Paranın Dini, İmanı, Milliyeti ve İdeolojisi...

[Kaan ÖNAL]

Bize hep bu öğretildi... "Paranın dini, imanı, milliyeti, ideolojisi olmaz."
Buna inanmamız istendi. Yani para nerden gelirse gelsin, adresi, sebebi araştırılmamalı, kağıt görünümlü bu değişim aracına yüklenen görevler sorgulanmamalı idi...

Şimdi bakalım gerçekten böyle mi? Paraya verilmek istenen bu masum görüntünün altında neler var?

Şunu açıkça belirtmeliyiz ki paranın, dini de, imanı da, milliyeti de, hatta görevi ve ideolojisi de vardır. Çünkü paranın sahiplerinin dini, imanı, milliyeti, görevi ve ideolojisi vardır. Para başı boş, amaçsız bir kavram değildir. Onu yöneten sahipleri tarafından gayet bilinçli, hesaplı kitaplı hareket ettirilen para, dünya üzerindeki güç ve iktidar mücadelesinin en önemli aracıdır.

Son dönemde ülkemize gelen paranın, kaynaklarına ve geliş amaçlarına baktıktığımızda , hükümetimizin "Ne olursa olsun gelsin" felsefesinin, ülkemizi nasıl sömürgeleştirdiğini, bayraksız, askersiz işgal edilmesine zemin hazırladığını görüyor ve kaygı ile karşılıyoruz.

AB'ne dahil olan ülkeleri inceleyecek olursak, yabancı sermayeli bankaların, o ülkedeki toplam bankaların %20'sini geçmediğini görürüz. Ülkemizde bu rakkam %40'ları geçmiş çok yakında %60'lar seviyesine ulaşacaktır.

Milliyetçi olmakla övünen kimliğimizi tekrar sorgulamalı, sözde slogan milliyetçiliğini bırakıp, yaşadığımız yüzyılda iktisadi milliyetçiliği, geç kalmakla beraber siyasi litaratürümüze derhal almalıyız.

Fransızlar, hiçbir stratejik önemi olmayan, süt ve süt ürünleri firması DANONE'yi birbaşka AB ülkesine sattırmamışlardır. Bunun sebebi, kendilerine ait çok önemli bir büyük ekonomik değeri, başka bir ülkeye sattırmayıp ve bu politikayı her alanda uygulayıp, kendi ekonomik yapılarına, başka ülkelerin ve ekonomilerin hakim olmalarını engelemektir.

Artık çağımızda ekonomik bağlılıktan daha önemli bir "Statejik Önem" varmıdır ?

Yine Fransızlar ülkesinin ihtiyaçlarını dışardan temin ederken, daha ucuz olsa dahi, hiçbir ülkeden ihtiyacın %10'dan fazlasını almamaktadır. Sebebi o ülkeye ekonomik karşı bağımlılığa girmeyi istememeleridir. Eğer o tedarikçi ülke ile bir sorun olursa ihtiyacının sadece %10'u etkilenecek bu durum da ekonomiyi sarsmayacaktır.

Dış politikada, "Aman ekonomi sarsılır" diyerek milli menfaatlerimizden, politikalarımızdan, kırmızı çizgilerimizden uzaklaşıp, elimiz kolumuz bağlı, batılıları ve piyasaları rahatsız etmeyecek kararlar aldığımız anları hatırlarsak, paranın dini, imanı, milliyeti ideolojisi var mı yok mu daha iyi anlarız...

Kaan ÖNAL