Sosyalizm'e - Komünizm'e - Neden karşısınız ?

[barış]

Bu iki düşünceye karşı olanların nedenleri nelerdir ?
Sizce eksikleri ve(ya) yanlışları ne ?

[Salvador]

Şahsen ben, "Komünizm'e karşı olmak" sözünü anlamsız buluyorum. Çünkü karşı olmamızı gerektiren herhangi bir olabilirlik ihtimali yoktur. Öncelikle insan tabiatına, sonrasında ise daha genel manada canlılar dünyasına, hatta en genel olarak da evrenin devinim yasalarına bakıldığında, sınıfsız bir toplumun ( ya da tek sınıflı) varolamayacağı kuşku götürmez bir gerçektir. Mikrokosmostan makrokosmosa kadar 'oluş' halinde olan tüm katmanların (Doğadan bir parça olarak da insan) yapısına kadar inceleyin; Kendi alanından öte hiyerarşiden başka hiçbirşey göremezsiniz.

Aşağıdaki linkte yakın bir zaman önce, konuyla alakalı olarak görüşlerimi dile getirmiştim.

Nietzsche ve Marx

[melnur]

Sayın barış akar şöyle demiş:

Bu iki düşünceye karşı olanların nedenleri nelerdir ?
Sizce eksikleri ve(ya) yanlışları ne ?

Sistem öteden beri karşı koyuş konusunda bir toplumsal dayatmada bulunduğu için karşı çıkılmaktadır. Temel öncül budur. Ancak günümüz dünyasında komünizm bir tehlike olaktan çıkmış olmasına rağmen hala bir karşı koyuş gözleniyorsa, sosyalistlerin bu karşı koyuşa donanımlı olmamasıdır. Karşıt politika üretememesidir. Sosyalizm'in ne olup ne olmadığının anlatılamamasıdır.
Bu da örgütsüzlükten kaynaklanmaktadır.

[alpagut]

komünist (anarşist komünist) olduğum için komünizme karşı diyilim, ama marksist-leninist manada bir geçiş dönemi olarak sosyalizme karşıyım.

en basit nedeni bu geçiş dönemlerini (proletarya diktatörlüğü ve sosyalizm) savunanların devlet aygıtını emekçiler adına eline alan partinin hangi toplumsal dinamiklerin gelişimiyle iktidarı bırakacaklarını açıklayacak hiçbir fikirlerinin olmaması. iktidarı elinde bulunduranın yapacağı hamleler doğal olarak bilinçli veya bilinçsiz iktidarı sürdürmeyi amaçlayacaktır. marks'ın toplumbilime en büyük katkısı insanın toplumsal varoluşunu belirlemediği, toplumsal varoluşun insanı belirlediği diyil midir? o zaman iktidar sahipleri de ne kadar iyi niyetli devirmciler olurlarsa olsunlar topluma muktedirler oalrak bakmanın ve öyle kalmanın yollarını arayacaklardır.

bir diğer mesele de tabi bu komünist ilişkilerin kurulmasına dair: bu geçiş dönemlerinin komünist ilişkilerin doğuşuna nasıl katkı sunacağı belirsiz. en iyi halde üretici güçleri daha hızlı geliştirir diyip işi toplumsal alanda değil teknoloji alanında çözmek isteyen teknolojik determinizst bir görüş var. oysa bundan binlerce yıl önce ilkel komünizm içinde yaşamıyor muıydu insanlar? o zaman komünizmi kurma meselesi teknolojik gelişimle değil, esas olarak toplumsal dönüşümle alakalıdır. o zaman biz bugünden eşitlikçi, paylaşımcı, doğrudan demokrasiye ve ortak mülkiyete dayanan ilişkileri kurmaya çalışmak zorundayız. bunları kurmakla uğraşmayı bir geçiş döneminin ardına ertelemek bunalrı hiç kurmayacağımızın garantisinden başka birşey değildir.

[Nostrum]

Bu ağacı ellerimle sallamak istesem bunu yapamam;fakat bizim görmediğimiz rüzgar,onu sarsar ve istediği tarafa eğer.Biz en çok,görünmeyen eller tarafından eğilir ve yoğruluruz.

Dağdaki ağaç üzerine

Böyle buyurdu Zerdüşt

Marx'ın iktisadi haklılığının yanısıra insandaki ubermansch(insanüstü) ve decadence gibi kavramların da manevi haklılığı var.Tabi bu duruma hangi psikanalizle baktığınıza göre değişir.

Dünya Marx ve Nietzsche'nin bir çatışmasıdır.

[vatanım]

Bir ideoloji ekonomik yapının nasıl işlemesi gerektiğini,devletin ekonomideki yerini,toplumsal yapının huzurlu bir şekilde sürdürülmesini açıklamalıyken sosyalizm inanç boyutuna da karışıyor.Halkın değerlerinin sadece ona karşı kullanılan boş şeyler olduğunu söylüyor.Ben sosyalizmin inanç ve kültür alanına karışmasına karşıyım.

Bir diğer durum da bu ideoloji köle gibi çalıştırılmanın,yıkıcılığın,tabuların merkezi durumuna bir dönem getirilmişti.Bu olumsuzluğun da giderilmesi sol için faydalu olur.

[mevhum]

Sayın barış akar şöyle demiş:

Bu iki düşünceye karşı olanların nedenleri nelerdir ?
Sizce eksikleri ve(ya) yanlışları ne ?

Nasıl bir sorudur. Yada nasıl bir cevap bekleniyor mukabilinde? Bir kaç satırla anlatılabilecek bir meselemidir. Anladığım kadarı ile görüş değil sebep ve ayrıntılı bir savunma isteniyor. Zaten neden bu fikre intisab etmediğini varsa arzu ettiği düşüncenin içinde mevcuttur tüm bunlar. Adam ben kapitalistim diyorsa karşılaştırmak kafi. Aynı şekilde muhafazkarım yada sağcıyım diyorsa. Cevabı bilinen yada tahmin etmesi kolay bir soru bu. Genede en kısa yoldan cevap vermek gerekiyorsa. Bakarsın o kişinin intisab ettiği görüşe yada kitabına oradan çıkarırsın bu sorunun cevabını.

[maykıl]

psikolojik olarak başka rejimlerden korkuyorum cumhuriyet bana daha iyi merhametli ve sıcak geliyor aç kalsamda korkmuyorum

[mevhum]

Sayın maykıl şöyle demiş:

psikolojik olarak başka rejimlerden korkuyorum cumhuriyet bana daha iyi merhametli ve sıcak geliyor aç kalsamda korkmuyorum

Bilinç altına işlemiş insanların bu durum. Çok ta yadırganmasa gerek. Günümüzde basın yayın organlarıyla, devleti ile, kanunları ile başarmışlar bunu türk halkı üzerinde. Amiyane tabirle akıllıya kırk gün deli dersen deli olur şeklinde. Bizimkide bu hesaba benziyor. Korkuyoruz fakat işin garibi neden korktuğumuzu bilmiyoruz. Aramızda kaç kişi biliyor solu islamı yada kapitalizmi. Gördüklerimizle anlıyor ve kavrıyoruz. Peki gördüklerimiz bu kavramları yeterince karşılıyormu? Diğer devletler hakkında bilgim olmasada Türkiyede hiç bir görüşün olduğu gibi kullanıldığı kanaatini taşımıyorum. Genelde don lastiği gibi görüyoruz fikir akımları dünyayı değiştiren tezleri. Neyi nereye nasıl çektiğimiz önemli değil. Önemli olan kendi dünya görüşümüzü, doğru yanlış tezlerimizi bir şekilde karşı tarafa empoze etmek. Bunu ençok laiklik kavramında gördük onyıllardır. Solcusu, sağcısı ve müslümanı ile hepimiz laik oluverdik bu dokunulmaz zırhın altına bir taraflarımızı sokmak için. Zaten laiklik kavramıda bu kavramı oluşturan şahsiyete (şahsiyetelere) bağlı olsa gerek istenilen tarafa çekmeye müsait bir yapı olduğundan sömürdük sömüre bildiğimiz kadar. Sonuçta böyle bir kavram kargaşası doğdu. Seksenlerden doksanlardan sonra üzülerek mi söylemem gerekiyor bilmiyorum bu da kalmadı. Sanırım idare etmesinin zorluğundan olsa gerek herkesin malumu, fuzuli olan suni gündemlerle vaktimizi meşgul ettiler (ettik). Şu anda geldiğimiz nokta yukarıda arkadaştan aldığım ibare olsa gerek. Aç kalsak da bu güzel!! düzenin savunucularıyız.

[melnur]

Sayın alpagut şöyle demiş:

komünist (anarşist komünist) olduğum için komünizme karşı diyilim, ama marksist-leninist manada bir geçiş dönemi olarak sosyalizme karşıyım.

en basit nedeni bu geçiş dönemlerini (proletarya diktatörlüğü ve sosyalizm) savunanların devlet aygıtını emekçiler adına eline alan partinin hangi toplumsal dinamiklerin gelişimiyle iktidarı bırakacaklarını açıklayacak hiçbir fikirlerinin olmaması. iktidarı elinde bulunduranın yapacağı hamleler doğal olarak bilinçli veya bilinçsiz iktidarı sürdürmeyi amaçlayacaktır. marks'ın toplumbilime en büyük katkısı insanın toplumsal varoluşunu belirlemediği, toplumsal varoluşun insanı belirlediği diyil midir? o zaman iktidar sahipleri de ne kadar iyi niyetli devirmciler olurlarsa olsunlar topluma muktedirler oalrak bakmanın ve öyle kalmanın yollarını arayacaklardır.

bir diğer mesele de tabi bu komünist ilişkilerin kurulmasına dair: bu geçiş dönemlerinin komünist ilişkilerin doğuşuna nasıl katkı sunacağı belirsiz. en iyi halde üretici güçleri daha hızlı geliştirir diyip işi toplumsal alanda değil teknoloji alanında çözmek isteyen teknolojik determinizst bir görüş var. oysa bundan binlerce yıl önce ilkel komünizm içinde yaşamıyor muıydu insanlar? o zaman komünizmi kurma meselesi teknolojik gelişimle değil, esas olarak toplumsal dönüşümle alakalıdır. o zaman biz bugünden eşitlikçi, paylaşımcı, doğrudan demokrasiye ve ortak mülkiyete dayanan ilişkileri kurmaya çalışmak zorundayız. bunları kurmakla uğraşmayı bir geçiş döneminin ardına ertelemek bunalrı hiç kurmayacağımızın garantisinden başka birşey değildir.

Sosyalist devrimin olabilme koşullarıyla komünist topluma varabilme koşullarını üstüste koyduğumuzda marksizm'in sosyalist devrim olabilme koşulları söylediğiniz bir numaralı sorunu ortadan kaldırıcı niteliktedir. Marksizm kitleden kopuk bir öncü birlik olgusuna bir anlamda bu nedenle de karşı çıkar. Devrimin sanayileşmiş toplum proletaryası öncülüğünde olma gerektiği sav'ı iplerin ve denetimin işçi sınıfının kendisinde olması anlayışı üzerinedir. Başka bir yolu da yoktur bunun. Sınıfsız ve sömürüsüz bir toplum düzenine geçebilmek mutlaka bu öncül üzerine dayanmalıdır. Denetim işçilerin vekillerinde ya da temsilcilerinde olmaması gerekir. Marks'ın bu konudaki tavrı çok açık ve nettir. Dolayısıyla proleterya diktatörlüğü ya da Marks'ın ilk evre olarak tanımladığı dönem keskin bir yöneten yönetilen ayrışması göstermemelidir. Feodal toplum düzeninden kapitalizm atlanarak sosyalist düzen kurabilme çabaları yoğun bir baskı ve zorunlu, güçlü bir bürokrasi gerektireceğinden başarısızlığa uğrama potansiyeline sahiptir. Ekim devrimi dahil tüm sosyalist ülkelerin çöküşünün önemli bir nedeni de budur.

Sosyalist mülkiyet anlayışı ile feodal bir yapıyı sosyalist amaçlara uygun olarak sanayilelme ve yoğun üretim artışı hedefine kilitlemek zordur. ( Bazı önemli sosyalistler bunun imkansız olduğunu söyler.) Sanayileşme ve kalkınma olgusunun kapitalizm'in "görevi" olduğu söylenir. Gelişmiş teknoloji ve kalkınma kapitalizm tarafından gerçekleştirilecek sosyalist mülkiyet ilişkileriyle yeni toplum düzenine geçmek de komünistlerin görevi olacaktır. Feodal veya yarı feodal bir toplumda sosyalist anlayış içinde hem sanayileşmeyi gerçekleştirmek ve hem de sınıfsız topluma yol almak mümkün gözükmemektedir. Dolayısıyla devrim, devrim koşulları, sınıfsız topluma varış süreçleri çok daha netleştirilebilmeli ve bu konu öncelikle marksistler tarafından içselleştirşlerek buna yönelik politik stratejiler belirlenmelidir; diye düşünüyorum.

( Şunu eklemekte yarar var: Anarşizm'in sınıfsız topluma geçiş sürecinde önerebildiği hiç bir çözüm yoktur. Kökeninde bilimsellik yatan bir politik tavrın -başarıya ulaşabilmesi -yeni toplum düzenine geçmesi- bilimsel bir disiplin ve sabır ister. Bu biliç oluşturulmadan marksist anlamda bir sosyalizm anlayışından da söz etmek mümkün değildir.)