Tanrı; Evreni, İnsanları Neden Yarattı ?

[barış]

Arkadaşlar soruyu felsefi düzlemde tartışalım.
Kimse kimseye laf sokmadan herkes kendi düşüncesini bizlere yakışacak uslupda söylerse sevinirim.

[T.K]

İnsanı ibadullah ( Allah'a ibadet eden ; Allah kulu ) olarak kılmış ve onu Rabb'ine kulluk yapsın diye var etmiştir ; evreniyse insan için . . .
Tabii bu 'insan için' kavramının dışında önemli bir şey daha var : Var olan her olgunun , taşın , toprağın , yıldızın . . . Rabb'i zikretmesi ; bu bağlamda , herşeyi O'na ibadet etsin , O'nu zikretsin diye yaratmıştır -kanımca va acziyetimle- diyebilirim belki . . .
Fakat insan sapınçların gölgesinde ve gönencinde tutsak kalabilen bir yapıda olduğundan bunu zaman zaman anımsayıp zaman zaman hafızanın unutkan ve savurgan benliğine hediye etmektedir . . . .

[scribo]

Aslında bu konu uzun ve kesin bir cevabı olmayan bir konu. Ancak asıl soru insanın ne için yaratıdığından ziyade ne yapması için yaratıldığıdır. Birgün canı sıkılan Allah, insanı yaratma kararı almamıştır elbet. Şöyle denilebilir tatmin ederse: Allah, insanı kendi güzelliğini ve iyiliğini tecelli ettirmek için yaratmıştır. Ayrıca Allah'ın kimsenin kulluğuna ihtiyacı yoktur. İbadet insanın kendisi için gereklidir.

[özedönüş]

mitoloji-efsaneler bölümünde bu konuya yakın 4-5 başlık var.Tanrı gibi efsanevi bir konuyu saygıdeğer felsefe bilimi içinde anlatmayı becerebilmek zor olsa gerek...

[ABCDE]

Soru bu sekilde sorulursa muhatabiniz bizler degiliz süphesiz...

[nihilost]

Sayın barış akar şöyle demiş:

Arkadaşlar soruyu felsefi düzlemde tartışalım.
Kimse kimseye laf sokmadan herkes kendi düşüncesini bizlere yakışacak uslupda söylerse sevinirim.

bu evrenin yaratıCısı olup olmadığını bilmeden bu sorunun sorulması.....?????
ama şöyle diyebilirim herşey evrenin kendi devinimidir..
saygılar

[buddub]

Evrenin yaratıcısı olup olmadığını bilmeden demişsiniz ve sonrada bildiğiniz herşey evrenin kendi devinimidir demişsiniz. Bir şeyi biliyorsunuz bir şeyide bilmiyorsunuz. Ben hiçbirşey bilmiyorum. Nasıl bir kesinliktirki bu birşeyi bildiğimizi söyleyebiliyoruz? Egomu bu özetle? Ben bilirimmi?
not: kim doğru ve-veya yanlışı sorgulamıyorum kişisel almayın lütfen sadece bilmek isteyen biriyim.

[Lumbstatc]

Sayın T.K şöyle demiş:

İnsanı ibadullah ( Allah'a ibadet eden ; Allah kulu ) olarak kılmış ve onu Rabb'ine kulluk yapsın diye var etmiştir ; evreniyse insan için . . .
Tabii bu 'insan için' kavramının dışında önemli bir şey daha var : Var olan her olgunun , taşın , toprağın , yıldızın . . . Rabb'i zikretmesi ; bu bağlamda , herşeyi O'na ibadet etsin , O'nu zikretsin diye yaratmıştır -kanımca va acziyetimle- diyebilirim belki . . .
Fakat insan sapınçların gölgesinde ve gönencinde tutsak kalabilen bir yapıda olduğundan bunu zaman zaman anımsayıp zaman zaman hafızanın unutkan ve savurgan benliğine hediye etmektedir . . . .

Aslında bu konu uzun ve kesin bir cevabı olmayan bir konu. Ancak asıl soru insanın ne için yaratıdığından ziyade ne yapması için yaratıldığıdır. Birgün canı sıkılan Allah, insanı yaratma kararı almamıştır elbet. Şöyle denilebilir tatmin ederse: Allah, insanı kendi güzelliğini ve iyiliğini tecelli ettirmek için yaratmıştır. Ayrıca Allah'ın kimsenin kulluğuna ihtiyacı yoktur. İbadet insanın kendisi için gereklidir

Öncelikle ilk konuya cevap vermem gerekirse insanı kendine ibadet etsin diye yarattıysa bence bu bir varlığın egoistliğini kendini beğenmişliğini gösterir. Herşeyi kendine kul yapmak kendini beğenmişliğin sonucu diye düşünüyorum.

İkinci konuya cevap vermem gerekirse güzelliğini tecelli etmek için insanları dünyayı mahvedeceğini (hani herşeyi bilir ya) bile bile göndermek bir sorumsuzluğun eseridir. Sizleri bu çelişkilerle baş başa bırakıyorum.

[özedönüş]

Sayın Lumbstatc şöyle demiş:

Öncelikle ilk konuya cevap vermem gerekirse insanı kendine ibadet etsin diye yarattıysa bence bu bir varlığın egoistliğini kendini beğenmişliğini gösterir. Herşeyi kendine kul yapmak kendini beğenmişliğin sonucu diye düşünüyorum.

İkinci konuya cevap vermem gerekirse güzelliğini tecelli etmek için insanları dünyayı mahvedeceğini (hani herşeyi bilir ya) bile bile göndermek bir sorumsuzluğun eseridir. Sizleri bu çelişkilerle baş başa bırakıyorum.

Sayın Lumbstatc

Bizler neden Tanrı kavramını neden bir türlü insan kavramından ayrı tutamıyoruz acaba..Tanrı ve insanın söylemleri aynı şekilde değerlendirilir mi?

Bence değerlendirilemez. Çünkü Tanrısal özellikler ile insansal özellikler ayrıdır. Mesela insan muhtac bir varlıktır onun illa da benim için şunları yapın demesi bir ihtiyacındandır ve ihtiyaçlarını gidermeye yöneliktir. Hâlbuki Allah için Samet diye bir sıfat vardır ki bu Onun için hiçbir şeye(kendisine kulluk edilme de dâhil)muhtaç olmadığını gösterir. Samet bir varlık eğer ibadete teşvik ediyorsa bu onun acizliği ve egosunu tatmin etmeye yönelik değil muhatabının buna muhtaç olmasından dolayıdır..Çünkü insanın beden dünyası nasıl yeme ve içme gibi durumlara muhtaç ise vicdan dünyası da ibadete muhtactır. Kaldı ki ibadet etsinler diye yarattım diyen ayetten hemen sonra buna işaret eder
Ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk etsinler diye yarattım.. Ben, onlardan bir rızık istemiyorum. Bana yedirmelerini de istemiyorum.(Zariyat 56-57)

İkinci konuya gelince:

İlahi irade insan türünün bu özellikte yaratılmasını uygun bulmuştur.Kötülük dürtülerini de vermiş iyilik yapınca arınacağı iyilik dürtüsünü de..Çünkü insan ancak bu şekilde kendisini gerçekleştirmektedir.Dünyada yaşanan zulümlerin yeri kim bilir evrenin başka boyutlarında neresidir…Tanrısal iradenin hem kötü hem de iyi insanı irade etmesi ama iyi olmaları istemesi hepsi varlık boyutlarında olgunluğa giden birer basamaklardır

[melnur]

Tanrı; evreni ve insanları neden yarattı? diye sorulduğunda Tanrı'nın varlığının kabul edilmiş olması gerekiyor. Felsefe boyutunda tartışılması herşeyden önce Tanrı'nın "varlığını" da içerir. Tanrı'yı bir kabul haline getirdiğimizde ondan sonra ne söylenirse söylensin söylenen herşey de bir kabul haline gelir. Her ne kadar Sn.Özedönüş inanç denildiğinde tepki gösteriyor ve dolaylı yoldan da olsa bilim ve bilmek kavramlarıyla ilişkilendirmeye çalışıyorsa da, Tanrı ve ona ilişkin söylenen her şey bir inanç olmaktan öteye gitmez.

Felsefe ve din bir anlama biçimidir. Bilimin gelişmediği dönemlerde de etkin olduğu söylenebilir. Ama bilimin ortaya çıkması ve olağanüstü gelişimi anlama çabasını "güvenilir bilgi" üzerinde yoğunlaştırmıştır. Bilimin ve bilimsel yöntemin sınamasıundan geçmeyen hiç bir açıklama doğru ve gerçek olarak nitelenemez. Hele din kitaplarından alıntılar yapılarak bir konunun açıklandığı iddiasında bulunmak, çağın anlayışından uzaklaşmak demektir.

Hem bilim denilecek, hem bilimsel bilginin önemsendiği söylenecek, sonra dinsel anlayışlarla herhangi bir konunun açıklamasına girişilecek. Bilim ve bilimsel yöntemin önemi nerde yatıyor o zaman?