Darbe kapıda mı?

[melnur]

Bütün çocukluğum İstanbul sur içinde geçti. Oturduğumuz mahallenin tam ortasında büyükçe bir boş arsa vardı. Onun bir yanında -duvara bitişik-kilise, 100 m.öte yanında ise cami vardı. Mahallenin kadınları akşama kadar belirli kapı önlerinde toplanır, sohbetler eder, zaman zaman önlerinden geçen rum kadınlarına "takılırlardı". Onların da o sohbetlere katıldığı olurdu.

Sadece ramazan aylarında evlerdeki hazırlıklar, tatlı telaşlar, minarelerde yanan ışıklar, teravih namazları...-sonra sahura kalkmak, gizli gizli yediğimiz oruçlar bize özel günlerde olduğumuzu hatırlatır ama yine de dini konuların konuşulmasına ve hele tartışmalara hiç rastlamazdık. "Yaşlı kadınlarımız" namaz kılar ama akşam olduğunda hep birlikte yazlık sinemalara gidilirdi. Dinsel ya da etnik ayrım görülmezdi. Önce giderek yükselen tüketim ekonomisi bozdu bu birlikteliği, sonra siyasi yanlışlıklar girdi araya, rumu da ermeniyi de musevi vatandaşlarımızı kopardı bizden. Sonra din simsarları siyasetçiler bu toplumun temelini oymaya başladılar.

50'den sonra çok partili hayat, oy alma kaygısı, tekke ve zaviye anlayışını diriltecek her türlü adımı çekinmeden attı. "Millet" kavramı toplum içindeki en geri düşünüş ve örgütlenme biçimlerinin desteklenmesine, yaygınlaşmasına ve toplum içinde etkin olmasına kadar vardırıldı. Taviz üzerine taviz veren bu sağcı, milliyetçi ve mukaddesatçı partiler bugünlere gelişimizin temel aktörleridir. Ezanın türkçe okunmasının kaldırılmasından başlayarak, "siz isterseniz hilafeti bile getirebilirsiniz" anlayışıyla bu ülkenin temellerine dinamit koydular. Bütün bunlar "laik"hükümet tarafından yapılıyordu. "Laik", sağcı, milliyetçi, mukaddesatçi ve tabi "millet"ten yana.

60'tan sonra aynı zihniyet, aynı davranışı aynı nedenlerle hep sürdürdü. "Bana sağcılar suç işliyor dedirtemezsin" anlayışı, "plan değil plav istiyoruz" uygulamalarına da bezenince, siyaset meydanlarında bayrak ve kuran şovlarıyla bu ülkenin temelindeki dinamitler de ateşlenmeye başlanmıştı.. Sonra da hiç bir şey yolunda gitmedi zaten.

"Laik hükümetler" bu din simsarlığını yaptıklarında belki de hep böyle olacağını, böyle gideceğini sanıyorlardı. Oysa yükselen-yükseltilen dinciliği başkalarının, asıl sahiplerinin üstleneceği akla bile gelmedi. "Millet"in bir kısmını asıl sahipleri aldı onlardan. Bayrak laik olmayanların eline geçmişti. Din sömürüsü çok daha derin bir şekilde sürdürüldü. Biz ve onlar, müslümanlar ve müslüman olmayanlar, artık dillendirilmeye başlamıştı. Çok geçmeden iş iktidarın "kanlı mı, kansız mı alınacağı" noktalarına kadar vardırılmıştı. "Laik", sağcı, milliyetçi ve ukaddesatçı anlayışın bir yere getirdiği bayrak, artık rengini de bulmuştu. Cumaları cami çıkışlarında yeşil bayraklar dalgalanır olmuştu. Sonra olup biteni hep birlikte yaşadık zaten. 12 Eylül, sağcı ve solcu gençliğin canına okurken, sonrasında, meydan cami önlerinde yeşil bayraklarla slogan atanlara kalacaktı.

Hiç kuşkum yok bu ülkeyi buralara "laik kemalist" kadrolar getirdi. 1950'den beri iktidarda olan laik kemalist kadrolar... İsterlerse hilafeti bile getirebilecek bir demokrasi anlayışı... 61 anayasası için " bize bol geliyor" diyenler... "Kanlı mı kansız mı olacak" diye soranlar, "Demokrasi bir araçtır" diyenler..."Millet istemiyorsa laiklik tabii ki yıkılacak..." diyenler. Arka bahçelerden sözedenler..Ve daha neler neler.

Bu ülkede halk özellikle yoksul ve özellikle cahil bırakılmıştır. Somut konuşmak gerek. 23'te Cumhuriyeti kuran anlayış özellikle 50'lerden beri tasfiye edilmektedir. Laik Cumhuriyet temelinde bir karşı devrim hareketi 50'lerden beri adım adım gelişmekte ve geliştirilmektedir. Dünya konjöktürünün de uygunluğu birtakım liberal ve sol liberal çevrelerin bu kompartımana katılmasına da neden olmaktadır. Solun kitle üzerindeki etkisizliği, sürekli içe dönük tartışmaları, PKK'nin ülkede yarattığı travma ve daha pek çok şey bütün kavramları da birbirine karıştırmıştır.

Türban özgürlük hareketi değildir; türban bir kaç genç kızımızın başörtüleriyle üniversiteye girme çabası da değildir.
Türban bu ülkedeki karşı devrim hareketinin vardığı bir boyuttur. Orda durulacağına ilişkin hiç bir emare de yoktur. Neden olsun ki; kızlarımız bir dinsel gereksinim olarak taşıyorlarsa, hakim olduklarında, öğretmen olduklarında neden takmasınlar? Liselerde, ilkokullarda neden olmasın? 5 yaşındaki çocuklara köyün imamının "elif, lam mim"ini layık gören bir anlayış için ilkokul neden olmasın?

YÖK ele geçirilmiştir. Katsayı değişiklikleri gündemdedir. Amaç tıpkı türban gibi, üniversitelere yaygın bir şekilde imam-hatiplilerle doldurmaktır. Yargıda değişiklik gündemde. Cumhurbaşkanlığı çoktan "yitirildi." İçten içe bir kaynaşma, bölünme...

Neler oluyor? Neler olacak? Bu gidiş bu şekilde sürer mi?
Yoksa...

Darbe kapıda mı?

[koçero]

Yapsınlar bir darbe daha;şeriat işte o darbeden sonra gerçekten gelir.

Tornacı zihniyet ektiğini biçiyor.Kendi elleriyle yarattıklarını kontrol etme derdindeler şimdi de.
Halklar kitle iletişim araçlarının yoğun bir bombardımanı altında.Halk inanan inanmayan noktasına getiriliyor.
Ergenekon unutuldu ya da unutturuldu ne hikmetse.Kürt sorunu yok sanki,anayasa ........,

Darbelerin toplumda yarattığı geri çekilmeyi iyi okumak gerekmektedir.Bu geri çekilmeler kitleleri politikadan uzaklaştırırken,bir tarafıyla kişisizleştirmektedir.Geri çekilmenin getirdiği korku kitleleri sığınacak limana aramaya yöneltir.Bu limanın kazıklarını zaten daha kuruluşta çakmışlardı.Bu kazıklar din ve milliyetçiliktir.Bu iki kazık egemenlerin eline geçti mi vay halkların haline.Ordan oraya savrulur durursunuz.Aynen yaşandığı gibi.

Egemenler bu halka iki günde Tek Yol Devrim dedirtir dert etmeyin.
(Bu arada elektiriğe gene zam gelmiş galiba.)

[koçero]

Aklıma Hasan Mutlucan geldi nedense.Bir de ona sormak lazım.

[beysim]

Laikliği ve Cumhuriyeti tekeline alan seçkinci takımının gözü kulağı Askerde oldu bu aralar,öyle ya Demokrasinin diğer adı DARBE değil mi?...

[koçero]

Sayın beysim şöyle demiş:

Laikliği ve Cumhuriyeti tekeline alan seçkinci takımının gözü kulağı Askerde oldu bu aralar,öyle ya Demokrasinin diğer adı DARBE değil mi?

O seçkinci takımın kaptan köşkünde yıllarca askerler oturmadı mı?

Şimdi kaptan köşküne ikinci ya da üçüncü kaptanlar talip.Sakın türban konusunun altında yatan bu anlaşmazlık olmasın?

[oguzkaan]

Sayın melnur şöyle demiş:

Bütün çocukluğum İstanbul sur içinde geçti. Oturduğumuz mahallenin tam ortasında büyükçe bir boş arsa vardı. Onun bir yanında -duvara bitişik-kilise, 100 m.öte yanında ise cami vardı. Mahallenin kadınları akşama kadar belirli kapı önlerinde toplanır, sohbetler eder, zaman zaman önlerinden geçen rum kadınlarına "takılırlardı". Onların da o sohbetlere katıldığı olurdu.

Sadece ramazan aylarında evlerdeki hazırlıklar, tatlı telaşlar, minarelerde yanan ışıklar, teravih namazları...-sonra sahura kalkmak, gizli gizli yediğimiz oruçlar bize özel günlerde olduğumuzu hatırlatır ama yine de dini konuların konuşulmasına ve hele tartışmalara hiç rastlamazdık. "Yaşlı kadınlarımız" namaz kılar ama akşam olduğunda hep birlikte yazlık sinemalara gidilirdi. Dinsel ya da etnik ayrım görülmezdi. Önce giderek yükselen tüketim ekonomisi bozdu bu birlikteliği, sonra siyasi yanlışlıklar girdi araya, rumu da ermeniyi de musevi vatandaşlarımızı kopardı bizden. Sonra din simsarları siyasetçiler bu toplumun temelini oymaya başladılar.

50'den sonra çok partili hayat, oy alma kaygısı, tekke ve zaviye anlayışını diriltecek her türlü adımı çekinmeden attı. "Millet" kavramı toplum içindeki en geri düşünüş ve örgütlenme biçimlerinin desteklenmesine, yaygınlaşmasına ve toplum içinde etkin olmasına kadar vardırıldı. Taviz üzerine taviz veren bu sağcı, milliyetçi ve mukaddesatçı partiler bugünlere gelişimizin temel aktörleridir. Ezanın türkçe okunmasının kaldırılmasından başlayarak, "siz isterseniz hilafeti bile getirebilirsiniz" anlayışıyla bu ülkenin temellerine dinamit koydular. Bütün bunlar "laik"hükümet tarafından yapılıyordu. "Laik", sağcı, milliyetçi, mukaddesatçi ve tabi "millet"ten yana.

60'tan sonra aynı zihniyet, aynı davranışı aynı nedenlerle hep sürdürdü. "Bana sağcılar suç işliyor dedirtemezsin" anlayışı, "plan değil plav istiyoruz" uygulamalarına da bezenince, siyaset meydanlarında bayrak ve kuran şovlarıyla bu ülkenin temelindeki dinamitler de ateşlenmeye başlanmıştı.. Sonra da hiç bir şey yolunda gitmedi zaten.

"Laik hükümetler" bu din simsarlığını yaptıklarında belki de hep böyle olacağını, böyle gideceğini sanıyorlardı. Oysa yükselen-yükseltilen dinciliği başkalarının, asıl sahiplerinin üstleneceği akla bile gelmedi. "Millet"in bir kısmını asıl sahipleri aldı onlardan. Bayrak laik olmayanların eline geçmişti. Din sömürüsü çok daha derin bir şekilde sürdürüldü. Biz ve onlar, müslümanlar ve müslüman olmayanlar, artık dillendirilmeye başlamıştı. Çok geçmeden iş iktidarın "kanlı mı, kansız mı alınacağı" noktalarına kadar vardırılmıştı. "Laik", sağcı, milliyetçi ve ukaddesatçı anlayışın bir yere getirdiği bayrak, artık rengini de bulmuştu. Cumaları cami çıkışlarında yeşil bayraklar dalgalanır olmuştu. Sonra olup biteni hep birlikte yaşadık zaten. 12 Eylül, sağcı ve solcu gençliğin canına okurken, sonrasında, meydan cami önlerinde yeşil bayraklarla slogan atanlara kalacaktı.

Hiç kuşkum yok bu ülkeyi buralara "laik kemalist" kadrolar getirdi. 1950'den beri iktidarda olan laik kemalist kadrolar... İsterlerse hilafeti bile getirebilecek bir demokrasi anlayışı... 61 anayasası için " bize bol geliyor" diyenler... "Kanlı mı kansız mı olacak" diye soranlar, "Demokrasi bir araçtır" diyenler..."Millet istemiyorsa laiklik tabii ki yıkılacak..." diyenler. Arka bahçelerden sözedenler..Ve daha neler neler.

Bu ülkede halk özellikle yoksul ve özellikle cahil bırakılmıştır. Somut konuşmak gerek. 23'te Cumhuriyeti kuran anlayış özellikle 50'lerden beri tasfiye edilmektedir. Laik Cumhuriyet temelinde bir karşı devrim hareketi 50'lerden beri adım adım gelişmekte ve geliştirilmektedir. Dünya konjöktürünün de uygunluğu birtakım liberal ve sol liberal çevrelerin bu kompartımana katılmasına da neden olmaktadır. Solun kitle üzerindeki etkisizliği, sürekli içe dönük tartışmaları, PKK'nin ülkede yarattığı travma ve daha pek çok şey bütün kavramları da birbirine karıştırmıştır.

Türban özgürlük hareketi değildir; türban bir kaç genç kızımızın başörtüleriyle üniversiteye girme çabası da değildir.
Türban bu ülkedeki karşı devrim hareketinin vardığı bir boyuttur. Orda durulacağına ilişkin hiç bir emare de yoktur. Neden olsun ki; kızlarımız bir dinsel gereksinim olarak taşıyorlarsa, hakim olduklarında, öğretmen olduklarında neden takmasınlar? Liselerde, ilkokullarda neden olmasın? 5 yaşındaki çocuklara köyün imamının "elif, lam mim"ini layık gören bir anlayış için ilkokul neden olmasın?

YÖK ele geçirilmiştir. Katsayı değişiklikleri gündemdedir. Amaç tıpkı türban gibi, üniversitelere yaygın bir şekilde imam-hatiplilerle doldurmaktır. Yargıda değişiklik gündemde. Cumhurbaşkanlığı çoktan "yitirildi." İçten içe bir kaynaşma, bölünme...

Neler oluyor? Neler olacak? Bu gidiş bu şekilde sürer mi?
Yoksa...

Darbe kapıda mı?

darbe olması için askeriyenin bütün olarak hareket edebilmesi gerekir..

Askeriyede ayrılıklar varsa

o halde darbe olursa

cok zararını görürüz..


saygılar..

[beysim]

Sayın koçero şöyle demiş:

Şimdi kaptan köşküne ikinci ya da üçüncü kaptanlar talip.

Kim bu kaptanlar acaba?

[koçero]

Sayın beysim şöyle demiş:

Kim bu kaptanlar acaba?

Yönetenler ittifakını (oligarşiyi)oluşturanlar arasında ciddi bir çıkar çatışması var.

Sermaye grupları zaten oldukça rahat.Küresel sermayenin istekleri doğrultusunda tolumsal hayat ve devlet yeniden biçimlendiriliyor.Yapılan yasal düzenlemeler,özelleştirmeler vb. buna hizmet etmektedir zaten.Asker-sivil bürokrasi bu düzenlemelerden-çatışmadan yerini yitirmeden çıkma derdinde.Asıl konunun can damarı tam da burda yatıyor bence.

[beysim]

Sayın koçero şöyle demiş:

Yönetenler ittifakını (oligarşiyi)oluşturanlar arasında ciddi bir çıkar çatışması var.

Sermaye grupları zaten oldukça rahat.Küresel sermayenin istekleri doğrultusunda tolumsal hayat ve devlet yeniden biçimlendiriliyor.Yapılan yasal düzenlemeler,özelleştirmeler vb. buna hizmet etmektedir zaten.Asker-sivil bürokrasi bu düzenlemelerden-çatışmadan yerini yitirmeden çıkma derdinde.Asıl konunun can damarı tam da burda yatıyor bence.

Benim gördüğüm;Milletin iradesiyle görev başına gelmiş bir partinin icraatlarından son derece rahatsız olan küçücük bir zümrenin demokrasi dışı arayışlara yönlendiğidir,bu küçücük seçkinci zümre yıllarca Askerin sayesinde koskoca bir kitleye egemen olmuştur ve bunun adınada demokrasi demiştir,Türkiye Gerçek Demokrasiyle 2002'de tanışmıştır.

[beysim]

Küresel sermayenin istekleri doğrultusunda tolumsal hayat ve devlet yeniden biçimlendiriliyor.Yapılan yasal düzenlemeler,özelleştirmeler vb. buna hizmet etmektedir.

Sevgili Koçero!Kavganın temelinde yatan sorular;Türkiyenin içe mi kapanacağı,yoksa dışa mı açılacağı,Türkiyenin;Dünyanın Emperyalist güçlerine karşı mı duracağı yanlarında mı yer alacağı sorusudur?Halbuki küresel sermayenin gücü karşısında hiç bir yerel güç duramamıştır,işte seçkinci takımın ve militarist faşizan zümrenin göremediği yahut görmek istemediği gerçek budur.