Yamalı Demokrasi

[voldemort]

Her kavramın, ideolojinin, durumun bize göresi mevcuttur. Türkiye laikliği, Türkiye milliyetçiliği vb. Demokrasinin de Türkiye’ye göre olmaması da düşünülemez. Malum “özel durumlar “ sebebiyle bizim Avrupa gibi olamayacağımız, bizim demokrasimizin şartlara ve durumlara göre değişebileceği, bir çok şeyin kabul edilebilir olduğunu yaşayan demokrasimiz gösteriyor.

Bir acayiptir aslında batıya kıyasla. Askeri vesayetle birlikte götürmeye çalışırız demokrasiyi. Hatta postal altında demokrasiyi görenler de mevcuttur. TSK bir çok meselenin 1. dereceden muhatabıdır. Siyasete çözüm alanı bile tanımaz. Yıllardır, ordu Kürt meselesinde, laikliğin korunmasında, Kıbrıs meselesinde, terörde taraf olarak sadece kendini gördü. Bunun sonucu olarak da TSK’ya siyaset yapma şansı tanındı. Lakin, aynı sorunlarla mücadele eden bir çok Avrupa ülkesi varken, bu ülkelerde askerin çıkıp gece bildirileri yayınlayaması ne kadar ilginçtir.

Ya azınlıklara yaklaşımı. Yaklaşım dediğim, halkın Rumları, Ermenileri ya da Musevileri nasıl gördüğü değil. Resmi ve hukuksal ideolojiden bahsediyorum. Geçen yıllarda Cumhurbaşkanlığı tarafından hazırlanan raporda “yabancı” şeklinde tasvir edildi azınlıklar. Yine bir yargıtay kararında sadece Müslüman olanların vatandaş olduğu şeklinde bir anlam veriliyordu. En komik durum ise, Müslüman olan bir azınlığın azınlık statüsünü kaybetmesi ve haklarından faydalanamaması. Bir yandan bu insanlar askere gidecek, oy kullanacak, vergi verecek. Öbür yandan Türkiye Cumhuriyeti laiktir, laik kalacak şeklinde sloganlar atılacak. Tüm bunlara karşın azınlıklar vatandaş bile sayılmayacak.

Ya laik ilkemiz. Fransa’dan ithal ettiğimiz sonra da sağından girip solundan çıkarak çok farklı anlamlar yüklediğimiz laiklik ilkesi. Başörtülü kızların üniversiteye girmesini engelleyen, cumhurbaşkanı eşinin askeri resepsiyonlardan mahrum eden, Heybeli Ada ruhban okulunu kapatan, laiklik ilkemiz. Tüm bunları yaparken bir de Diyanet İşleri Başkanlığı’na sahibiz. Yani hem vatandaşı mağdur et, hem de dinine müdahele et. Dayatılan din derslerini de unutmamak lazım, değil mi?

Her gün demokrasi nutukları atan siyasi parti liderlerine ne demeli? Kraliyet koltuklarından bizlere demokrasi dersleri veriyor hepsi. AK Parti, CHP, MHP, DP, DTP... Fakat, parti içinde farklı düşünmek hainliktir bizde. Hep birlik olmalıyız, beraber düşünmeliyiz; yoksa o partide ne işin var senin. Git kendi partini kur. Ya da ihraç edilmeyi şimdiden göze al. O da olmazsa 2-3 sonra unutulacağınan emin olabilirsin. Çünkü bizde partiler yok, sadece liderler ve onların iki dudağının arasından çıkanlar var.

Düşünce özgürlüğünde ise Fransa ve İsviçre ile beraber hareket ediyoruz. Bizde “soykırım vardır.” Dersen işin yaş. Onlarda ise tersini söylersen. Hele bizdeki. Aman farklı bir şey söylemeye kalkma. Mahkum edilmezsin, ama mahkum edilmekten beter ederler. Çoktan hain ilan edilmişsindir. Sonra linçler gelir. Buna da demokratik tepki derler ya. En sonunda sokaklarda rahat yürüyemezsin, bu topraklar, bu hava dar gelmeye başlar. Sonra da göçüp gidersin.

Sadece yukardakiler değil, bizlerde suçluyuz aslında. Tabi bize bu cesareti veren siyasetçileri, hukuk adamlarını yok sayamayız. Tüm bu cümleler ülkemizdeki linç kültürü için. Bu topraklarda linç edenler mağdur, linç edilenler ise suçludur. Çünkü çoğunluk ne düşünüyorsa o kesinlikle doğrudur anlayışı var. Bir çok insan kısa sürede tahriklere gelebiliyor. Ve bir linçin ortasında buluyor kendini. Hukuka inanmıyor; hahkimine, polisine devletine adaletine güvenmiyor. Başlıyor yumruklamaya, taşlamaya, öldürmeye...

Bir de medyamız var. Arka sayfa güzelleriniz gelenek haline getirmiş. İnsanları yargısız infaza tutan, yalan-yanlış haberleriyle meşhur. İki kutup var işin aslı. Her iki taraf da kendi işine geleni görmüyor. Bir taraf bindirilmiş kıtalar furyasına takılır cumhuriyet mitingleri için, diğer taraf da kadın doktor erkek hastasını muayene etmedi der. Yani tak at gözlüklerini, ondan sonrası Allah kerim.

Yamalı demokrasi dedikleri böyle olsa gerek. Hepimiz ilk önce iğneyi kendimize batırmalıyız. Ben de kendime tabiki. Umutsuzluğa kapılmamak gerek. Bu topraklarda da var, batılı demokratlar, sosyal demokratlar, liberaller, muhafazakarlar. Tabiki demokrasiye bağlı olmak isteyen geniş halk kitleleri mevcut. Ama gündemi belirleyenler, ülkeyi yönetenler demokrat olmadıkça, bu sözler nafile.

Birinci sınıf demokrasiye kavuşma dileklerimle.

http://abdussametkandemir.blogcu.com