Bülbülün kanının aktığı yerden gül rengini alırmış

[%idil]

Pervane ateşe aşıkmış.Onun kendisini yakacağını bile bile döner dururmuş etrafında....Ateş hep korkmuş pervaneye zarar vermekten çünkü alevleri çok güçlüymüş o bile kontrol edemiyormuş. pervanenin önce bir kanadını yakmış ateş...pervanenin bedeninden ayrılan parçası ateşin ayaklarının dibine düşmüş ateş yere düşen kanadıda almış o güçlü alevlerin içine....
pervane ateşe hiç kızmamış.Çokça kırgınmış sadece sevdiğine kızamazmış insan en fazla kırılırmış o da sevgisinden....
pervane hiç vazgeçmemiş ateşe olan aşkından tek kanadıyla dönüp durmuş bu sefer ateşin etrafında...zaman zaman eğilerek... bükülerek....
Ateş pervanenin diğer kanadını yakacağınıda biliryormuş.ve kanatsız uçamayacağınıda . pervane tek kanadıyla ateşe artık daha da yakın uçuyormuş onu kaybetme korkusuyla...Ateş ağlamaya başlamış.Gün geçtikçe çoğalan gözyaşlarıyla ateşini söndürmeye çalışıyormuş pervaneyi yakmamak için...ama başaramamış alevler gözyaşlarına galip gelmiş.En sonunda diğer kanadıda alev almış pervanenin o da yanmış kopmuş bedeninden..pervane çok üzülmüş çok canı yanmış.acısının nedeni kopan kanatları değilmiş kanatsız ateşin etrafında uçamayacağı ondan ayrılacağındanmış içini bu denli kavuran
pervane tüm gücünü toplamış akşamın kör karanlığında kendi bedeninden ışıklar çıkarmaya başlamış ateşe olan özlemini gidermek için...ama tüm gücünü alıyormuş etrafa saçtığı ışıklar...bu sefer kendi ateşi sonunu hazırlamış pervanenin dünya'ya gelişi gibi gidişide sessiz olmuş minik pervanenin hemde vucudunun parçalarını ateşin içinde bırakarak...
o günden beri ateş durmadan ağlamış sönmek kül olmak için hala da ağlıyormuş belki bir gün sönerimde diğer pervanelerin kanatlarını yakmam diye...
pervane hiç bir zaman pişman olmamış içindeki sevgiden..ateşe beslediği aşktan...100 kanadı olsa yine razıymış hepsini ateş uğrunda yakmaya
çünkü pervane biliyormuş bülbülün kanının aktığı yerden gülün rengini aldığını...

[Mütercim]

Merhaba Sayın %idil
Keyifle okudum. Pervane böcekleri bana hep yurdunu terk edip uzak ülkelerde göçmenlik yaşayan gönüllü gönülsüz sürgünleri anlatır...ateş gibi çeker insanı Batı..yanarız ama gitmeye devam ederiz..Çocuklarımızı, babalarımızın mezarlarını bırakırız ama hep döneriz oralara.
saygılarımla