Ah bir duyabilsen beni

[masle]

arkadaşlar sizinle paylaşöayı düşündüm .yazı hakkında yorumlarınızı bekliyorum

ah bir duyabilsen beni
Ey düşleriyle sarınıp büründüğüm. Türlü yalnızlıklar içindeyim. Kahramanlık türküleri söylemeye takati yok dilimin. Bu garip diyarda sahipsiz kaldı bakışlarım. Asırlar oldu ben seni beklemekteyim. Sisli dünyalardan kaçıp ta geldiğim, ta uzaklardan senin için ,yeni bir haykırışla ardına düştüm. Gölgeni esirgeme üzerimden,artık sırlarını aşikar eyle..

Çünkü ben güneşler beklemekteyim,ömrümün arkası bir uzun karanlık. Çünkü ben çaresizim,şehirden çığlığım duyulmuyor. Bakınıyorum ,alınganım her şeye.Ölüm dahi alıp gitmiyor bunca şeyi benden. Bense şarkılar ve söğüt dallarıyla kendimi avutmaya çalışıyorum. Çünkü sen yanımda yoksun, ölü doğan çocuklar sızlanışlarıma aldırmıyor. Toprağa karışıyor bunca halim onlarla ,sonra belki bir gül oluyor,ya da öylesine bir şey işte. Sen yoksun çünkü! Ben çaresiz kalıyorum..

Ey sessizliğine yaslandığım. Cevap ver bana. Bu türlü türlü hallerimi sen anlat bana. Neden kanlı doğuyor sabahlarım,ya bu ellerim neden büzüşüyor. Biliyorum garibiz bu dünyaya, nedenler anlamsız ,bense bunu çokça söylüyorum. Ne olur anla sen,sen olmayınca işte böyle oluyor dünyam..

Duyabilsen sesimi ,tenime dokunan ölümleri sen de hissedebilsen bir... Gelirmiydin bu aleme ,yani benim etime kanıma bürünerek,loş rüyalarımdan çıkıp, yani sen de gerçeğin acımasızlığına bürünürmüydün benimle. Ah özlediğim, çünkü benim takatim yok dayanmaya bunca şeye
(masle)