan ömrünün ne kadar kısa olduğunu farkediyorum.

[melnur]

Sevgili Asi,

Katılıyorum.
19.yy.Rus Edebiyatı benim de favorimdir.
Hele Dostoyevski..!

[portia]

stream of conscious- zihin akısı 1890 larda kullanılmaya baslamıstır ve bir cesit yazım türüdür, konusulmayan olayları yani kisinin zihninden gecenleri düsündügü gibi anlatmasıdır, karakterlerin zihinlerinin içine giriyorsunuz, anlasılması zor bir anlatım türüdür, bu tür anlatımla okuyabileceginiz güzel bir kitap var; woolf'un to the light house deniz feneri adlı kitabıdır.
Rus edebiyatından TOLSTOY u severim, Diriliş ise begeneek okudugum bir romandır.

[portia]

İngiliz edebiyatındaki roman,tiyatro, siir öykü ve destanlar dünya yazın geleneginde en dikkate deger en cıgır acıcı yapıtlar arasında yer aldı her zaman. Bir Shakespeare, Beckett, oscar wilde, ve sayamadıgım yücesini yolda gecen biri bile tanıyor. İngiliz edebiyatına ısınamamak neye baglı onu anlayamadım, nedenini bir acıklarsanız sevinirim.

[ASİ12]

Çok güzel edebi eserler var tabii İngiliz edebiyatında.Ama bilmiyorum hiçbirinden Dostoyevski ya da Tolstoy ya da Gorki ya da geri kalan pek çok Rus yazardan aldığım tadı alamıyorum.Bazı kitaplar vardır sizi içine çeker,içinden çıkmak istemez yani içinde kaybolursunuz.Elimdeki kitabı bırakamadığım için saatlerce odamda kapalı kaldığım olmuştur.Ama İngiliz edebiyatından okuduğum pekçok kitap okurken dışarı çıkıp temiz hava alma,bi bilgisayarı açıp sonra devam etme isteği uyandırmıştır bende.Nedenini ben de bilmiyorum.

[melnur]

Çalkantılı dönemleri daha fazla yaşayan toplumlardan çıkan romancılar sanki daha kalıcı ve etkin eserlere imza atıyorlar gibi geliyor bana.

Dostoyevski'nin etkinliği ve romanlarının hala "yaşıyor" oluşu biraz da bundan kaynaklanıyor.

Ayrıntıları daha uygun bir zaman ve daha uygun bir bilgisayarla konuşabiliriz, sanıyorum.

[canugur]

Sayın portia şöyle demiş:

İngiliz edebiyatındaki roman,tiyatro, siir öykü ve destanlar dünya yazın geleneginde en dikkate deger en cıgır acıcı yapıtlar arasında yer aldı her zaman. Bir Shakespeare, Beckett, oscar wilde, ve sayamadıgım yücesini yolda gecen biri bile tanıyor. İngiliz edebiyatına ısınamamak neye baglı onu anlayamadım, nedenini bir acıklarsanız sevinirim.

Bunu Rus kültürünün, Rus halkinin yasam anlayisinin asya kökenli olusuna baglayabilir miyiz bilemiyorum.

Ruslar dogal olarak, ingilizlerden daha sicaktir.
Ingiliz ortacagi dahi, asya-anadolu ortacag kültürüne cok uzaktir.

Biraz da bizlerde tarih boyu olusan sömürgeci ingiliz önyargilarimiza baglamak istersem yanlis olur mu acaba.(canakkaleyi de ekliyorum tabi)

Ingiliz edebiyatina duydugmuz garip tepki Tipki O.Pamuk´a karsi duyulan tepkiye benziyor gibi geliyor bana.

Yazar bir kac politik ayak yapti diye tüm yapitlarini cöpe atmiyor muyuz.
Oysa yazim gücü cok basarili, saptama ve irdelemeye yönelik soru üreten bir edbiyat yolunu secmis O.Pamuk sonucta basarili bir yazardir.

Yüceltme hastaligimiz oldugundan, insanlari kusursuzlastiriyoruz,hatalarini da kabullenemiyoruz.
Nasil ki isimize gelince, 9 yasinda bir kiz ile evlenen Muhammed de, o da bir insandi diyerek, inancimizdan(!) bir sey eksilmiyorsa, bunu yasantimizda nedense uygulayamiyoruz.

Ingiliz edebiyatindan bizi sogutan nedenleri iyi incelemezsek, daha bir cok ülke edebiyatindan da uzaklasacagiz bu gidisle.

Yarin naziler Türk´lere saldiriyor diye, felsefenin, estetigin, sanatin perfekti Alman edebiyatini da cöpe atmaya hazirlaniyoruz.
saygilar