Telefonla Konuşma Problemi

[Ulukoca]

Gerçekten çok zorlandığım bir konu kendi açımdan. Yüzyüze olsam o kadar zorlanmıyorum, çıkarın kalabalığın karşısna miting konuşması yapayım ama telefonda, web camda falan konuşurken çok zorlanıyorum. Sözcük bulamıyorum, ağzımdan dökülmüyor bir türlü sözler.

Nedense beceremiyorum telefonla konuşmayı, üstelik normalde çok rahat konuşan biriyimdir (gerçi genelde siyasi konularda geçerli heralde ya bilmiyorum tam)

Sİzde de oluyor mu böyle? Ya da ne önerirsiniz bu sorunumu aşmam için? Çünkü durduk yere yanlış anlaşılmalara neden oluyor bu durum, konuşmak istemediğim gibi algılanıyor çevremde...

Önerilerinizi bekliyorum...

Saygılarımla

[Mavikalem]

Karşınızdaki ile aynı durumda olduğunuzu düşünün. Oda sizi göremiyor..Hem belki aynı sıkıntı ondada vardır.. bu tip düşünürseniz daha rahat bi konuşma sağlayacağınızı tahmin ediyorum...
Bu tip sıkıntıların, yüz mimikleri ile veya el hareketleriyle konuşmalarını tamamlayan kişilerde olabilir diye düşünüyorum.. belki siz öyle değilsinizdir..
öyle iseniz öneri olarak telf konuşurken (büroda iseniz) önünüzdeki boş bir kağıda birşeyler çizmeyi deneyin..Belki işe yarar..




saygılar..

[Ulukoca]

Sayın Mavikalem şöyle demiş:

Karşınızdaki ile aynı durumda olduğunuzu düşünün. Oda sizi göremiyor..Hem belki aynı sıkıntı ondada vardır.. bu tip düşünürseniz daha rahat bi konuşma sağlayacağınızı tahmin ediyorum...
Bu tip sıkıntıların, yüz mimikleri ile veya el hareketleriyle konuşmalarını tamamlayan kişilerde olabilir diye düşünüyorum.. belki siz öyle değilsinizdir..
öyle iseniz öneri olarak telf konuşurken (büroda iseniz) önünüzdeki boş bir kağıda birşeyler çizmeyi deneyin..Belki işe yarar..

saygılar..

Genel olarak dediğiniz doğru. yüz mimikleri, el hareketleri ile konuşmaya alıştıysanız zor olur, mesela diksiyon dersi almış kişiler aynı zorluğu yaşar. Onu da düşündüm ben kendim için ama normalde konuşurken de öyle çok fazla el kol hareketi yapan biri değilimdir, yeterince yani.

Galiba alışkanlık biraz da, normalde evde de telefon çaldığında falan ben açmam hiç zorda kalmadıkça. Sevmemek var zaten de telefonla konuşmayı, alışkanlık sanırsam.

Kağıda birşeyler çizmek, elde kalemle oynamak falan genelde tavsiye ediliyor ama bilmiyorum artık. Belki de yaratılıştan gelen bir özellik de olabilir.

Neyse artık, ilginiz için teşekkürler. Sonunda alışacaz birgün konuşmaya ama genelde çevrem yanlış anlıyor işte, istemediğimi sanıyor konuşmak.

Saygılarımla

[mayıs]

sn.ulukoca, sanırım bu ve buna benzer sorunlar herkeste var. Tuhaf olan sizde telefonda olması. Yani aslında en güvenli, en rahat olunası yerde. Belkide telefonu pencere kenarına koysanız iyi olur. Dışarıya değli, uzağa bakmak için, böylece gevşersiniz ve karşınızdakini unutup öylesine cevaplar verirsiniz. Ben de açıkçası pek konuşamam üstelik telefonla konuşmaktan nefret ederim. Ben öyle yapıyorum ve kısa kesmeye çalışıyorum.

Ama kendinizi şanslı sayın. Çünkü bende dahası da var. Ben asıl insanlarla karşı karşıya gelince konuşamam. Belki de yazmayı sevdiğimden, yazmaya ve yanlızlığa alışkanlığımdan, insanlardan sıkılıyorum. Uzun uzun yazıp her şeyi rahatlıkla yazabilirim ama karşı karşıya geldiğimde konuşamam. Tek kelime çıkarmakta zorlanırım. İnsanların yüzüne bakarak asla konuşamam, elimi ayağımı nereye koyacağımı, nereye bakacağımı şaşırırım. Susmayı tercih ederim, duymam, hemen hayal dünyasına dalarım, kaçmak için fırsat kollarım, hatta habersizce hiç bir şey demeden kalkıp giderim, dediğiniz gibi karşımdaki insanlar yanlarında olmak istemediğimi sanırlar, duvarla konuşuyor gibi olurlar ama aslında öyle değil. Neyse ki bu sorunu ben halledemedim ama etrafımdaki insanlar alıştılar. Onlarla oturup tek tek konuştum, onlarla ilgisi olmadığını, üzüldüğüm ama sıkıldığımı, konsantre olamadığımı,yanlızlığı sevdiğimi, alıştığımı ve elimde olmadığını, ortamlarda bana aldırmamalarını, küsmemelerini, anlayış göstermelerini söyledim ve artık öyle yapıyorlar. Hepsiyle aram iyi. Habersiz yanlarından kaçtığımda merak etmiyorlar, yine gitmiştir diyorlar sadece. Alıştılar yani. Bence siz de herkesle tek tek konuşup izah edin, böylece telefonda kısa keserler, sizi üzüp uzatmazlar, yanlış anlamazlar. Tek çare insanların birbirini anlaması, olduğu gibi kabul etmesi ve her şeye aynı karşılığı beklememesinde. Başka yolu yok. Size iyi şanslar ve anlayışlı insanlar...

[Godot]

Aranıza katılabilir miyim...
telefonafobia bende de var, hatta msn'den de insanlarla rahatça konuşamam, telefonda cansız bir şeyle hatta kendi kendine konuşuyormuş gibi hissederim kendimi, bir robot kalıbına girerim, "şimdi ne söylesem" gibi şeyler düşünürüm, biraz fazla rahat olmak gerek, biraz fazla zeki olmamak gerek, sıradan olmak gerek...
sınıfımda canım sıkıldığında tahtaya kalkıp içimden geldiği gibi bir şeyler anlatırım sınıfı bazen güldürürüm, bazen ağlatırım hocalar da alıştılar bazıları izin verir bazıları vermez, işte ben o içtenliği yakalayamadığım için doğal olmayan bu aletlere uyum sağlayamıyorum sanki, gizemli bir yaratıkla konuşuyormuş gibi oluyor...

toplum içinde çok konuşmama sorunu bende de vardı, bilmem bu sorun mudur ama daha sonra geçti benimki, özünden uzaklaşıp hazır kalıplardan birine girmek gerekiyor, yada kendi yarattığın bir kalıba...

[NİLSU]

Ben de yüzyüze olmasın da nasıl konuşursam konuşayım...msn de konuyu açıyorsunuz,laf lafı diye diye gidiyor...Ama telefonda biraz daha zor...Yine de bana göre yüz yüze konuşmaktansa telefonla konuşmak daha rahat geliyor.
Sanırım ortam somutlaştıkça konuşma zorluğu çekiyorum....

[Horozigo]

Sayın Ulukoca şöyle demiş:

Gerçekten çok zorlandığım bir konu kendi açımdan. Yüzyüze olsam o kadar zorlanmıyorum, çıkarın kalabalığın karşısna miting konuşması yapayım ama telefonda, web camda falan konuşurken çok zorlanıyorum. Sözcük bulamıyorum, ağzımdan dökülmüyor bir türlü sözler.

Nedense beceremiyorum telefonla konuşmayı, üstelik normalde çok rahat konuşan biriyimdir

Aynı durum bendede var. Telefon özürlüyüm. Ama cep telefonu sayesinde yavaş yavaş atıyorum o özrümü.

[alptegin]

Bence bu sorunu yaşayan arkadaşlarımız daha çok sosyal mesafe sorunu olmayan,insanlarla direkt iletişimi seven arkadaşlarımız olmalı.Çünkü çoğu zaman bu tip insanlar konuştukları ve ya iletişim içinde oldukları insanlarla en azından göz teması içinde olmak isterler.Çoğu zamanda karşılarındakilerle iletişim kurarken jest,mimik ve ya temas ile anlattıklarını pekiştirmek isterler.

Bu tip arkadaşlarımız için jest ve mimikler bazan pekiştirecin bile önüne geçip güvenilirliliğin vaz geçilmezi olarak kabul edilir.

Sanırım sorunda işte burda başlıyor.

[erdi]

Her şart altında konuşurum ben... hiç farketmez....