Baba Hasreti

[ZiyaŞimşek]

Merhabalar arkadaşlar. Şimdi bu çocuk gecenin bu saatinde neden böyle saçmalıyor diyebilirsiniz. Size hak veririm; fakat müzik eşliğinde gece yarısı içinde bulunduğunuz yalnızlığa bağlı olarak ansızın size uğrayıveren duygu bombardımanı altında bir şeyler yapmak istiyorsunuz. Sonrasında böyle bir şey yapıyorsunuz. Ufacık bir çocuk düşünün. Daha ilkokula başladığı yıllarda babası ile olan ilişkisi kesilen ve bir daha onu göremeyecek olan bir çocuk düşünün. Bu çocuk yıllarını artık böyle geçirmek zorundadır. Halbuki gelişen yıllar içinde o baba o çocuğuna neler neler yaşatacaktı. İşte onları yaşamayan ve o yaşamadıkları içinde büyüye büyüye koca bir top haline gelen çocuk koca bir delikanlı olur. Ama yine de içinde çok büyük bir boşluk vardır. Bu boşluğun doldurulması ise kesinlikle mümkün değildir. Peki ne yapmalı? Bu çocuk bunu nasıl gidermeli? GİDEREMEZKİ!!! Elde kalan sadece hayal meyal hatırlanan görüntüler ve hatırlanmaya çalışılan, ona ait olan sesler.
"Bu kadar duygusallık da fazla." diyebilirsiniz; ama yapacak bir şey yok. Ben böyleyim. Aslında böyle olmak bana göre insan olan yanımızı unutmamak için gerekli olan en önemli materyal.
Bunu okuyan arkadaşlara tavsiyem şudur: ELİMİZDEKİLERİN KIYMETİNİ BİLELİM ARKADAŞLAR. Onları kaybettikten sonra verilen değer pek bir şeye yaramıyor. Herkese hayırlı geceler...

[redyellow]

sayın ziyaşimşek;

yazınızı çok beğendim, duygulanarak okudum. teşekkür ederim.

babam sağ ama annemi yaklaşık bir sene oldu kaybedeli.

yazınızdaki baba hasretini ANNE HASRETİ olarak değiştirerek okudum....

duygulanarak...

gözlerim yaşararak...

ANACIĞIMI rahmetle anarak.

teşekkürler.

yazınızın son bölümünü tekrar etmek istiyorum:

"Bunu okuyan arkadaşlara tavsiyem şudur:

ELİMİZDEKİLERİN KIYMETİNİ BİLELİM ARKADAŞLAR.

Onları kaybettikten sonra verilen değer pek bir şeye yaramıyor."

[Dilara]

Aynı şeyleri ben de yaşıyorum ve çok zor. Zaman zaman bu duygular hortlayıp insanı içinden çıkılmaz eziyetlere sürüklüyor. Ama, insanoğluyuz bir süre debelenip yine normal hayatımıza devam ediyoruz yenisini yaşayana kadar....Arkadaşımız çok doğru söylüyor. Elimizdekinin kıymetini bilelim hele bu anne-babaysa!

[ZiyaŞimşek]

Her ne kadar bazı şeylere hasret yaşasak da; günü gelip o hasretliğini çektiğimiz konuma geldiğimiz zaman karşımızda duracak olan o mini mini elleri tutmalı, o şirin gözlere daha bir sevgiyle bakmalıyız. Yoksa o yıllar boyu süregelen, içimizde oluşturmuş olduğumuz duygu kitaplığını bir anda yakıvermiş oluyoruz. İçim resmen gelecekte yapmak istediğim hayallerle, projelerle dolu. İnşaallah gerçekleştirebilirim. Benim duygularımı paylaşan tüm arkadaşlara kucaklar dolusu sevgiler...

[oguzoglu]

Yazınız çok güzel...

[Serda]

Baba hasreti hiç tükenmeyen acı benim için,sürekli duyulan özlemdir.

[tutku]

Baba çok yabancı bir kelime bana şu kadar ki evlendiğim insanın babasının sağ olmasını çok istiyorum bu kelimeyi kullanabilmek için... Ne kadar söylesekte elimizdekinin kıymetini yitirdikten sonra anlıyoruz ne yazıkki annemi her kırdığımda söz veriyorum kendime bir daha kırmayacağım diye ama bir şekilde tekrarlanıyor hatalar...
Babam duyuyorsa beni öyle olduğunu umuyorum seviyorum onu

[37-esref]

Kötü olan, bir insanin Annesini yada Babasini hatirlayamayacagi yasta kaybetmesi. O zaman Baba/Anne kelimesi hicbirsey ifade etmiyor.

[Gülnihal]

Sevgili Ziyaşimşek;
Haklısınız..Özellikle baba, insanın sığınacak limanıdır. Şundan eminim ki, siz mükemmel bir baba olacaksınız. Ya da öyle olmanızı ümit ediyorum.Çünkü yokluğunu biliyorsunuz. O yüzden çocuğunuza o kavramı hakkıyla hissettirebilmek için babalığın hakkını vereceksiniz.
Biraz rivayet gibi oldu ama içimden geldiği için yazdım bunları..

[ebru-li]

ben hiç baba diyemedin yaşımla yaş ölümü..nasıl bir histir bilmediğimden ölümünün acısınıda hissedemedim.ama yokluğu! ahh yokluğu nasıl zor bilemezsiniz.çocukken babası olan arkadaşlarımı kıskanıyordum.neden benimde yok diye..hatta ben küçükken öldüğünü söylememişlerdi de bi arkadaşımla kavga sırasında nasıl bir keyifle 'senin baban öldü'dedi.küçük yüreğim kabul etmedi..'hayır'demiştim ölmedi.ama insan büyüyor yokluğu gibi acılarınıda büyüterek.sayın tutku'nun yazdığı şeye katılıyorum bi gün evleneceğim insanın babası yaşıyordur umarım..