Yitirdiğim hazan yaprakları..

[Serda]

Gözümde canlanır koskoca mazi
Sevdiğim nerede ben neredeyim
Suçumuz neydiki ayrıldık böyle
Mutluluktan bir haber ver dilektaşı

Maziye dalıpta yaprak dökümü misali kaybettiklerim canlanır hergece bir önceki geceye inat.Sonbahar yaprakları gibi bir bir koptu dallarımdan, her kopan yaprak biraz daha eksitti bizi.Yitip giden sevdiklerimiz miydi yoksa benliklerimiz miydi bilemedik.Her ayrılık içimden bir parçayla yola çıktı, ellerimin arasından kayıp gidenlere ne ben dur diyebildim nede onlar kalmaya cüret edebildi.Bunca yıl geçip gitti kime dert yandım kime ne söyledim, her yanımı saran iğde kokularında kaldı özlemlerim.Bugünle iki senem gitmiş, tek bir kurşun almış bizi.Geriye bakmaya cüretim yok gelecekse benden bi haber."Bir insan ömrünü neye vermeli" geçip giden onca sene, kimi sevdim neydi beni tutan bilmiyorum, bildiklerimi anlatsam neye yarar.Üzülmek, ağlamak acıların en büyüğünü tatmak.Yaşadıklarımı yaşamamış saymak bir kalemde silip atmak o yılları getirir mi bana?Geçmiş her zaman güzellikleri kadar acılarada gebedir, iki damla yaş çapında bir yaşam, kıyısından kayıp gittiğim geçmişim bu günüm bihaber geleceğim.Geçmişin acıları geleceğin sevinçleri olabilir mi acaba?

Efkarım birikti sığmaz içime
Bin sitem etsemde azdır kadere
Gülmeyi unutan yaşlı gözlere
Mutluluktan bir haber ver dilektaşı

Biriktirdiklerimiz ve yüreğimizde çoğalttıklarımız bahçelerine vurulduğumuz topraklarımız, bir zaman bir sabah ertesi ihanetlerimiz!Keşkelerimizin çoğaldığı mutluluktan bi haber kaldığımız şu günlerimiz, yastığım, ömrüm neydi yitirdiklerim?Neydi kazandıklarım?Yada kazançlarım bu belirsizlik çeker beni en dibine, dirhem dirhem azalır.Ufacık bir umuttur kalan içimde, bir ay ertesi yitirdiğim bir ay sonrası büyüttüğüm.Geleceğim, aydınlığım ömrüm dediğim uğruna benliğimi feda edeceğim kızımın doğumu!Senin ve acılarından bana yadigar tek umut ışığı!Sahi nasıl oluyorda bunca acı ve bataklık içinde çıka geliyor umutsuzluğumun kör noktasına?

Yüzümü acılarla da dağlasalar son tebessümüm sana kalsın yavrum!

[Serda]

Ölümüne sevda sandığım
uğruna bedeller ödediğim
erişilmezim, hayallerim
ellerimin arasından yitip gidenler
özlemlerimin bir bir bittiğini
puslu camın arkasından bakıyorum sana
bu gidişler içimi acıtıyor
yüreğimin kanadığını hissediyorum
benliğimde hep gülüşlerimiz kalmış
ölümün soğuğuna inat gülüşler
bu bendeki ben değil
sen se hiç değil
bedenime ağır geliyor yüreğim
baharı bekleyen kuşlar gibiyim
biraz daha yorgun
biraz daha aç..
korkutur beni bu bekleyişler..

[giz]

..köyümüzden gelen beş kiloluk peynir tadında bir ay
açlık hiç o zamanki gibi güzel olmadı baba
uzun uzun buğulu camlardan
gecenin kör soğuk namlusunda yaşamak
akşam sekiz sularında akıp gitmek
karanlık betonlara
alıştığımıza yabancı sorgulamalar
çocukluğumun vazgeçilmez hüznü!
biz ne zaman terkettik ki geçmiş aydınlığımızı
ışıl ışıl parlayan
memleketimin karlı dağları
nede güzeldi yasadışı tırmanışlarımız
yasasız sevdalarımız
iğde kokularını getiremedim belki sana ama
memleketimin hırçın suyuyla yıkandım sana..

..nede ilginçti okumak bizim oralarda
titreyerek ve bir o kadar aç
yasak denilen kitaplarda düşlemek gelinlik giymiş vatanımızı
korkutmazdı kanla yazmak tarihi
korkuturdu unutulmak ürkütürdü
dokuz-altı yollarında
yitip giden ömürlerde canlanmak
nede güzeldi yasadışı tırmanışlarımız
çoğu yaralı, çoğu ölü
hepsi yaşadığı zamandan daha canlı..
nede güzeldi yasadışı sevmek!

[giz]

seher inende aney oy okunur ezen
dizlerim tutmuyor yavri oy odamı gezem
ellerim varmıyor da aney oy bir mektup yazam
vurma zalım vurma aman yaram derindir

akşam ezeninde aney oy vah neler oldu
yaptırdığım evler yavri oy haraba oldu
ellerin vatanı da aney oy bana yurt oldu
vurma zalım vurma aman yaram derindir
ben bu yaradan kurtulursam da yavri oy
mevlam kerimdir

söz-müzik:anonim

[Serda]

Dün dağların eteklerinde umutlu yarınları düşlerken
Bugün ardından hüsran döllemiş toprağıma
Gönlüme..

[Serda]

Şöyle bir düş misali
Başı sonu belli olmayan
Gelişi gidişi anlaşılmayan
Olmaz acılara yorulan
Son sigaramdaki kül gibi
Savruldukça yerini bulan
Sana dokunmak ibadet gibi,
Aldığım tüm hazlar tanrıya adak
Şimdi uzaklardan bakan el
Bir gülümseyen gülümseten
Ben evet ben erişilmezim
El oldum şimdi...

[melnur]

Sayın Serda şöyle demiş:

ellerimin arasından yitip gidenler

Ellerimizin arasından yitip giden o kadar çok şey var ki...

Bir arkadaşım 12 Eylül sonrasında evinden alınmıştı. Haberim yoktu; evine gittiğimde hamile eşi, ağlamaklı bir şekilde... -götürüldüğünü ve eğer dönmezse oğluna Özgür adını koymasını istediğini söylemişti.

Dönmedi.
Çocuğun adının ne olduğunu ve şimdi ne yaptığını da bilmiyorum.

Bu güzelim topraklarda gidip de dönmeyen o kadar çok insan var ki...
Ellerimizin arasından kayıp giden o kadar çok şey...

Şair'in söylediği gibi "Sevgi kurataracak dünyayı" ama, anasız babasız büyüyen çocukların yüreklerindeki kin ve öfkeyi ne yapacağız?

"Yağmur çişeliyor,
korkarak
yavaş sesle
bir ihanet konuşması gibi.

Yağmur çişeliyor,
beyaz ve çıplak mürtet ayaklarının
ıslak ve karanlık toprağın üstünde koşması gibi.

(...)

Yağmur çişeliyor.
Serez çarşısı dilsiz,
Serez çarşısı kör
Havada konuşmamanın, görmemenin kahrolası hüznü.
Ve Serez çarşısı kapatmış elleriyle yüzünü

Yağmur Çişeliyor.

Bu size bir armağan olsun Sn.Serda; ve bir kez daha analım koca Nazım'ı. İnsanların elleriyle yüzlerini kapatmadığı bir dünya, ellerimizden uçup gidenlerle kurulacaktır. Ama işte kolay değil. Tarihin yürüyüşü kolay olmuyor. Ve bu yüzden, bir kez daha,

"Onlar ki toprakta karınca
suda balık,
havada kuş kadar çokturlar"

deyip, ekliyoruz: "Destanımızda sadece onların yeri vardır."

Evet, onların; ve "ellerimizin arasından yitip gidenleri" de unutmadan.

[Serda]

"Destanımızda sadece onların yeri vardır."

Teşekkür ederim sn. melnur öyle güzel anlatmışsınız ki, evet dilimizde bilincimizde hep onlar var.Yitirdiklerimiz ve daha çok yeşerttiklerimiz.Şimdi o dönemlerden elimize kalan güzel çocuklarımız var, büyüttüklerimiz yani..


saygılarımla.

[giz]

..saman aleviydik her birimiz
ateşi iyi harmanlayamayınca
çabuk yanan çabuk sönen cinsten
öfkeyi anımsardık her şafakta
yitirdiklerimizin ardından kalan kin ve nefret
hepimiz ayrı bir ucundan tutardık beyaz tülün
ayrı dikişler ayrı ilmekler
hepimiz iyi bilirdik bu toprakların ölçülerini
doksana altmış düzlemlerde
tülün bir köşesi beyaz bir köşesi kan kızılı olurdu
her damla bir nehir edasında
ilizyon gibi gelirdi belki ilk demlerinde
kötü bir kabus, çimdik at sevdiğim!
(..)
sisli sabahların soğukluğunda
bir balıkçının ellerinde başlıyordu çocuk gülüşlerimiz
Ayşe teyzenin limon atışında
Aşkın'ımın özgürlük nidalarında
bir ressamın fırça darbelerinde
bir şairin mısralarında canlanırdı
silahların gölgesinde gözlerine gömülmek
biad etmek
sevda tutuyordu elimizi, elimiz viran
elim kan revan
şimdi bir mahsun bakar geleceğe hiç olmadığı kadar
engin denizlerden vazgeçen, bir damlayla oyalanan
kim bilirki güneşe uğurlanandan başka
(..)
toprak canlanmakta, bahara döner yüzünü şimdilerde
yitirdiğimiz hazan yaprakları filizlenmekte
eyyy anadolum..!

[Serda]

''Gülüşlerine ömrümü böldüğüm''

Candostum seni kaybetmenin bedeli çok ağır biliyormusun,içten içe yüreğimin kanadığını hissediyorum.Bana bir söz vermiştin''kapına kızıl bir karanfil koymadan ölmek bana yasak''sözünü tutmadın çok erken veda ettin bana.Ben sana verdiğim sözü tuttum ama kızıl karanfilleri soğuk mermerlerin üzerine bırakırken.yüreğimdeki bir çok şeyide sana emanet ederek.Gülmek bir insana ancak bu kadar yakışırdı,sen gülünce sanki yüzünde güller açardı,seninle dostluğumuzun bedeli bu kadar ağır olmamalıydı..Beni bırakıp gitmeyecektin söz vermiştin neresi olursa olsun beraber gidecektik,içten içe ektin beni ölüm sana yakışmaz derken kendine yakıştırdın..Düşlerimiz gerçek olacak,kıvılcım çakıldı bilincimiz ateşi harmanlayacak ve biz ateşin çevresinde kurduğumuz halayın coşkusuyla selama duracağız...Seni anmak yaşamaktır sevgili dostum..