Korku

[charon]

İnsanoğlunun en temel en güçlü ve her daim hissettiği bir duygu olduğunu düşünüyorum korkunun..
İnsan hayatına yön verirken bile korkuları doğrultusunda yön verir.Belki fark eder korkularını ama bunlardan kurtulmaktan da korkar.Çünkü hayatını korkularının üzerine kurmuştur ve kurtulursa yeni bir hayat daha korkutucu olabilir..Böyle yapışkan bir duygudur korku.
Korkuyla ani anlaşılamaz tepkiler verebilir insan,kendi bile şaşar.Korku kimi zaman motive eder insanı kimi zaman yok eder ama beynimizin bir köşesinde sürekli açığa çıkmayı bekler..
Peki sizler ne düşünüyorsunuz korku için..İnsanı hayatını nasıl etkiliyor.Ençok nezamanlar korkuyor.Kurtulmak lazım mı,lazımsa bunu nasıl..?

Fikirlerinizi bekliyorum...

Saygılar...

[lachesis]

Korkunun çeşitli şekilleri vardır. Bizi tehlikelerden de koruyan bir duygu olduğu için olumlu bir anlam bulabileceği gibi, bazen nedensiz korkuların esiri oluruz ve yaşam dayanılmaz bir hal alır.

En çok anksiyete geliştirdiğimiz durumlar dış dünya ile uyum sorunlarıdır bana göre. Dış dünya sürekli değişirken, kişi hem benliğini korumak hem de değişime ayak uydurmak zorundadır ki bu dengeyi kurmak kolay değildir.
Korkular, kimi zaman güvensizliğe neden olur ve kişinin yapmak istediklerine de ket vurur.

[Godot]

Bana göre korku bir güdüdür, tüm canlıların farklı boyutlarda korkuları vardır...

Fakat öz korkudan bahsedecek olursak bu sadece insanda vardır ki bunun nedeni de arttırılmış bilinçtir...
İnsana öyle bir yük veriliyor ki bunu taşırken belli bir kalıba girmesi gerekiyor, çünkü yükü olduğu gibi alamaz, kendine uygun şekilde alırken de yüke uygun bir kalıba giriyor...
aslında hayat bir tanedir ama herkesin hayatı kendine göre farklı olduğu için insan kendi açısını hayatlaştırıyor...
buradan farklılıklar ve yabancılaşmalar doğuyor, bu yabancılaşmanın en büyük nedeni bilinç fazlasının getirdiği ego...
ego insanın özüyle sezgisi arasında bir duvar haline geliyor bu yolda, ve yine bu yolda (devamlı bilinç altında kendi hayatını kontrol etme ve yükün kalıbına girme fikri olduğu için) kendini bazı değerlerden ve kavramlardan soyutlama yoluna gidiyor...
Korkuyu öğreniyoruz, korkuyu öğrendiğimizde özümüzü unutuyoruz, özümüzdeki ışığın üstü kapandığında kendimizi en açık şekilde dışavuramadığımız için bu hal insanın bir takıntısı haline geliyor ve sistemde bozukluklar baş gösteriyor...
eğri büğrü insanlar oluyoruz, çünkü korku beraberinde bir savunma mekanizması gerektiriyor ve egolarımızla kişisel duvarımızı ördüğümüzde bilinçsiz olarak korku kavramını da üstümüze yüklemiş oluyoruz...

[ersel]

Korku çeşitleri de çok olan bir duygu.
Parasızlık korkusu
Yalnızlık korkusu
Cehennemde yanma korkusu
Şiddete uğrama korkusu
vb.....

Korku bence olabildiğince sakınılması gerekekilen zararlı bir duygu.Savurgan ve ahlaksız yaşamanın korku eksikliğiyle ilgili olduğunu düşünmüyorum.İnsanların sevdiklerini incitmekten korktukları için iyi davrandıklarına da inanmıyorum.Korku zaten etkisini ilk başta saldırganlık olarak gösterir.Şiddete başvurmaya hazırdır.Gerçekten korkuyu yaşayan insanın sağduyusu yok olur.Değerlerini kaybetmeye başlar.