Bir bahar hikayesi...

[Antioksidan]

Evet arkadaşlar bu hikayenin devamını hep birlikte getirip bir sonuca ulaştırıyoruz.

------

Genç adam, parkta oturuyordu sessizce. Düşünceli olduğu gözlerinden belliydi...

[ibra]

Bu elindeki zarfı ne yapacaktı. Saatler geçmişti parka geleli ancak hala karar verememişti bu elindek zarfın kaderine. Bu görev ona verilmişmiydi yani seçilmişmiydi yoksa, o mu bu görevi seçmişti yani, zarf mı seçilmişti...

[Antioksidan]

Bu konu epeydir kafasını kurcalıyordu. Sanki son günlerde çevresindeki insanlar, olaylar, yerler bir başka olmuştu. En azından ona öyle geliyordu. Derken, parkın biraz ilerisinde siyah renkli bir araba durdu....

[solfej]

evet oydu... zarfı açarken bile düşündüğü oydu... ve şimdi tam karşısında duruyordu...

Ne yapacağını bilemedi. Elleri titremeye başladı. Gözlerine inanamıyordu. Acaba hayal mi görüyorum diye sordu kendisine!..

Ama hayır!...

Hayal değil gerçekten O'ydu!..

Ne diyeceğini bilemiyordu. Bir şeyler söylemek için ağzını açtı ama kelimeler gırtlağına tıkandı, ses çıkmadı.

[ilker]

Ve Koca göbekli ihtiyar indi o son model arabadan ve işaret parmağını dudağına götürerek
sus dedi
konuşma sakın.
Bu sana verilen....

[Buræk]

Bu sana verilen zarf, sadece bir zarf değil, senin hayatını simgeliyor..
Evet, doğru tahmin ettin Ahmet..
Seçilen kişi sendin, ve şu anda elinde tuttuğun zarf, ve okudukların senin hayatının sadece kısa bir özeti.
Biz sadece bu zarfı bilseydik ben burada, seninle konuşuyor olmazdım..
Bizim bildiklerimizi, belki sen bile unuttun Ahmet..
Beni takip et.

Ahmet ve koca göbekli ihtiyar adam, son model siyah arabaya gittiler.
Arka koltuğa oturdular.
Ahmet afallamıştı.
Seçilen kişi bensem, mesajlarda bahsettikleri kimdi?!..
Kafası iyice karışmış bir halde koca göbekli ihtiyar adam'a baktı.
Adam arabaya bindiğinden beri hiç konuşmuyordu.
Üzerinde ona en az bir beden dar gelen bir takım elbise vardı.
Siyah ceket,siyah pantolon,beyaz gömlek..
Ama Ahmet o ana kadar farketmediği bir detayı fark ettiğinde adeta dehşete kapıldı.
Adamın bordo kravatının üzerindeki işaret!..
Bir daire içinde ufak pagan sembolleri ile beraber E.F harflerinin sarı işlemesi.
Ve altında bir yazı.
Okunmuyordu.
Ters yazı ile yazılmış olmalı diye düşündü Ahmet.
Biraz daha dikkat edince yazıyı düzden okuyabilmişti.
Ahmet kendine engel olamadı ve fısıltıyla:

-Ekutasia!..

[ilker]

Birden koca göbekli adam irkildi. Ahmet'in gözlerin içine uzun uzun bakarak ;

"İşte bu yüzden seçilmiş birisin, bu sana verilen bir anahtardır. Kapıyı açmak önce anahtarda değil beyninde başlar."

Diye mırıldanırken Ahmet şaşkın şakın Mithat Bey'in gözlerine bakmaya devam ediyordu.

[Buræk]

Ahmet gözlerini Mithat Beyinkilerden yine o kravata ve üzerindeki sembole çevirdi..

Ardından uzun ve derin bir sessizlik oldu, bu sırada Ahmet karmaşık düşünceler içerisindeydi..

Siyah renkli X5, normal bir hızda ilerliyordu.
Ahmet'in nereye gittikleri hakkında en ufak bir fikri yoktu.
Aklına gelen düşünceyle ufak bir gülümseme belirdi dudaklarında..
Durumuna baktı bir an için..
Son günlerin meşhur dizisi Kurtlar Vadisi onun yaşadıkları ile ne kadar da örtüşüyordu..
İşin ilginci Mithat Bey dizideki Mithat Bey karakteri ile birebir örtüşüyordu, yalnız yanında oturan adam biraz daha yaşlanmışa benziyordu..
Bir anda bu benzetmeyi bir yana bırakıp, düşünmesi gereken daha önemli şeyler olduğunun farkına vardı..
Araba, şehirden az da olsa uzaklaşmıştı, ve otoyol üzerinde seyahat ediyorlardı..
Ahmet düşüncelerini biraz toparladıktan sonra, Mithat Bey'e döndü ve:

- Benden ne gibi şeyler umuyorsunuz? Neden oncaları dururken beni seçtiniz?

Mithat Bey şaşkınca :

- Bunu şu ana kadar anlamış olmanı bekliyordum.. Sen bize "o"ndan kalan tek varlıksın ve "o"nun özelliklerinin mirasçısısın..

Ahmet afallamışa benziyordu, "o" da kimdi?..

- Kimden bahsettiğiniz hakkında en ufak bir tahminim yok..

"Ve bu kişinin kravattaki sembolle ilgisinin olmamasını diliyorum!.." diye geçirdi içinden..

Mithat Bey'in telefonu titriyordu, Mithat Bey telefonu açtı ve :

- Hazine elimde, beraberiz şu anda, birazdan orada olacağız..

[Vepmastır]

Yanılıyordu...

"O"nun kravattaki sembolle alakası vardı...

"O"nun kim olduğunu öğrenmek için tek şansı vardı, Mithat Bey'le gitmek ve neler olacağını görmek...

Araba bu sırada kenara yanaştı, Mithat Bey :

- Aklında soru işaretleri varsa, hemen in. dedi.

Ahmet arabada kalmayı tercih etti, "o"nu çok merak ediyordu...