Venezuela ekonomisinden rekor büyüme

[fenerbahçeli]

Son 5 yıldır kesintisiz olarak büyüyen Venezuela ekonomisi, 2007 yılında yüzde 8,5'lik büyüme oranıyla rekor kırdı. 2007 yılı ayrıca işsizliğin yüzde 6,3 ile şimdiye kadarki en alt düzeye indiği, dış borcun da 1 milyar dolar azaldığı yıl oldu.
DIŞ HABERLER Venezuela ekonomisi 2008 yılına 5 yıldır kesintisiz olarak devam eden sürdürülebilir büyümeyle giriyor. Latin Amerika Ekonomi Komisyonu'nun (CEPAL) tespitlerine göre Venezuela 2007 yılında bölgenin en hızlı büyüyen ekonomisine sahipken 2008 yılında iç pazarın artan talebini karşılamakta güçlük yaşayabileceği, bunun da enflasyona neden olabileceği uyarılarında bulunuldu.
Venezuela bu yıl Arjantin (yüzde 8,6) ve Panama'dan (yüzde 9,5) sonra yüzde 8,5'lik bir büyümeyle, eleştirilere odak olan enflasyon ve sosyal harcamalara rağmen, önceki 4 yılda sürdürdüğü ekonomik büyümeyi 2007'de de devam ettirdi.
CEPAL, raporda ayrıca bu büyümenin son 40 yılın en yüksek oranı olduğunu vurgularken, Çin'in ve Hindistan'ın artan talebinin yanı sıra Brezilya'nın bu süreçte yaşadığı toparlanmanın da büyümeye etkisi olduğunu kaydetti. Raporda 2003 yılından itibaren yaklaşık 31 milyon Latin Amerikalının yoksulluktan kurtarıldığı ifade edildi.
İşsizlik şimdiye kadarki en alt düzeyde

devamı linkte@ http://www.sol.org.tr/index.php?yazino=27139

[Antioksidan]

Bu ekonomik düzelmenin yüzde kaçının petrol fiyatlarının yüksekliğinden, yüzde kaçının reel üretimden kaynaklandığını belirten bir kaynak alabilirsek çok daha sağlıklı bir değerlendirme imkanı olurdu.

[Antioksidan]

Tahmin ettiğim gibi.

Venezüella'nın ihracatının %80 kadarı petrolden geliyor. Bu da bütçe gelirlerinin yarısından fazla bir rakama işaret ediyor.

Kaynak: http://en.wikipedia.org/wiki/Venezuela#Economy


Ayrıca aşağıdaki tabloya bakacak olursak 2006 sonundan 2007 sonuna kadar petrol fiyatlarının nasıl bir ivmeyle arttığını da görebiliriz.



Kaynak: http://www.energybulletin.net/35732.html

Keşke tüm bu faktörleri de belirtseydiniz, ya da Sol gazetesi belirtseydi, diyelim en olumlu yaklaşımla.

İlgili haberde ideolojik bir yaklaşımla Venezüella'nın bu başarısı sanki uyguladığı sol politikalar sebebiyleymiş gibi bir imada bulunulması gazetenin inandırıcılığını sarsan etkenlerden. Ayrıca ilgili yazıda petrol'ün p'si dahi geçmiyor.

Biraz daha farkındalık ve objektiflik dileğiyle.

[fenerbahçeli]

Sayın turker şöyle demiş:

Keşke tüm bu faktörleri de belirtseydiniz

Ayrıca ilgili yazıda petrol'ün p'si dahi geçmiyor.

Sayın turker merak etmeyin Venezüella ile ilgili kitaplarda bunlar ayrıntıyla anlatılıyor, ayrıca sol yayınlarda da. Ayrıca Ece Temelkuran' ın ''Biz burada devrim yapıyoruz Sinyorita'' kitabında çok güzel anlatılıyordu gelişmeler..

Eğer sayısal verilerden yola çıkacaksak Venezüella ekonomisinin geliştiğini gösteren önemli veriler var. İşsizliğin azalmasını ekonomiden bağımsız değerlendirmek mümkün mü? IMF' nin Chavez tarafından geçen sene kovulduğunu belirtmeden ekonomik gelişmelerden bahsetmek mümkün mü? (Ekvador ve Peru' da IMF ile ilişkilerini bitirmiş bulunmakta) Petrol yataklarını sermayenin elinden alıp, kamulaştırmasını es mi geçeceğiz?

Venezüella' da son yıllarda oluşan değişimleri göz önünde bulundurmak gerekir. Ekonomik, sosyal, siyasal gelişmeler.. Venezüella' da beyaz adamlarca yüzyıllar önce susturulmuş yerlilerin sesi Chavez' le beraber yeniden çıkıyor. Okuma-yazma oranının hızla artması, gelişen ücretsiz sağlık hizmetleri vb.. Halk güçlenirken patronlar ''prestijini'' kaybediyor.

Salt sosyalizm karşıtlığı yerine Latin Amerika' da ki gelişmeleri tarafsız bir gözle değerlendirmek gerek. Yüzyıllarca Avrupa ve ABD' li emperyalistler tarafından sömürülen halklar uyanıyor.

ABD' nin ve Pinochet gibi kanlı diktatörlerinin dönemi Latin Amerika' da kapanmıştır. Darısı diğer kıtaların başına.

[Aris]

Venezuela gelecek dönemde Batılı emperyalizmin (ABD, AB...) yoğun saldırısı altında olacaktır. Bu saldırının neden dolayı ileri geldiğini açıklayabilecek objektif yorumlar geliştirmek oldukça önemli.

Venezuela diğer Latin Amerika ülkelerinde uygulanan "reformsuz reformizm" politikasının oldukça ilerisinde bir koumdadır. Bunun nedeni dünyada yeraltı kaynakları açısından önemli bir konumda bulunmasıdır. Öyleki sadece petrol gelirleri bile Venezuela'nın emperyalist blokta iştah kabartan bir konuma yükselmesine neden olmaktadır.

Chavez'in bu olanakları kullanarak bugüne kadar gerekli reformları göreceli olarak yerine getirdiği söylenebilir.

Fakat emekçilerin ve enternasyonalist devrimcilerin Venezuela'dan bekledikleri "insancıl bir kapitalizm" altında yumuşak sömürü olamaz. Bugün için Chavez'in programı sistemle uzlaşma içinde yürümektedir. Bu durumun Venezuela'da ortamın sertleştiği durumlarda sınıfsal çelişkileri artıracağı açıktır.

Chavez'in ABD karşıtlığı, bugün dünyada gelişen dengeler gözönüne alındığında farklı yönlere sarulmasına neden olmaktadır. Asya'da küresel kapitalizmin tepelerine koşar adım ilerleyen Çin ve Rusya, Chavez'in bugüne kadar ABD karşısında denge politikası yürüttüğü ülkelerdir. Bunu Chavez'in İran'la, Çin'le geliştirdiği ilişkilerden anlayabiliriz. Ahmedinejad'ı dünyada "anti-emperyalizmin" şahin lideri olarak nitelendirebilecek kadar kendi yükseldiği sınıfsal pozisyondan sapmıştır.

Fakat Chavez bugün Venezuelalı emekçilerin gözünde meşru bir liderdir. Chavez'in radikallik konusunda kitleleri dengeleyebilecek unsurları öne çıkardığı pekçok gelişme yaşadık. Venezuela'nın sosyalizme geçişinin anahtarını reformlarda gören Chavez'in, tv programında Troçki'nin geçiş programını övmesi bu radikalliği besleyebilecek ideloljik unsurları ileri sürmesinden dolayıdır. Fakat diğer yandan Chavez için işlerin radikal dönüşümlere kapı araladığı durumlarda iplerin elinde olması önemlidir. Venezuela'da işçi sınıfının toplumsal muhalefet içindeki önderliği dikkate alındığında bu bir adım ileri-iki adım geri politikasının yarattığı bulanıklığı çözebilecek bir devrimci yapı oluşturmak devrimciler açısından kaçınılmaz bir görevdir. Venezuela'nın proleter devrime giden yolda ihtiyacı Leninizm'in ilkeleri altında yaratılacak bir devrimci öncüdür. Çünkü kitle hareketi hiçbir zaman doğru orantılı olarak artıp azalmaz. Kırılgan bir yol izler ve tarihin hiç ümit vermediği anlarda dahi devrimci dönüşümlerin kapısını aralayacak ölçüde ileri boyutlara varabilir. Troçki'nin devrimci partinin rolü hakkında buhar ve piston benzetmesi vardır. Buhar sınıf hareketi, pistonsa devrimci partidir. Buharın yoğunlaştığı anlarda pistonun çalışmaması veya olmaması, buharın boşa gitmesine neden olur. Buhar olmadığı durumlarda ise devrimci parti paslanıp körelecektir. Bu söz altında Venezuela ele alındığında buhar heba olup gitmektedir. Geriye kalansa halka sadece zenginlikten ufak bir pay veren, fakat sistemle sorunu bulunmayan bir Chavez olacaktır.

[Paylaşım]

Sayin drm, haberin benzeri tarafimca yayinlanmistir: http://www.yaziyaz.com/forum/post324101-2.html

[koçero]

Örneğin, “Pazar ekonomisi ülkenin kalkınması tek yol mu?” sorusu (2007 Raporu syf.28),18 ülkenin 13’ünde büyük çoğunlukla “hayır” cevabı alıyor. Bir diğer örnekte, “Bazı kişiler devletin tolumdaki bütün sorunları çözebileceğini söylüyor. Sizce bunu ne ölçüde başarabilir?” sorusuna (2007 Raporu syf.29) “hepsini çözebilir ve büyük kısmını çözebilir” yanıtını verenlerin oranları bir önceki yılki oranı aşıyor. Bir başka soru ise şöyle: “devlet şirketlerinin özelleştirilmesi ülkeye yarar sağlıyor, buna katılıyor musunuz?” (2007 Raporu syf. 24). Ankete katılanların büyük çoğunluğu bu soruya “katılmıyorum” ve “kesinlikle katılmıyorum” cevabını veriyor.

“Hangi hizmetler devletin elinde hangileri özel şirketlerin elinde olmalı?” sorusu sorulduğunda (2007 Raporu syf.32-38), petrol ve benzin için katılımcıların %77’si, elektrik için %76’sı ve telefon için %69’u bu hizmetlerin devletin elinde olması gerektiğini düşünüyor. Katılımcılar ayrıca Washington Konsensüsü hakkında bilgi sahibi olmamakla birlikte, kalkınmayı sağlamak için devletten daha fazla ve piyasadansa daha az beklenti içindeler.

http://www.sendika.org/yazi.php?yazi_no=15164


Latin Amerika'nın 2007 barometresine bakılacak olursa rüzgarı yayılmaya devam edecek.