Keşkesiz yaşamlara

[Türesin]

Haydi......

Haydi herşeyi bir kenara bırak.Kapat gözlerini ve bütün "Keşke"'lerinizle yüzleşin bugün.Hayatın sana küstüğü anları düşün ve onlara sebeb olan "Keşke" 'lerini...Haydi yüzleş ! Yüzleş ki;her "Keşke" yi bir "İyi ki" 'yle sıvayabilesin.Yüzleş ki;yarın " Yarın ben yeniden doğdum !"diyebilesin.

Hayatın senden aldıklarını...Senin ondan çaldıklarını...Her şeyden öte yaşadıklarını düşün.Her "Keşke" nin yerine bir "İyi ki" koy.Haydi tart ve düşün,"Hangisi ağır ?" diye.Ne çok şey almıştır zaman ve ne çok şeyi tüketmiştir farkına varmadan.İnsan en çok kaybettiği değerler için ağlar ve en çok yitik zamanlarda bıraktığımız "Keşke " leri yaşarız ömrümüzde.Ne çoktur dilimizdeki yeri,ne çok anlam saklarız bu tek kelimede,ne büyük bir sırdır yüreğimizde son nefese kadar taşımamız gereken.

Peki ya," iyi ki " saklamak zorunda olmadığımız en karanlık gecede bile bize ışık olan,herkesle paylaştığımız kaç tane " iyi ki " var hayatımızda.Sen her gece mumlar yakarsın ve ağlarsın en saf yanınla.Ama "Keşke" ler yapışır yakana.Bir tünel olmalıdır hayatın karanlığında,ışığa uzanan bir dehliz.Ne kadar yakındır oysa beklenen ışık.Görürsün ama yaklaştıkça kaybolur hayattaki "Keşke" lerin gölgesinde.Bütün renkler yitirir anlamını,bütün anlamlar kaybolur.Kendini en mutlu hissettiğin anda bile bir " keşke" çıkar karşına;seni mutsuzluğa sürükleyen...Muhtevası " iyi ki " olan hiç bir "keşke" yoktur.Haydi herşeyi bir kenara bırak.Bütün "keşke"lerin karşısına bir "iyi ki" koy...

Kapat gözlerini... Ve düşün..." Keşke" ler üfürmeyle,"iyi ki" ler yumrukla yıkılır;Unutma ! Haydi " iyi ki" askerlerinle bir ordu kur kendine.Bütün " keşke" lere savaş aç.Pusuya düşür onları.Denizden geçemiyorsan,karadan yürüt gemilerini.Kavgada namertlik yoktur,unutma.Varsın senin için kalleş desinler.Sırtından kurşunla onları.Sonra bir darağacı kur yüreğinde,geri kalan bütün "keşke" lerini idamla yargıla ve as.Yürü ardına bakmadan başın dik olsun,muhteşem bir komutan edasıyla yürü.Adımların hiç tereddüt etmesin "iyi ki" lere giderken." Zorbalar görünüşte galiptir " (Abraham Lincoln ) unutma.Çünkü keşkeler yok artık.Yokuş yok.Viraj yok.Artık ömrünün her karesini dilediğin renge boyayabileceğin bir yol var önünde .Hep " iyi ki " lere uzanan,hep "iyi"lerin olduğu.Boya,dilediğince boya.Her umut ayrı bir renk,her hayal ayrı bir desendir avuçlarında,unutma.

Hayat bir düş değildir.Hangi rüyayı görmek istiyorsan onu hayal edersin ve kapatırsın gözlerini.Bırak hayat bütün "keşke " yapraklarını döksün takviminden.Dünün hükmü dünde kalmıştır çünkü.Tek kural vardır hayatta;DÜŞÜN İNAN BAŞAR.Haydi herşeyi bir kenara bırak.Bir mum yak.Birleştir kirpiklerini ve yeniden öğret gözlerine "iyi ki " leri görmeyi.Eline bir sözlük al;önce KEŞ,sonra İYİ kelimelerinin anlamına bak.Haydi karar ver.Hangisi daha hoş geliyorsa kulağına,yarın sabah onları kat hayatına.Olur mu ?

( Nedim Saatçioğlu. Genç beyin dergisi sayı 42 )

Keşkeleri olmayan bir hayat neredeyse imkansız,herbirimizin hayatında yaptığımız hatalar vardır.Çoğumuz bunlara tecrübelerimiz olarak bakarız.Bütün mesele hayatımız da tecrübe denilen olayların sık sık tekrarlanmaması.Hata yapmadan da öğrenilmiyor ki hayat.Mesele hataların çokluğunda değil,aynı hataların tekrarlanması bezdirir bizleri.Artık Amerika'da hatalara da ödül veriliyor,başkalarının aynı hatayı yapmaması adına.Mühim olan hatalardan ders çıkarabilmek ve tekrarlamamak.Eylemlerimizden sorumluluk aldığımızda " keşke" lerimizde azalır.Başkalarını sorumlu tutmak yerine kendimizi sorumlu tuttuğumuzda,ders alma becerilerimizde artar ve hatalarımızın tekrarı da gittikçe azalır.

YOLUN BAŞINDAYKEN IŞIĞI GÖRMEK HAYLİ ZORDUR.İLERLEMEKSE CESARET İSTER.KARARI VERECEK OLAN SENSİN:OLDUĞUN YERDE KARANLIKTA DURMAKMI,YOKSA İLERLEYİP IŞIĞI BULMAK MI ?

Hepinize saygı ve hürmetlerimle.

Sayın Türesin,
Yazınız çok güzel teşekkür ederim. Hayatta keşkesiz insan yoktur ama çoğu zaman derste almıyoruz. belkide yapmak istemiyoruz.Ah içimizdeki perdeleri aralamayı becerebilsek güneş bizimde içimize doğacak.Bence ışığı bulmak bir yerde kolay ama o ışığı söndürmeden elimizde tutabilmek zor.Keşkelerimizi boyasakta duvarıda yıksak yok edemeyiz bence. Ohep içimizde dönüşü olmayan çıkmaz sokak oluyor.

Saygılar.