Robotlar

[sedat sencan]

İ.Asimov’un kitaplarını okuyanlar bilir.
Bazı roman kişileri arasında robotlar da vardı.
Bunlardan bir tanesinin adı Daneel Olivaw’dır.
D.Olivaw’ı insandan ayırt etmek olanaksızdı.
Davranışı,konuşması,gülmesi,espri yapması hep insan gibiydi.
Hatta terliyordu.Yemek bile yiyordu.
Tabii ki yediği yemekler robotun içindeki bir depoda toplanıyordu.
Kısacası o ,diğer insanlar gibiydi.
*****************
Ama bu robotun bir tek eksiği vardı: Duygu.
Gülerken yüzünün şekli gülüş konumuna geçiyordu.
Ama gülen bir insanın neşeli ruhunu yansıtamıyordu.
Üzüldüğünü söylerken yüzü üzgün bir ifadeye dönüşüyordu.
Ama üzülen bir insanın elem hissini duymuyordu.
Yakını ölen bir kişinin mahvolduğunu görüyordu.
Ama o kişinin feryat dolu hislerini bilmiyordu.
Gözyaşları,sadece mekanik bir oluşumdu.
Kısacası duygudan yoksun olarak imal edilmiş bir ürün idi.
*****************
Onun açısından her olay katı bir mantık zinciridir.
Hislenmek,pozitronik beyninde yer alan lugatin bir kelimesinden ibaretti.
Buna benzer diğer bir kişiye yazarın Robotlar adlı kitabında rastlıyoruz.
Stephen Byerley, savcılıktan belediye başkanlığına dek yükselmiştir.
Politika alanındaki kişiler onun bir robot olduğundan son derece emindirler.
Ancak bunu bir türlü ispatlayamazlar.
Hatta İ.Asimov öyküsünde okuyucuya kesin bir sonuç vermez.
Ama gene de onun bir robot olduğunu söyleyebiliriz.
*****************
Elbette bütün bunlar İ.Asimov’un kurgusu.
Ben bu romanlardan çok mu etkilendim acaba?
Herhalde öyle.
Çünkü hayatımın bir çok döneminde bunu yaşadım.
Etrafımızda hiç mi duygusuz insan yok?
Üzüntüleri veya gülüşleri yapmacık olan kişileri bilmiyor muyuz?
Ben bu gibilere bol miktarda şahit olmuşumdur.
Hem de artık bu tipleri neredeyse olağan saymışımdır.
Bu nedenle bazı kişileri görünce:
--‘İşte bir robot daha’
Derim.

[anibal]

>>> Kısacası duygudan yoksun olarak imal edilmiş bir ürün idi.

Şu anki gelişmeler gösteriyor ki, geleceğin robotlarının öyle olması gerekmiyor..

Gelecekte -yapılırsa- robotlar aynen insan gibi düşünen ve duygulara sahip olacaklar.. Yapılırsa derken, teknolojik olarak ihtimal dahilinde olacaktır ama pratiğe dökülecek midir? Piyasa buna talep gösterecek midir?

Asimov temel yanlışı şurda.. Robotlar, robot olmaları için üretilirler.. Bir boya robotunun yaratıcılık sergileyip arabayı alaca bulaca boyaması istenmez.. Ondan istenen X miktar boya, Y miktar zaman, Z miktar enerji kullanarak işi bitirmesidir. Böylece bütçe, maliyet analizi vs. işleri doğru düzgün yürür ve para kazanmak kolaylaşır..

Bugün piyasanın duyguları olan robotlara ihtiyacı yoktur. Gelecekte de olacağını sanmıyorum.. Çünkü, duygusallık icabı olan işlerde, insanlar robotlardan daha ucuz olacaklardır her zaman..

[hebun]

Bu piyasacı ekonominin sonsuza kadar ayakta kalacağını varsayarsak tabi...