Mucize Beklemek....

*babayanlı* · 16-06-07, 14:50

Sonradan gereksiz geldi birden, zaten deneceği demişim en sonunda.... Gerisi laf-ı güzaf...

rukissy · 16-06-07, 19:15

ya senin kafan çok karışmış, yada benimki çok karışık

*babayanlı* · 16-06-07, 20:42

Alıntı:

Sayın rukissy şöyle demiş:

ya senin kafan çok karışmış, yada benimki çok karışık

Sende birşey yok, karışıklık ben de. Kafam karışık gerçektende...

*babayanlı* · 17-06-07, 15:21

İçimden hiçbirşey yazmak gelmiyor; ama birşeyler de söylemem lazım yoksa delirecem. Olmuyor işte, bir türlü o mucize gerçekleşmiyor. Tamam ben de hemen şimdi olmasını beklemiyorum ama niye sanki hiç bir şey olmuyor. en ufak bir değişim bile görmüyorum ki......

Napayım diye düşünüyorum bazen... Yaşamak falan boş işler bunlar, kestirmeden her şeyi halledelim mi acaba? ama ben kimse tarafından kullanılmak istemiyorum, hiç kimse ve hiçbirşey hem de. Şimdi o kullanıyor, üstelik farkında olduğum halde, bildiğim halde razı oluyorum buna, sesimi çıkartmıyorum. Hatta belki hoşuma bile gidiyor biraz...

Ona kullanılıyorum da niye başkasına başka birşeye kullanılmayı kabul etmek istemiyorum. Ne fark var ki arada... İkisi de yanlış sonunda ama buna karşı sesim çıkmıyor işte...

Allah'ım olağanüstü şeylere hiç inanmadım ben. Sır kapılarıymış, kalp gözleriymiş hepsi de saçma bunların ama şimdi mucize bekliyorum, hem de karşılığında canımı verecek kadar istiyorum bunu. Sonunda benimki istek gerçekleşir mi gerçekleşmez mi bilemem; herşeye gücü yeten sensin. Allah'ım karşılığında canımı al istersen ama mucizeyi gözümle göreyim, gerçekleşsin. Rahata bir ereyim......

*babayanlı* · 25-06-07, 20:58

(üçbeş günde beşer dakika da içinden geçenleri yazdığın bir yazıyı, daha önce alışık olmadığın biçimde ifşa etmek insana bi garip geliyor, olsun ama bazen insanın içinden geçenleri ancak yazarak anlatmak mümkün oluyor. edebi falan kısmını sallayın zaten, benden edebiyatçı mı olacak sanki?...

Yazı saçma gelebilir, ki zaten herşeyde biraz saçmalık var. yazıyı yazan da da delilik olduğu için saçma gelmesi normaldir.)

Sabahın beşinde biraz üzgün, biraz mutlu hatta biraz da (istemese de) uyarılmış bir insanın içinden gelenler bu,… Belki de etkili oluyor artık, aslında benim olmam gerekirken bilmiyorum ama bu yazı da sınır olmayacak, düşündüğüm neyse, aynen burada yazılıdır…

Sağın Dev-Genci, az biraz da kibirli ama bunu bastırmayı beceren, kafası karışık aynı zaman da aşık hem de gerçekten, tüm inandıklarını tekrar gözden geçirecek kadar aşık, elmas olmak istemeyen kömür var karşınızda…

Ben kömür olarak kalmak isterdim, ön yargılarımın olmasını, ağzı bozuk bir yaftacı hatta belki bir tarikatçi veya kafatasçı olmak isterdim…. Kısaca cahillik belki de mutluluk getirirdi…

En zor, bir insana yüklenecek en büyük ağırlık bilmene rağmen elinden hiçbir şeyin gelmemesi… Ya cahil olsaydım, klasik laflarla damgalasaydım, hiç bilmeseydim tanımasaydım ya da bir tane de olsa mucize hakkım olsaydı… Ama şimdi imkansız olacak diye korkuyorum, elmas’ın başkasına faydasından çok zararı dokunacak, kömür olsaydım yanabilirdim içimin ateşiyle ama yanamıyorum da…

Keşke birimiz farklı olsaydı, alışılmadık imkansız hatta biraz da saçma bir şekilde olmasaydı da, herkes gibi tanısaydım… aleksandra kolontay’ı başka türlü de öğrenebilirdim aslında…Keşke şu an kendimi aciz bir abd olarak hissetmeseydim, elimden bir şeyler gelseydi… Keşke biraz daha yakın olsaydık birbirimize her konuda hem de; ama öyle ayrıyız ki…

Keşke senin kim olduğunu daha önceden bilseydim. Hiç zarar verdirir miydim kimseye, el sürdürür müydüm pisliklere ama şimdi hiçbir bok yiyemiyorum, içimi yemekten başka; çünkü zamanı geçeli çok olmuş, artık el değdirmiyorsun kimseye, bana da…

Keşke bir ilaç çıksa da, tüm yanlışlarımızı doğruya çeviriyor diye yazsa üstünde. Sen de ben de içsek belki bir orta nokta bulurduk de mi? İlk başta cazip geliyor ama tekrar düşününce yok istemem, vazgeçtim. Ne ben ben, ne de sen sen oluruz o zaman,… Öyle bir şey olmalı ki hem kendimiz olarak kalmalı hem de bir yerde buluşmalıyız… Zor belki de imkansıza yakın…(belki, baya bir polyanna bakışı burada)

Alın size paradoks, her türlü saçmalığa, olmazlığa hatta kanıma dokunuşuna rağmen, dünya gibi bağlandık, hem de saymaya gereksiz şeyler olduğu halde… Çok yakınlaşmaktan korkuyorum çünkü yakacak güneş gibi fazla yaklaştığımda. Uzak da kalamam, kalamıyorum,…

Galiba yapamadım bu sefer, her şeyim düzeltmek ve değiştirmek için ayarlandığı halde, bu sefer kısa devre yaptık. Bırakın kendi işimizi yapmayı, biz aşınmaya başladık… Bu kadar aciz olduğumu böyle öğrenmem şart mıydı? her şeyi sınav gibi düşünürüm, galiba çaktık bundan. İyi hazırlanmış olsak da, soruların kimi çok kazık çıktı, kimine de düşündüğüm gibi cevap veremiyorum, yapmam gerekenin o olduğu halde onu gösteremiyorum… Allah’ım karar merci her zaman sensin. Süreli zevkim için süresiz acı çekmesini istemiyorum onun, karşılığı neyse bunun razıyım. Canımsa zaten acı çekeceğini bilmek yaşarken cehennem azabı yaşatır, al. (nasıl olması gerektiğini zaten biliyorsun) sadece benle ilgili ne varsa onun azabının kalkması için kabul ederim her şeyi…

Keşke daha az güzel olsaydın, sana daha az aşık olsaydım, sana daha az bağlansaydım,… Ama işte biraz mutlu olman için her şeyi yaparım, gün olur deli bir pandalık bile yaparım… Keşke sen de benim dediklerimi biraz düşünmeyi kabul etseydin, diğerlerinden farklı görseydin. Beni değil söylediklerimi, düşüncelerimi farklı kabul etseydin de, biraz da olsa düşünseydin onlar hakkında… ama suçlu varsa eğer o sen değilsin onu da biliyorum. Sen hiç suçlu olamazsın ki? Senin yanlışının suçunun olmasını kabul edemem, sanki camdan vazoyu kırılmasın diye sarsmamak ister gibi…

her şeyden geçtim, keşke bir mucize hakkım olsaydı, karşılığı ne olursa olsun. Tek isteyeceğim şeyin ne olduğu konusunda hiç şüpheye bile düşmezdim… Keşke ya böyle hissetmeseydim ya da böyle olmasaydı…

Hz. Ebubekir’in duasını gerçekten de anlayabiliyorum şimdi. O tüm insanlar için demiş ben biri için diyorum arada ki farkımız işte… Hiç değilse yükünün birazını alabilseydim, sonsuzlukta…

Keşke daha farklı olsaydı………

16-06-07, 14:50	#1
babayanlı Forumdan Uzaklaştırılmış Giriş Tarihi: Jun 2007 Mesajlar: 113	Mucize Beklemek.... Sonradan gereksiz geldi birden, zaten deneceği demişim en sonunda.... Gerisi laf-ı güzaf... babayanlı Tarafından düzenlenmiştir. Düzenlenme zamanı: 25-06-07 15:59 .Sebep: böyle daha iyi sanırım, en sonda yazan yazıyor zaten...

16-06-07, 19:15	#2
rukissy Giriş Tarihi: Jan 2007 Mesajlar: 86	ya senin kafan çok karışmış, yada benimki çok karışık __________________ önce perdeler kapandı,peşinden alkışlar sustu,ve siluetler yavaşça kayboldu -----sessizlik----- acı bitti(!)

25-06-07, 20:58	#5
babayanlı Forumdan Uzaklaştırılmış Giriş Tarihi: Jun 2007 Mesajlar: 113	keşke.... (üçbeş günde beşer dakika da içinden geçenleri yazdığın bir yazıyı, daha önce alışık olmadığın biçimde ifşa etmek insana bi garip geliyor, olsun ama bazen insanın içinden geçenleri ancak yazarak anlatmak mümkün oluyor. edebi falan kısmını sallayın zaten, benden edebiyatçı mı olacak sanki?... Yazı saçma gelebilir, ki zaten herşeyde biraz saçmalık var. yazıyı yazan da da delilik olduğu için saçma gelmesi normaldir.) Sabahın beşinde biraz üzgün, biraz mutlu hatta biraz da (istemese de) uyarılmış bir insanın içinden gelenler bu,… Belki de etkili oluyor artık, aslında benim olmam gerekirken bilmiyorum ama bu yazı da sınır olmayacak, düşündüğüm neyse, aynen burada yazılıdır… Sağın Dev-Genci, az biraz da kibirli ama bunu bastırmayı beceren, kafası karışık aynı zaman da aşık hem de gerçekten, tüm inandıklarını tekrar gözden geçirecek kadar aşık, elmas olmak istemeyen kömür var karşınızda… Ben kömür olarak kalmak isterdim, ön yargılarımın olmasını, ağzı bozuk bir yaftacı hatta belki bir tarikatçi veya kafatasçı olmak isterdim…. Kısaca cahillik belki de mutluluk getirirdi… En zor, bir insana yüklenecek en büyük ağırlık bilmene rağmen elinden hiçbir şeyin gelmemesi… Ya cahil olsaydım, klasik laflarla damgalasaydım, hiç bilmeseydim tanımasaydım ya da bir tane de olsa mucize hakkım olsaydı… Ama şimdi imkansız olacak diye korkuyorum, elmas’ın başkasına faydasından çok zararı dokunacak, kömür olsaydım yanabilirdim içimin ateşiyle ama yanamıyorum da… Keşke birimiz farklı olsaydı, alışılmadık imkansız hatta biraz da saçma bir şekilde olmasaydı da, herkes gibi tanısaydım… aleksandra kolontay’ı başka türlü de öğrenebilirdim aslında…Keşke şu an kendimi aciz bir abd olarak hissetmeseydim, elimden bir şeyler gelseydi… Keşke biraz daha yakın olsaydık birbirimize her konuda hem de; ama öyle ayrıyız ki… Keşke senin kim olduğunu daha önceden bilseydim. Hiç zarar verdirir miydim kimseye, el sürdürür müydüm pisliklere ama şimdi hiçbir bok yiyemiyorum, içimi yemekten başka; çünkü zamanı geçeli çok olmuş, artık el değdirmiyorsun kimseye, bana da… Keşke bir ilaç çıksa da, tüm yanlışlarımızı doğruya çeviriyor diye yazsa üstünde. Sen de ben de içsek belki bir orta nokta bulurduk de mi? İlk başta cazip geliyor ama tekrar düşününce yok istemem, vazgeçtim. Ne ben ben, ne de sen sen oluruz o zaman,… Öyle bir şey olmalı ki hem kendimiz olarak kalmalı hem de bir yerde buluşmalıyız… Zor belki de imkansıza yakın…(belki, baya bir polyanna bakışı burada) Alın size paradoks, her türlü saçmalığa, olmazlığa hatta kanıma dokunuşuna rağmen, dünya gibi bağlandık, hem de saymaya gereksiz şeyler olduğu halde… Çok yakınlaşmaktan korkuyorum çünkü yakacak güneş gibi fazla yaklaştığımda. Uzak da kalamam, kalamıyorum,… Galiba yapamadım bu sefer, her şeyim düzeltmek ve değiştirmek için ayarlandığı halde, bu sefer kısa devre yaptık. Bırakın kendi işimizi yapmayı, biz aşınmaya başladık… Bu kadar aciz olduğumu böyle öğrenmem şart mıydı? her şeyi sınav gibi düşünürüm, galiba çaktık bundan. İyi hazırlanmış olsak da, soruların kimi çok kazık çıktı, kimine de düşündüğüm gibi cevap veremiyorum, yapmam gerekenin o olduğu halde onu gösteremiyorum… Allah’ım karar merci her zaman sensin. Süreli zevkim için süresiz acı çekmesini istemiyorum onun, karşılığı neyse bunun razıyım. Canımsa zaten acı çekeceğini bilmek yaşarken cehennem azabı yaşatır, al. (nasıl olması gerektiğini zaten biliyorsun) sadece benle ilgili ne varsa onun azabının kalkması için kabul ederim her şeyi… Keşke daha az güzel olsaydın, sana daha az aşık olsaydım, sana daha az bağlansaydım,… Ama işte biraz mutlu olman için her şeyi yaparım, gün olur deli bir pandalık bile yaparım… Keşke sen de benim dediklerimi biraz düşünmeyi kabul etseydin, diğerlerinden farklı görseydin. Beni değil söylediklerimi, düşüncelerimi farklı kabul etseydin de, biraz da olsa düşünseydin onlar hakkında… ama suçlu varsa eğer o sen değilsin onu da biliyorum. Sen hiç suçlu olamazsın ki? Senin yanlışının suçunun olmasını kabul edemem, sanki camdan vazoyu kırılmasın diye sarsmamak ister gibi… her şeyden geçtim, keşke bir mucize hakkım olsaydı, karşılığı ne olursa olsun. Tek isteyeceğim şeyin ne olduğu konusunda hiç şüpheye bile düşmezdim… Keşke ya böyle hissetmeseydim ya da böyle olmasaydı… Hz. Ebubekir’in duasını gerçekten de anlayabiliyorum şimdi. O tüm insanlar için demiş ben biri için diyorum arada ki farkımız işte… Hiç değilse yükünün birazını alabilseydim, sonsuzlukta… Keşke daha farklı olsaydı………

Benzer Konular
Konu	Konu Yazarı	Forum	Cevaplar	Son Mesaj
Kuran'da mucize yoktur	Bilim	Arşiv	345	19-08-07 00:15
Mucize	roadrunner	Arşiv	30	22-10-05 17:24

17-06-07, 15:21	#4
babayanlı Forumdan Uzaklaştırılmış Giriş Tarihi: Jun 2007 Mesajlar: 113	İçimden hiçbirşey yazmak gelmiyor; ama birşeyler de söylemem lazım yoksa delirecem. Olmuyor işte, bir türlü o mucize gerçekleşmiyor. Tamam ben de hemen şimdi olmasını beklemiyorum ama niye sanki hiç bir şey olmuyor. en ufak bir değişim bile görmüyorum ki...... Napayım diye düşünüyorum bazen... Yaşamak falan boş işler bunlar, kestirmeden her şeyi halledelim mi acaba? ama ben kimse tarafından kullanılmak istemiyorum, hiç kimse ve hiçbirşey hem de. Şimdi o kullanıyor, üstelik farkında olduğum halde, bildiğim halde razı oluyorum buna, sesimi çıkartmıyorum. Hatta belki hoşuma bile gidiyor biraz... Ona kullanılıyorum da niye başkasına başka birşeye kullanılmayı kabul etmek istemiyorum. Ne fark var ki arada... İkisi de yanlış sonunda ama buna karşı sesim çıkmıyor işte... Allah'ım olağanüstü şeylere hiç inanmadım ben. Sır kapılarıymış, kalp gözleriymiş hepsi de saçma bunların ama şimdi mucize bekliyorum, hem de karşılığında canımı verecek kadar istiyorum bunu. Sonunda benimki istek gerçekleşir mi gerçekleşmez mi bilemem; herşeye gücü yeten sensin. Allah'ım karşılığında canımı al istersen ama mucizeyi gözümle göreyim, gerçekleşsin. Rahata bir ereyim......

Şimdi Bu Konuyu Görüntüleyenler: 1 (0 üye ve 1 misafir)

Konu Araçları
Printer Çıktısını Göster Sayfayı Emaille Yolla

Mucize Beklemek....

konusu ne, nedir, nasıl, kim, kimdir, nasıldır? - Öykü - Deneme Çalışmalarınız...