Öldürmeyen acı güçlendirir mi?

[yüreğimdesin]

Yanılmıyorsam Nıetzsche'nin bir sözüydü ve üzerine o kadar düşündüm ki bu sözün,sonunda yaşadıklarım da gösterdi ki; evet öldürmeyen acı güçlendiriyor,bir nevi acılara bagışıklık kazanıyor insan acıları tattıkça,bir dag oluveriyor acıların önünde ve en yıkıcı acılarda bile sarsılmıyor,sapasaglam...
Sizce de öyle mi,sizi de öldürmeyen ama gücünüze güç,direnç katan acılar oldu mu hayatınızda,merak ediyorum.

[Alp_aslan]

Olmaz mı...!
Zaten bir insan kendine gelen kötü olaylardan sonra güçleniyor, bir nevi direnci artıyor ve daha büyük acılara yelken açabiliyor.

[lachesis]

Sayın benimbenim şöyle demiş:

Yanılmıyorsam Nıetzsche'nin bir sözüydü ve üzerine o kadar düşündüm ki bu sözün,sonunda yaşadıklarım da gösterdi ki; evet öldürmeyen acı güçlendiriyor,bir nevi acılara bagışıklık kazanıyor insan acıları tattıkça,bir dag oluveriyor acıların önünde ve en yıkıcı acılarda bile sarsılmıyor,sapasaglam...
Sizce de öyle mi,sizi de öldürmeyen ama gücünüze güç,direnç katan acılar oldu mu hayatınızda,merak ediyorum.

Evet Nietzsche'nin sözüdür "beni ödürmeyen şey beni güçlendirir". Acılar insanı güçlendirir, katlanmak zorunda kalırız ve bakarız ki hala hayattayız. Ama onca acı da, insanı nasıl eksik bırakır, nasıl içimize yer eder, hatta bazen duygularımızı bile yitirmemize sebep olur. O kadar acıdan sonra güçlensek bile, o güç bize ne kadar yarar sağlar.

[charon]

Sayın lachesis şöyle demiş:

Evet Nietzsche'nin sözüdür "beni ödürmeyen şey beni güçlendirir". Acılar insanı güçlendirir, katlanmak zorunda kalırız ve bakarız ki hala hayattayız. Ama onca acı da, insanı nasıl eksik bırakır, nasıl içimize yer eder, hatta bazen duygularımızı bile yitirmemize sebep olur. O kadar acıdan sonra güçlensek bile, o güç bize ne kadar yarar sağlar.

Size katılıyorum Sn.Lachesis;
Evet belki güçleneceğiz ama sonra hayata dönüpte,bizim için yeni mutluluklar yeşermesini nasıl umut edeceğiz..
Sanırım çekilen büyük acılar asla unutulmuyor,bir ameliyat izi gibi.Sürekli aklımıza gelmıyor belki ama gördüğümüzde,dokunduğumuzda hala o iz üzerindeki hissisliği hissedebiliyor insan.Belki de sadece o anda birsürü görüntü geliyor insanın gözüne.Birbirini tamamlamayan,zaman sırası izlemeyen ama kesinlikle bulanık olmayan görüntüler.O görüntülerin içinde kafası tamamen bulanık kendimiz.

[lachesis]

Sayın charon şöyle demiş:

Size katılıyorum Sn.Lachesis;
Evet belki güçleneceğiz ama sonra hayata dönüpte,bizim için yeni mutluluklar yeşermesini nasıl umut edeceğiz..
Sanırım çekilen büyük acılar asla unutulmuyor,bir ameliyat izi gibi.Sürekli aklımıza gelmıyor belki ama gördüğümüzde,dokunduğumuzda hala o iz üzerindeki hissisliği hissedebiliyor insan.Belki de sadece o anda birsürü görüntü geliyor insanın gözüne.Birbirini tamamlamayan,zaman sırası izlemeyen ama kesinlikle bulanık olmayan görüntüler.O görüntülerin içinde kafası tamamen bulanık kendimiz.

Acılar umutlarımızı da yitirmemize neden oluyor belki de. "umut en son kötülüktür; çünkü işkenceyi uzatır" diyen de Nietzschedir yine.

[yüreğimdesin]

Sn lachesis,charon aynı görüşte yani özet olarak acılar bedeni öldürmesede ruhu köreltip,yaşam aşkını ödürüyor diyorlar,bilemiyorum hayatta ne tür acılar yaşadınız yada bunların dozajı ne idi ama inanın acılarla karşılaşıncaya dek hep çok duygusal oldugumdan kaldıramam,yıkılırım derdim ama hiç ummadıgım anda öyle dayanılmaz acı bir olay yaşadım ki hayatım altüst oldu,içimdeki o yaşama hırsından mıdır bilmiyorum ama asla pes etmedim asla,asla söndürmedim içimdeki umut ateşini,daha bir gayret daha bir hırs ve istekle yaşadım günlerimi,hayata inat,olanlara inat,yenilmek ,yıkılmak kelimesi dahi agır geldi bana,o yaşıma kadar hep hayatın gülen çocuguydum ama bir an geldi ,herşeyi aldı ve gitti, o saatten sonra gözümdeki bir damla yaşı bile görmemeliydi kimseler,görmediler de.Şimdilerde ise her şey istediğim gibi,hayat düzene girdi,kaybettiklerimle yaşamaya alıştım,sıfırdan kurdum düzenimi ve bana biraz da gurur veriyor bu,yıkılacak mı zannetti ki hayat beni; ASLAAA...
Kendisini sevmesemde bir şarkısı var Ebru Gündeşin''hayat kadere inat seni sil baştan yaşayacağım,ahdım olsun''

[nazeninane]

Hayatında acı çekmemiş insan var mıdır acaba?Mümkün değil..Bende kendi çapımda acılar çektim,ölmedim ama ölmeyi istedim.Allah ın yardımıyla bunları atlattım ama hala hafızamda o günleri düşündüğümde benzer bi sıkıntıyı duyuyorum.Rabbim daha beteriyle imtihan etmesin.Ama şunu öğrendim ki her sıkıntının ardından bir ferahlık geliyor.Bu ümitle yaşarsak gerçekten bir zaman sonra sabrımızın meyvelerini alıyoruz..

[oguzoglu]

Sayın yüreğimdesin şöyle demiş:

Yanılmıyorsam Nıetzsche'nin bir sözüydü ve üzerine o kadar düşündüm ki bu sözün,sonunda yaşadıklarım da gösterdi ki; evet öldürmeyen acı güçlendiriyor,bir nevi acılara bagışıklık kazanıyor insan acıları tattıkça,bir dag oluveriyor acıların önünde ve en yıkıcı acılarda bile sarsılmıyor,sapasaglam...
Sizce de öyle mi,sizi de öldürmeyen ama gücünüze güç,direnç katan acılar oldu mu hayatınızda,merak ediyorum.

Beni öldürmeyen acı güçlendirir... Ölümler, ayrılıklar, kayıplar...