Çok özlemiştim...

[KIYIDA]

Ah, bu sonu gelmeyen vedalar... Nasıl da acıtıyor artık canımı. Kalmayı öğrenmek bu kadar zor mu? Umut varken gitmemek gerek. Hiç umudun kalmadı mı?

Peki.. yine git.. ben de hiç yitmeyenim. İstiyorsan git yine de... ama bak yüreğin ben de, sıcaklığın ve hüznün de... sonra sevincin, kederin, heyecanın ve coşkunda ben de... ve, ve en önemlisi içinde ki ateş ben de... bir de gözlerin ben de sevdiğim... gözlerin hep ben de... sen git yine de. istersen... gitmeyi...

Ben buradayım... hep... yine... seninle ve senin olanlarla. eğer bir gün dönmek istersen ya da ne zaman tekrar gelmek istersen, bekleriz.

Biz bekleriz... hep bekleriz... bekleyeceğiz... yaşayarak ve yaşatarak... biz... yani ben ve sen... biz... hep bekleyeceğiz dönüşünü... dönüşlerini... yine ve her zaman... bura da an'ın içinde. gittiğin ama aslında tam da geri döndüğün an'lar da... Bekleyeceğiz... sen git yine de sevdiğim...

Biz hep bekledik seni...

Hoş geldin...

[KaMeLoT]

Bugün terkedilmiş biri olarak yazı çok etkiledi beni ya...

Çok güsel yazmışsınız teşekkürler, elinize sağlık...

Ah bu gitmeler hiç bitmediler...

saygılarımla

[mayıs]

Bir akşamüstü biz de veda etmiştik gerçeğe
Kim bilir bu kaçıncı göçüydü sevdamızın
Dönüp dolaşıp yine bir düşe sığınmıştık çaresiz
Yoksa hepten yok olup gidecektik

Bizim de umutlarımız oldu
Sonbahar yaprakları gibi dökülen
Kaç kez vazgeçmek istedik beklemekten
Gel gör ki ne biz gidebildik, ne vardı bir bekleyen

[KIYIDA]

Umudu biz yolda bulduk
onu yüreğimize sardık
yoksa bekleyen siz miydiz?
tutunca elinden sevdanızın düşmedik
uçurumdan kurtulduk...



Aramak ve beklemek
arasında geçirdik zamanı hep
hiç molalarımız olmadı.
Oldu mu acaba? Belki de...
Bulduğumuz ve kavuştuğumuz
kısa anlar da
Bu soluklanma bile yetti bize...

Sahi hangimiz beklemiştik?
ama kimdi dönen?

[KIYIDA]

Morphine terk edilmenise üsüldüm.
O zaman sizi yeniden aramaya davet ediyorum. Kolay gelsin..

Ah bu aramalar, hiç son bulmadılar...

Teşekkürler.

[KaMeLoT]

Sayın KIYIDA şöyle demiş:

Morphine terk edilmenise üsüldüm.
O zaman sizi yeniden aramaya davet ediyorum. Kolay gelsin..

Ah bu aramalar, hiç son bulmadılar...

Teşekkürler.

Sağolun ya... Şimdi de msnsinden silmiş...
Aman kim takar yaa

Gelen gelir,giden gider dimi

saygılarımla

[mayıs]

Sayın _Morphine_ şöyle demiş:

Sağolun ya... Şimdi de msnsinden silmiş...
Aman kim takar yaa

Gelen gelir,giden gider dimi

saygılarımla

Sn. Morphine, ben üzüldüm diyemeyeceğim özür dilerim. Sizin adınıza sevindim. Yanıltıcı bir kaybın hak etmediği bir yeri işgali bitmiş en azından.
Ben zaten msn'nin pek de iyi olmadığını savunanlardanım. Bakın anlamsız bir kırıklık vermiş size. Yine de gelen gelir, giden gider diye kestirip atmayınız herkesi. Bazen hayat zorunlu gidişler yaşatır insana. Sevgisizlikten, hak etmemezlikten, haksızlıktan değildir onlar. En azından üzülmeyi hak eder ve kıymet verilmelidir o şekilde mecburi çekip gidişlere.

Uçurumlara hiç sevdalanmadık
Portekizli fado söyleyen kadınlar gibi
Beklenen yolcuyaydı ağıtımız,
Hiç mola vermedik, hiç susmadık, vazgeçmedik
Beklenen de olmadık,
Hep gelmeyecek olanı, hep imkânsızı bekleyendik
Dalgalarsa kıyılarımıza hiç döneni vurmadı

Beklemeye alıştık artık
Yanarak, yakılarak
Gel diye bekleyip, gelmeyişinden garip bir mutluluk duyarak
Beklemenin uyuşturucu hazzından kurtulmayı istemeyerek alıştık
Gelirse kimi bekleyecektik?
Ne yapardık beklemek olmasa?
Düşlemek olmasa?
Durulduk,
Alışkanlığın namert eline bıraktık kendimizi
Beklemiyoruz eskisi gibi, ne de acı duyuyoruz
Biz belki gelmeyişleri, beklemeyi seviyoruz

[Dağlı]

Msn, cep telefonu gibi teknolojik gelişmeler insan ilişkilerini basitleştiriyor, laçkalaştırıyor. Belki özlemeyi unutuyoruz. Belki de insanları gereğinden fazla tanıyoruz. Yakından tanıyoruz.

Belki de gelen gelir, giden gider mantığıyla sevilen kişinin hiç bir değeri olmaz bizler için ve hiç bir zaman değeri olmamıştır...

Belki de sevmek basit yaşanacak bir olgudur, kurcalamak zarar verir.

Belki de artık çıkarlarımız, kişilerin ve duyguların önüne geçiyor.

Belki de iki gündür uyumamanın verdiği uyuşuklukla ben saçmalıyorum.

Belki de artık yatma vaktim gelmiştir.

[Serda]

Sayın KIYIDA şöyle demiş:

Ah, bu sonu gelmeyen vedalar... Nasıl da acıtıyor artık canımı. Kalmayı öğrenmek bu kadar zor mu? Umut varken gitmemek gerek. Hiç umudun kalmadı mı?

Peki.. yine git.. ben de hiç yitmeyenim. İstiyorsan git yine de... ama bak yüreğin ben de, sıcaklığın ve hüznün de... sonra sevincin, kederin, heyecanın ve coşkunda ben de... ve, ve en önemlisi içinde ki ateş ben de... bir de gözlerin ben de sevdiğim... gözlerin hep ben de... sen git yine de. istersen... gitmeyi...

Ben buradayım... hep... yine... seninle ve senin olanlarla. eğer bir gün dönmek istersen ya da ne zaman tekrar gelmek istersen, bekleriz.

Biz bekleriz... hep bekleriz... bekleyeceğiz... yaşayarak ve yaşatarak... biz... yani ben ve sen... biz... hep bekleyeceğiz dönüşünü... dönüşlerini... yine ve her zaman... bura da an'ın içinde. gittiğin ama aslında tam da geri döndüğün an'lar da... Bekleyeceğiz... sen git yine de sevdiğim...

Biz hep bekledik seni...

Hoş geldin...

Çok güzel ve içten yazılmış bir yazı,yüreğinize ve elinize sağlık.

[mayıs]

Siz saçmalamıyorsunuz sayın babacana. Mesela ben de az evvel içimdeki bir yanılgıya kapılarak uykum geldi de saçmalıyorum her halde diyordum. Belki gerçekten biz uykudayız, ya da artık insanların uyanma vakti gelmiştir.