Mutluluk, mutluluk, mutluluk

[sesli]

Dostlar,

Pek çok kimse mutluluk peşinde koşar. Yaşamın manası pek çoğumuz için mutlu olmaktır. Etrafımızda mutlu görünen kimseler vardır. Ya da pek mutsuz görünenler...

Pekiyi de, nedir bu mutluluk? Ve neden onu arar dururuz?

Bence mutluluk denilen olguyu nerede aradığımız önem taşır. Ve bizi yanıltan da bu arayışın yönelmiş olduğu alandır...

Eğer işimiz iyi, yaşamımızda bir aksilik yoksa, parasal sorunlarımız, ya da sağlıkla ilgili dertlerimiz yoksa, kendimizi mutlu sayabilir miyiz?

Ya da, devamlı çalışmamıza karşın, takdir görmüyorsak, pek para da kazanamıyor,üstelik sağlık sorunlarıyle boğuşuyorsak, bu bizi mutsuz mu kılar?

Mutluluğu kişisel yaşamımızın çerçevesi içinde arıyorsak, pek bulacağımzı sanmıyorum...Ama tutup da, bu çerçevenin dışına çıkıp, çevremizdeki insanların daha güzel bir yaşama kavuşmasına yönelik çabalar sürdürüyorsak,
o zaman mutluluk da bizimle daima beraberdir.

Martin Lüther King diyor ki; insan kendi kısır sorunlarından sıyrılıp da, diğer insanların sorunlarını çözmeye yönelirse, işte o zaman yaşamaya başlar.

Aradığımız yer önemli çok önemli gibi geliyor...

Sevecenlikle,

[tatoprak]

Bana kalırsa insanlar artık basit olaylardan mutlu olamıyor geçim sıkıntıları insanların yaşamlarını olumsuz yönde etkilemekte.. Kişilerin beynindeki gündelik kaygılar, yarına dar belirsizlikler kafasının içindeyken tam anlamıyla mutlu olması söz konusu değildir.. Yarınları düşünmek bugünlerdeki küçük mutlulukların yaşanmasını engelliyor.. mutluluk=para olmuş.. bence çok yanlış bi eşitlik ama gerçekçiliği de yok değil.. Tabi herkes mutsuz değil mutlu olanların sayısı da hayli fazla.. Gerçi parası olup mutlu olamayan ya da parası olmayıp mutlu olanlarda var(bunlar küçük bi azınlık).. Mutsuzluğun öncelikli nedeni; yarınların düşünme, yarınlar için duyulan kaygılardır..

[ABCDE]

Feuerbach'a göre mutluluk, insanin dogal bir egilimidir. Insan dogarken mutluluk egilimi ile birlikte dogar. Iste tam bu noktada aslinda bir sorun belirir. Kisilerin bu egilimleri olmasina ragmen, mutluluk icin tuttuklari yollar birbirinden farklidir. Mutluluk egilimlerimiz ahlaka yönelir. Evrensel bir ahlak yasasinin olup olmadigi sorusuna verilecek cevaba göre mutlulugumuzu konumlandirabiliriz.

Burada mutluluk egilimini icsel faktörlermi, yoksa dissal faktörler mi belirler gibi bir sorun ile de karsi karsiya kaliriz. Bu sorunsalin cevabi, mutluluk egilimlerimizi hem icsel, hem de dissal faktörlerin belirledigi olacaktir.

[lachesis]

Sayın ABCDE şöyle demiş:

Feuerbach'a göre mutluluk, insanin dogal bir egilimidir. Insan dogarken mutluluk egilimi ile birlikte dogar. Iste tam bu noktada aslinda bir sorun belirir. Kisilerin bu egilimleri olmasina ragmen, mutluluk icin tuttuklari yollar birbirinden farklidir. Mutluluk egilimlerimiz ahlaka yönelir. Evrensel bir ahlak yasasinin olup olmadigi sorusuna verilecek cevaba göre mutlulugumuzu konumlandirabiliriz.

Burada mutluluk egilimini icsel faktörlermi, yoksa dissal faktörler mi belirler gibi bir sorun ile de karsi karsiya kaliriz. Bu sorunsalin cevabi, mutluluk egilimlerimizi hem icsel, hem de dissal faktörlerin belirledigi olacaktir.

Aristoteles'in mutluluk ahlakına Kant, evrensel ahlak yasasını temellendirirken haklı olarak karşı çıkmaktadır. Ben de evrensel ahlakın temelinde mutluluğun olduğunu düşünmüyorum. Evrensel ahlakı sorgularken kişinin öncelikli olarak mutluluğunu hedefleyen yasalardan yola çıkarsak ahlak görelilik üzerine kurulu olur; çünkü her bireyin mutluluğu farklı edimlerde kendini gösterir. Kişi mutluluğa ulaşmak için her zaman iyiye yönelmek zorunda değildir. Bu nedenle kişinin mutluluğu onu ahlaka götürmez.

Mutluluğun kaynağı ise kişinin içsel dünyasındadır. Mutlu olmak için kişi haz arayışında ise bu geçici ve sahte bir mutluluk olur.

[Sedeften]

Martin Lüther King diyor ki; insan kendi kısır sorunlarından sıyrılıp da, diğer insanların sorunlarını çözmeye yönelirse, işte o zaman yaşamaya başlar.

Ne kadar doğru söylenmiş bir söz.
Tekil olursa mutluluk anlıktır, bireysel mutluluklarımızın peşinde debelenir dururuz. koşullarımıza göre de değişir.
Mutluluk çoğulsa mutluluk demektir bence.

Gelecek korkusu duymadan, barış içinde, sağlık ve eğitim güvencesinde yaşadığımız, refah bir yaşamı tümünün paylaştığı insanların oluşturduğu bir ülke düşünsenize.
Özgür kadınlarla, özgür erkeklerin omuz omuza çalıştığı, insan haklarına uygun adaletle işleyen kuralların sürdürüldüğü bir ülke.

Mutlu olmamak garip olurdu o zaman.

[esitlik]

sn sedeften, "özgür kadınlarla özgür erkeklerin omuz omuza çalıştığı" dediniz de aklıma geldi;
kadınların ve çocukların önceleri ağır sanayide çalışmaları yasaktı. kadınlar bunu haksızlık ve küçük görme olarak yorumlayıp eylemlere giriştiler, sonrasında ağır sanayi kollarında da kadınların erkeklerle yanyana çalışmaları yasallaştı.
gece işleri de aynı şekilde bir gelişim gösterdi. Sizin mücadeleniz sonucunda geceleri kadınların da çalışmaları yasallaşmış oldu.